Met Suske en Wiske: De Vroem-Vroem-Club brengen scenarist Yann en striptekenaar Gerben Valkema hun tweede eerbetoon aan het stripuniversum van Suske en Wiske. Sinds 2017 nodigt Standaard Uitgeverij jaarlijks een scenarist en tekenaar uit. Ze worden uitgenodigd om een uniek en persoonlijk verhaal voor Suske en Wiske te maken. De scenarist schrijft het verhaal en de tekenaar levert de (strip-)tekeningen. Suske en Wiske: De Vroem-Vroem-Club is het vijfde verhaal binnen deze eerbetonen aan Willy Vandersteen. Daarnaast is het ook het tweede verhaal van het duo Yann en Gerben Valkema. Eerder maakte Yann en Gerben Valkema namelijk het verhaal Cromimi. Nu de formele introductie tot dit stripverhaal is geweest, vind ik het belangrijk om duidelijk aan te geven dat ik zelf nooit een groot Suske en Wiske liefhebber ben geweest. Vroeger was ik wel een groot stripliefhebber, maar fan van de stripverhalen van Suske en Wiske was ik niet. Dit kwam door de grote lappen teksten uit het verhaal, en doordat de tekenstijl me minder aansprak. Ondanks dat ik op een wat latere leeftijd de Suske en Wiske stripverhalen van Willy Vandersteen meer kon waarderen, ben ik me nooit verder gaan verdiepen in de verhalen van deze iconische stripfiguren. Na het lezen van Suske en Wiske: De Vroem-Vroem-Club heb ik hier enigszins spijt in, omdat dit stripverhaal mijn ogen deed twinkelen van plezier en bewondering. Suske en Wiske: De Vroem-Vroem-Club is sinds 2 november 2021 te koop. Mijn dank aan Standaard Uitgeverij voor het recensie-exemplaar.

De iconische sciencefiction franchise Planet of the Apes heeft niet alleen een nalatenschap in films. Zo bestaat de rijke geschiedenis van de franchise ook uit een televisieserie, een geanimeerde televisieserie, boeken, bordspellen, actiefiguren, games, en (uiteraard) strips. In 2023 keert Planet of the Apes terug in de vorm van strips. De strips zullen voor het eerst in meer dan 40 jaar uitgebracht worden door Marvel Comics.

Verschillende kunst- en mediavormen worden regelmatig met elkaar verbonden. Hierbij zijn het niet alleen de technische aspecten die met elkaar verwikkeld raken. Ook de kunstenaars en mediamakers beoefenen regelmatig meerdere beroepen. Een goed voorbeeld hiervan is Kirill Serebrennikov. Zo is Serebrennikov niet alleen een filmmaker en kostuumontwerper, maar ook een theater-, opera- en televisieregisseur. Zijn nieuwste film Tchaikovsky’s Wife ging tijdens het Filmfestival van Cannes in 2022 in première. Kort daarna had Serebrennikov ook zijn debuut bij De Nationale Opera met een door hem geregisseerde adaptatie van Der Freischütz. Der Freischütz van Kirill Serebrennikov is nog tot 25 juni 2022 te zien bij de Nationale Opera in Amsterdam. Ik kreeg de mogelijkheid om de operavoorstelling als recensent en journalist te bezoeken. Mijn dank aan de Nationale Opera voor deze mogelijkheid en het vrijkaartje.

De Smurfen: De Witte Storm markeert een belangrijk moment in mijn leven. Niet alleen is dit mijn langverwachte terugkeer naar het medium van strips een feit geworden, maar daarnaast zal dit de eerste strip zijn die ik ga recenseren. Voordat ik een grote filmfanaat werd, was mijn grootste liefde bewaard aan de strip. Ik stond in mijn omgeving bekend als de stripliefhebber. Als mijn vrienden of familie op zoek waren naar een leuke strip, dan wist ik altijd wel een paar te tippen. Voor een langere tijd was het mijn droom om striptekenaar te worden. Langzamerhand veranderde deze droom met mijn opkomende interesse voor films en series. Dit betekent echter niet dat ik mijn liefde voor strips ben kwijtgeraakt. Strips zijn voor mij voor enkele jaren alleen wat minder belangrijk geweest, waardoor het voor me ook steeds moeilijker werd om er terug in te komen. Nu ben ik eindelijk weer strips aan het lezen. Vandaag recenseer ik ook voor het eerst een strip. De Smurfen: De Witte Storm is op 3 november 2021 uitgebracht door Standaard Uitgeverij. Ik wil hierbij Standaard Uitgeverij enorm bedanken voor het verzenden van een recensie-exemplaar voor mijn eerste striprecensie.

Het is niet bepaald groot nieuws in Nederland, maar Art Spiegelman’s graphic novel Maus is in Tennessee (Verenigde Staten van Amerika) verbannen van de leeslijst. Dit omdat er enkele keren in het verhaal gevloekt werd en er een afbeelding van een naakte vrouw in het boek voorkomt. Dat dit in Nederland niet groot nieuws is geworden is tegelijkertijd best begrijpelijk en teleurstellend. Tuurlijk, we Nederlanders hoeven ons niet altijd bezig te houden met Amerikanen, en al helemaal niet met hun idealen. In Nederland hebben we ons eigen hoeveelheid problemen, ook al zal niet elke Nederlander dit toegeven. Tegelijkertijd is het zonde dat we in Nederland weinig aandacht geven aan het feit dat dit belangrijke verhaal verbannen is in een Amerikaanse staat. Maar waarom is dit zo teleurstellend? Daarvoor zal ik eerst een achtergrond schetsen van de tot stand komen van Maus, en daarnaast zal ik ook vertellen waar het verhaal over gaat. Met dank aan het EPPO-stripblad voor het informeren van dit nieuws, en het inspireren tot het schrijven van dit artikel.

Het is alweer een lange tijd geleden dat er een game is gerecenseerd op SebKijk. Het is zelfs nog langer geleden dat ik zelf (en niet een gastredacteur) een game heb gerecenseerd. Vandaag schrijf ik daarom een recensie over de game Marvel’s Spider-Man. Deze game heb ik niet zo lang geleden uitgespeeld op de Playstation 4 (Pro). Marvel’s Spider-Man is een 2018 actie en avonturen game dat gemaakt is door Insomniac Games. De game werd uitgegeven door Sony Interactive Entertainment. Het spel is uiteraard gebaseerd op de Marvel Comics superheld Spider-Man. De game heeft overduidelijk veel invloeden uit de langlopende stripboeken reeks gehaald. De makers hebben ook inspiratie gekregen uit andere adaptaties van deze beroemde superheld. De game ontving veel positieve reacties van critici en fans. Dat is ook helemaal niet zo gek, want Marvel’s Spider-Man is een van de beste superhelden games aller tijden.