De zomer van 2025 staat in het teken van superhelden. Zo wordt er deze zomer een gloednieuwe bioscoopfilm over Superman uitgebracht. Met Superman (2025) begint de beroemde filmmaker James Gunn – die je (o.a.) kunt kennen voor het regisseren van de Guardians of the Galaxy filmtrilogie voor Marvel Studios – het nieuwe filmuniversum van DC Comics. Dit nieuwe filmuniversum krijgt de afkorting DCU. Marvel Studios lijkt een sterke concurrent te krijgen met het DCU. Het DCU lijkt door de eerder vrijgegeven beelden een filmuniversum te worden waar de menselijkheid van onze superhelden op heldhaftige en fantasierijke manieren vertoont zullen worden. Naast Superman krijgt het superheldenteam de Fantastic Four ook een nieuwe bioscoopfilm. De rechten van de Fantastic Four liggen nu bij Marvel Studios en deze filmstudio probeert groots uit te pakken door dit superheldenteam het op te laten nemen tegen Galactus. Om de nieuwe films van deze bijzondere superhelden te vieren, benadrukt Heroes Dutch Comic Con de culturele impact van Superman en de Fantastic Four tijdens hun aanstaande zomereditie. De zomereditie van Heroes Dutch Comic Con vindt dit jaar plaats op 20, 21 en 22 juni. Om deze reden heeft het evenement op vrijdag 18 april 2025 laten weten dat tien toonaangevende stripboekmakers aanwezig zullen zijn bij de zomereditie van Heroes Dutch Comic Con. Deze stripboekmakers hebben allemaal een belangrijke rol gespeeld in de rijke stripgeschiedenis van de “Man of Steel” en “America’s First Family”. Tijdens de aanstaande zomereditie van Heroes Dutch Comic Con kunnen bezoekers kennis maken met deze getalenteerde stripboekmakers en striptekenaars.
Het Van Gogh Museum en het Stedelijk Museum in Amsterdam hebben hun krachten voor het eerst samengebundeld om een grote tentoonstelling over de toonaangevende kunstenaar Anselm Kiefer neer te zetten. De tentoonstelling heet Anselm Kiefer – Sag mir wo die Blumen sind. De tentoonstelling is is geopend op 7 maart 2025 en loopt tot en met 9 juni 2025. De tentoonstelling Anselm Kiefer – Sag mir wo die Blumen sind omvat vijfentwintig werken van Anselm Kiefer. Een van deze kunstwerken is het indrukwekkende nieuwe werk Sag mir wo die Blumen sind. De tentoonstelling Anselm Kiefer – Sag mir wo die Blumen sind bevat verder schilderijen, installaties, films en werken op papier. De vijfentwintig werken zijn verdeeld over beide musea. In het Van Gogh Museum ligt de focus op de blijvende invloed van Vincent van Gogh op het werk van Kiefer. In 1963 won Kiefer een reisbeurs. Hij koos ervoor om in de voetsporen van Vincent van Gogh van Nederland naar België en Frankrijk te gaan. Sindsdien zijn het leven en het werk van Vincent van Gogh een belangrijke en grote inspiratiebron voor Kiefer gebleven.
Als kind las ik dagelijks strips van Donald Duck, Asterix, De Smurfen, en Marsupilami. Toen ik een tiener werd, begon ik meer stripboeken over superhelden als Batman, The Flash en Captain America te verslinden. Daarnaast las ik vroeger ook verhalen van andere bekende stripfiguren als Lucky Luke en Jan, Jans en de Kinderen. De herkenbare en komische avonturen uit het dagelijkse leven van familie Tromp las ik niet heel vaak. Toch zijn er meerdere momenten uit verschillende stripalbums van Jan, Jans en de Kinderen me bijgebleven: van diepgaande gesprekken bij het wildplassen tot de geboorte van Gertje. Met kreten als “Hoi Pipeloi!” en “Aju Paraplu!” en zelfbedachte feestdagen als Sint Pannekoek is het best bijzonder dat de overleden striptekenaar Jan Kruis met zijn strips geen grotere indruk op me heeft achtergelaten als kind en tiener. De Jan, Jans en de Kinderen stripalbums leken me als kind minder aan te spreken, doordat ik de verhalen van deze beroemde Nederlandse stripfamilie toen niet avontuurlijk genoeg vond. Bovendien sprak de humor me niet altijd aan. De strips waar de Rode Kater zijn filosofische opinies over (sociaal-)maatschappelijke kwesties geeft, sloeg ik zelfs regelmatig over. Als kind was ik ervan overtuigd dat deze strippagina’s niet de moeite waard waren om te lezen, omdat er niets in gebeurde, behalve een paar kleine (getekende) bewegingen van de Rode Kater en een paginalang monoloog over iets wat me niet interesseerde of iets wat ik niet begreep. Tegen alle verwachtingen in vond ik bij het opruimen van mijn kleine boekenkast een recent uitgebrachte stripalbum over deze geliefde Nederlandse stripfamilie. Toen ik het stripalbum had gelezen, begreep ik waarom er ondertussen al meer dan 70 stripalbums van Jan, Jans en de Kinderen zijn uitgebracht. De alledaagse gebeurtenissen die de familie ondergaat zijn niet alleen levendig, maar ook grappig, actueel, herkenbaar en op enkele vlakken zelfs tijdloos. In Jan, Jans en de Kinderen 68 wordt er ook gespeeld met de actualiteit van het jaar dat dit stripalbum uitkwam. Dit stripalbum kwam uit in 2022 en bespreekt daarom niet alleen onderwerpen als de coronapandemie en de gevolgen van inflatie, maar ook (culturele) termen als “woke” en TikTok. Ondanks dat Jan, Jans en de Kinderen 68 niet perfect is, laat Studio Jan Kruis zien dat stripliefhebbers nog lang niet af zullen zijn van de herkenbare en avontuurlijke verhalen van deze iconische stripfiguren.
Het is alweer een flinke tijd geleden dat een gastrecensent een recensie heeft geschreven voor deze website. Met deze recensie van het eerste seizoen van That ’90s Show komt hier nu verandering in. Deze recensie is namelijk geschreven door gastrecensent Sammie Vos. De eindredactie is wel gedaan door de hoofdredacteur en oprichter van SebKijk: Sebastiaan Khouw. Maar wie is Sammie? Ze studeert journalistiek aan de Hogeschool Utrecht en zit nu in haar tweede jaar. Sammie contacteerde Sebastiaan met de vraag of ze een gastrecensie kon schrijven om zo te oefenen in het werkveld waar ze als freelance journalist later wil eindigen. Zo gezegd, zo gedaan! Of is het eerder zo gevraagd, zo gedaan? Maar genoeg introducties voor nu, want hieronder volgt de recensie van That ’90s Show Seizoen 1.
Teufel is een van de grootste Duitse fabrikanten van audioproducten. Met hun nieuwste gaming-headset Cage One laten ze ook zien waarom ze een van de grootste Duitse fabrikanten van audioproducten zijn. Cage One is een bekabelde over-ear headset voor games, muziek en (thuis-)werken. Daarnaast is de koptelefoon een betaalbare, comfortabele en kwalitatief sterke gaming-headset. Ik kreeg een recensie-exemplaar van de nieuwe gaming-headset Cage One opgestuurd en heb hem uitgetest. Het resultaat mag er zeker wezen: zo gebruik ik Cage One nu vaker dan mijn andere koptelefoon die ik al thuis had liggen. Mijn dank aan Teufel voor het opsturen van een recensie-exemplaar en de mogelijkheid tot deze samenwerking.
Ice Age: Scrat’s Nutty Adventure is als game gelijk aan de huidige staat van de Ice Age filmreeks: vermakelijk en degelijk, maar ook middelmatig, frustrerend en regelmatig irritant. Deze videogame mag dan oorspronkelijk enkele jaren geleden uitgekomen, maar Ice Age: Scrat’s Nutty Adventure stond al voor een langere tijd op mijn wenslijst om nog ooit te spelen. Afgelopen weken heb ik de tijd genomen om Ice Age: Scrat’s Nutty Adventure, als de perfectionist dat ik ben, volledig uit te spelen en de Platinum trofee voor de PlayStation 4 te halen. Ondanks dat ik me zeker vermaakt heb, zou ik niet durven zeggen dat Ice Age: Scrat’s Nutty Adventure een uitstekende of zelfs (heel) goede game is. De videogame weet een goede adaptatie te zijn van de filmreeks, maar weet door slechtere controls en repetitieve missies ook snel te frustreren en op enkele momenten zelfs te vervelen.
Een van de eerste videogames die een indruk op me wist te maken als tiener was Assassin’s Creed III. Ondanks dat ik toen al kritiekpunten opmerkte aan Assassin’s Creed III, was ik helemaal weg van de game en het verhaal van Connor Kenway. Eerst speelde ik de game op de Xbox 360 en later ook op PlayStation 3. Nu, jaren later, heb ik de game weer opnieuw uitgespeeld. Ditmaal speelde ik de Remastered versie van de game op de PlayStation 4. Assassin’s Creed III blijft ondanks enkele tekortkomingen een van mijn favoriete games en de Remastered versie van de game bewijst dit opnieuw.
Na het licht teleurstellende Link!, keek ik er niet enorm naar uit om het nieuwste boek van auteur Jody Hens te lezen. Achteraf gezien heb ik hier best spijt van, want Kerstgedachten van een vampier is een grote verbetering op haar vorige boek. Ik durf zelf zo ver te gaan als te zeggen dat Kerstgedachten van een vampier een kort e-boek is dat het klassieke verhaal van Charles Dickens’ A Christmas Carol op een van de uniekste manieren weet te adapteren. Dit weet Hens te doen door het wereldberoemde verhaal te combineren met een spookachtige vampieren thema. Hierdoor komt Kerstgedachten van een vampier over als de Nederlandse boekenversie van The Nightmare Before Christmas. Hens weet met een e-boek van maar 27 pagina’s een eigen klassieker te maken dat net zo interessant is als de films en boeken waar het inspiratie van neemt. Toch bevat Kerstgedachten van een vampier – net zoals Hens’ vorige boek – wel enkele punten die beter uitgevoerd hadden kunnen worden.
Normaal gesproken recenseer ik vooral films of series. Op onregelmatige basis recenseer ik ook andere literaire objecten, mediavormen of kunstuitingen. Ditmaal recenseer ik daarom het nieuwste boek van auteur Jody Hens. Dit boek heet Link!. Het lukt Hens om het boek regelmatig “link” te maken. Niet alleen op het gebied van spanning en mysterie, maar ook op de basismanieren van literaire schrijfkunsten. De spelling is hier een goed voorbeeld van. Er ontbreken namelijk enkele hoofdletters en woorden. Toch mag er zeker gezegd worden dat het Hens lukt om het verhaal spannend te houden, waardoor je als lezer het boek wilt blijven lezen. De vraag die hierdoor ontstaat, is wat belangrijker voor een goed boek: sterk verhalen kunnen vertellen of sterk kunnen schrijven? Hens laat met haar boek Link! zien dat de kunst van een goed boek ligt in een combinatie van beide aspecten. Doordat de auteur niet altijd beide aspecten even goed weet uit te voeren, voelt Link! regelmatig oneven in zijn kwaliteit aan.
LEGO Jurassic World is een game dat veel lijkt op de eerdere games die een LEGO-thema bevatten. Voor enkele recensenten was dit reden genoeg om LEGO Jurassic World te zien als een van de mindere delen van de reeks games. Het is best te begrijpen dat deze recensenten wat meer vernieuwing hadden willen zien in een LEGO-game, maar tegelijkertijd hebben deze games een basis dat goed in elkaar zit. Ik ben het zelf dus niet eens met deze recensenten. Ondanks dat het verlangen naar vernieuwing te begrijpen is, heb ik zelf enorm genoten van het (meerdere malen) uitspelen van LEGO Jurassic World. LEGO Jurassic World is echter ver weg van een perfecte game. De kwaliteit tussen de verschillende levels verandert regelmatig van uitdagend en vermakelijk, naar saai en lang. Dit is niet alleen te danken aan de manier waarop de levels zijn uitgebouwd, maar ook aan de gameplay en controls die als we gamers krijgen.