sebkijk!

De Gids voor Filmisch Reizen

DVD Recensie – Le Fidèle (2017)

Wanneer de mysterieuze Gigi (Matthias Schoenaerts, The Danish Girl) en autocoureur Bibi (Adèle Exarchopoulos, The Last Face) elkaar ontmoeten, klikt het meteen. Maar stap voor stap komt Bibi erachter dat Gigi zich niet voordoet voor wie hij echt is. Dit brengt gevaarlijke consequenties met zich mee. Is de liefde tussen Gigi en Bibi sterk genoeg om ze uit deze situatie te redden, of zullen ze samen ten onder gaan?

Le Fidèle is geregisseerd door Michaël R. Roskam, bekend van Rundskop. Roskam laat de film op eerste blik op een simpele manier beginnen. Het beeld is zwart en stil. Dan horen we een hond blaffen. Dit staat symbool voor de angst die ons hoofdpersonage Gigi voelt bij de acties die hij steeds impulsief onderneemt. Als kind wordt hij al geconfronteerd door zijn acties, waarbij honden die tegen hem blaffen, staan voor geschreeuw. Dit geschreeuw gaat dan over dat Gigi zijn pad moet veranderen en eerlijk moet gaan worden. Geen impulsieve acties meer, anders zullen de honden achter je aankomen. Anders zal de eerlijkheid je pakken.

De film is zo opgenomen dat het lijkt alsof je erbij bent. We krijgen veel shots waar we uit de ogen van Gigi of de ”vijanden” van Gigi kijken. Dit is bij het begin van de film al van toepassing. Waar we Gigi als klein jongentje verstopt in de bosjes zien. Via zijn ogen kijken wij uit de bosjes. Met de ogen van de politieagenten zijn wij op zoek naar hem.

De opening van Le Fidèle pakt je, net zoals het prikkeldraad Gigi pakt als hij, compleet onder de bloed, probeert weg te rennen voor de politieagenten. Dit schept een eerste kijk in de wereld van ons hoofdpersonage en roept meerdere vragen over hem op. Het is zeker een zeer toepasselijke opening, die ook nog sterk uitpakt.

Foto: Paradiso Entertainment Nederland

Het eerste wat we zien nadat de titel van de film in het wit op beeld is gekomen, is een soort van ijzerdraad, wat ook als prikkeldraad gezien kan worden. Dit kan symboliseren dat ons hoofdpersonage nog vast zit aan het impulsieve wereldje waar hij als kind ook al aan vast zat, net zoals hij als kind aan dat prikkeldraad bleef vastkleven. Ook kan het symboliseren dat Bibi, het personage dat snel na dit shot een introductie krijgt, ook vastgepakt gaat worden door dit ijzerdraad, in de vorm van het hoofdpersonage, Gigi. Als laatste kan het als een tralies voor beide personages gezien worden, doordat ze beide vast zullen komen te zitten door de impulsieve acties die Gigi onderneemt. Een zeer interessant shot, om in het kort te zeggen.

Als Gigi en Bibi voor het eerst met elkaar een conversatie beginnen, kan het voor de kijker overkomen, als direct en droog. Dit is ook zeker het geval. Het acteerwerk is niet het beste, maar dat komt hoogstwaarschijnlijk door het matige script en de verkeerde directie. Zelf al zou het bedoeld zijn om zo de personages goed weer te geven, dan zou het als nog te levenloos geacteerd en geregisseerd zijn.

Deze ”directe” manier van communicatie gaat door als Bibi voor het eerst de vrienden van Gigi ontmoet. Ze gebruiken hier de filmregel show, don’t tell helaas verkeerd. Ze vertellen namelijk wat er in het verleden is gebeurd, in plaats van het op een creatieve manier te laten zien.

Foto: Paradiso Entertainment Nederland

Le Fidèle is het sterkt in zijn storytelling, als het de kans krijgt om naast de conversaties, een verhaal te creëren in de vorm van shots en beelden. Aan het begin van Le Fidèle vroeg ik me af waarom de filmmakers hadden gekozen om over de film een soort van grijs tintje te geven, want het liet de film er erg slecht bekleurd uit zien. Maar later begreep ik dat ze dat deden om de melancholie en depressiviteit van de film te laten zien. Dit komt voor het duidelijkst naar boven bij twee momenten in de film. Allereerst als Bibi de vrienden van Gigi voor het eerst ontmoeten en ze hard aan het feesten zijn. Het grijs tintje geeft de depressiviteit aan die Gigi voelt door de impulsieve acties die hij onderneemt met zijn vrienden. Het andere moment is als Gigi en zijn vrienden voor het een bank overvallen in de film. Er is sprake van een slow-motion shot, waar wordt ingezoomd op de ogen van Gigi, en de rest van de sterkste kleur in de rest van het shot is grijs. Dit grijs van de paal achter hem, staat voor de melancholie die hij voelt als hij dit impulsieve leven leeft.

Uiteindelijk is Le Fidèle een film die het sterkst en het zwakst in zijn script is. Zo is het een erg zwak script als je kijkt naar hoe de personages in clichés met elkaar praten. Maar zo is het ook weer een sterk script als je kijkt naar hoe subtiel bepaalde, uitgeschreven, shots de film vertellen. Een sterk ontwikkelde film in shots, die beter als experimentele film had kunnen werken, is dan ook mijn eindoordeel.

Le Fidèle is vanaf 2 februari op DVD en Blu-ray te koop. Mijn dank aan Dutch FilmWorks voor het recensie-exemplaar.

Een Scenario's Tweestrijd
  • Acteerwerk
  • Cinematografie
  • Eerste indruk
  • Genre: Drama & Misdaad
  • Grime & Haarstijl
  • Locaties, Kleding & Decor
  • Montage
  • Originaliteit
  • Personages - Hoofd- & Bijfiguren
  • Productieontwerp
  • Regie
  • Scenario
  • Sound Design & Soundtrack
  • Tweede indruk
  • Verhaallijn
  • Visuele Effecten
3.2

Samenvatting

Uiteindelijk is Le Fidèle een film die het sterkst en het zwakst in zijn script is. Zo is het een erg zwak script als je kijkt naar hoe de personages in clichés met elkaar praten. Maar zo is het ook weer een sterk script als je kijkt naar hoe subtiel bepaalde, uitgeschreven, shots de film vertellen. Een sterk ontwikkelde film in shots, die beter als experimentele film had kunnen werken, is dan ook mijn eindoordeel.