Shrek (2001) – Filmrecensie
In veel opzichten is Shrek een trendsetter geweest voor de animatiefilms die daarna verschenen. Dit komt vooral doordat DreamWorks Animation met Shrek een film heeft gemaakt die haaks stond op de norm van de (westerse) animatiefilms van die tijd. In wezen is Shrek een grote bespotting van Disney en de traditionele manier waarop ze hun films maakten en animatie als vertelvorm gebruikten. In Disneyfilms wordt de roeping van de held doorgaans gebruikt om het hoofdpersonage op weg te helpen naar zijn heldenreis. In de film negeert het hoofdpersonage Shrek zijn roeping als held in eerste instantie en noemt hij die zelfs ''een hoop onzin''. De belangrijkste reden waarom Shrek zijn heldenrol en de traditionele verhaallijnen in sprookjes als onzin beschouwt, heeft te maken met zijn zelfbeeld en zijn identificatie als oger. Volgens Shrek krijgen ogers geen ''lang en gelukkig leven'' of een sprookjesachtig einde, omdat ze onbeleefd, lelijk, bruut en slecht met emoties zijn. Diep van binnen, achter alle humor, popcultuurliedjes en actiescènes, lijkt Shrek toch onzeker, eenzaam en ongelukkig te zijn. Toch krijgt Shrek uiteindelijk een prachtige prinses die ervoor kiest om een oger te blijven, omdat ze het goede en mooie in hem ziet. Shrek laat zien dat zelfs monsters verkeerd begrepen kunnen worden, liefde kunnen vinden en in een uienwagen de verte kunnen inrijden om nog lang en gelukkig te leven. DreamWorks Animation heeft met Shrek een nieuwe draai gegeven aan de manier waarop sprookjes in animatiefilms werden verteld en aan het traditionele concept van ''nog lang en gelukkig leven''.
Lees de volledige recensie →
