De Nederlandse komediefilm De Tatta’s: Daan heeft meer dan 100.000 bezoekers getrokken. Hiermee heeft de film van regisseur Jamel Aattache de Gouden Film behaald. In de film wil Daan indruk maken op zijn crush en schakelt hij hiervoor de hulp van opa Richard in. Zijn plan loopt alleen niet naar verwachting. Acteur John Buijsman verraste hoofdrolspeler Sem van der Horst met de Gouden Film op de filmset in Dordrecht. De Tatta’s: Daan is de elfde film die in 2026 de Gouden Film heeft ontvangen.
De Nederlandse komediefilm Wen Er Maar Aan heeft meer dan 100.000 bezoekers getrokken. Hiermee heeft de film van regisseur Albert Jan van Rees de Gouden Film behaald. De film is gebaseerd op het gelijknamige boek van Maike Meijer, waarin ze op humoristische wijze verhaalt over de overgang. Maike Meijer speelt zelf de hoofdrol in de film. In Kinepolis Hoofddorp werd Maike Meijer door medeacteur Bianca Krijgsman verrast met de Gouden Film tijdens een nagesprek met bioscoopbezoekers. Wen Er Maar Aan is de tiende film die in 2026 de Gouden Film heeft ontvangen.
De coming-of-age familiedramafilm Tegenwoordig Heet Iedereen Sorry begint met een titelsequentie die het filmpubliek een kijkje geeft in het artistieke werk en de gedachten van het jonge hoofdpersonage Bianca. Zo opent de film met beelden van haar plakboek. De titelsequentie toont afgescheurde en uitgeknipte vormen vol ruig ingekleurde pagina’s en foto’s van natuurelementen als bloemen. Het plakboek is bewust op bepaalde manieren gekaderd en onvolledig in beeld gezet. De beelden in deze film zijn net zo op dezelfde bewuste manier gepositioneerd als de Amerikaanse filmmaker Wes Anderson op een opzettelijke manier gebruikmaakt van strakke, centrale en symmetrische composities in zijn films. Anderson gebruikt dit regelmatig om een gevoel van orde, stabiliteit en precisie in zijn films te scheppen. In Tegenwoordig Heet Iedereen Sorry gaan regisseur Frederike Migom en filmmonteur Christine Houbiers samen met artdirector Nadja Götze hier expres tegenin. In het plakboek van de titelsequentie is geometrische abstractie terug te vinden. Zo bevat het plakboek meerdere gekleurde of uitgeknipte (en gekleurde) horizontale en verticale lijnen die andere visuele elementen benadrukken of begrenzen. De keuzes die gemaakt zijn bij het visualiseren van de titelsequentie doen niet alleen denken aan hoe Anderson bewust te werk gaat met zijn composities, maar ook aan hoe de Nederlandse kunstschilder Piet Mondriaan dit deed. Net zoals bij het werk van Mondriaan lopen de uitgeknipte en (in-)gekleurde vlakken of lijnen vaak door buiten de randen van het plakboek. Het werk dat het hoofdpersonage Bianca aflevert in haar plakboek is bewust dynamisch in plaats van statisch. Het werk in haar plakboek oogt als op papier gezette artistieke hersenspinsels waarmee ze de emoties en gedachten uit haar hoofd probeert te reguleren, begrijpen of plaatsen.
De Nederlandse documentairefilm De Manager heeft 10.000 bioscoopbezoekers getrokken. Hiermee heeft de documentaire van regisseur Maartje Bakers de Kristallen Film behaald. De documentairefilm laat de dilemma’s zien die opkomen tijdens het functionerings- en beoordelingsgesprek. Daarnaast roept de documentairefilm vragen op over de invulling van leiderschap en machtsrelaties op de werkvloer binnen een systeem dat draait om prestaties en rendement. De Kristallen Film werd live tijdens een radiouitzending van BNR uitgereikt aan regisseur Maartje Bakers in aanwezigheid van producenten Esther van Driesum en Joram Willink. De Manager is de negende film die in 2026 de Kristallen Film heeft behaald.
Reclaiming Dragons keert een jaar na de wereldpremière op het Nederlands Film Festival 2025 terug in de Zuid-Hollandse bioscopen als onderdeel van het “Scope on Screen”-programma. Dit is een rondreizend programma dat korte films van filmmakers uit de hele regio naar bioscopen en het publiek in heel Zuid-Holland brengt. Het programma is samengesteld door Scope en haar partners IFFR, Filmhuis Den Haag en New Producers Academy.
In de film Zondag de negenste worden herinneringen op het scherm getoond en verlicht als Polaroidfoto’s. De herinneringen, gepresenteerd als Polaroidfoto’s, worden op zo’n manier getoond dat ze het publiek doen denken aan (nostalgische) familiealbums. Hierbij gaat het over het soort familiealbums met foto’s van vakanties en verjaardagen, waarbij de mensen op de voorgrond veel helderder zijn belicht dan de donkere achtergrond. De herinneringen in de film lijken op de flits voordat een foto wordt genomen, alsof de flits in een bewegend beeld een levende herinnering zou kunnen worden. Naarmate het verhaal zich ontvouwt, botsen herinneringen uit het verleden met gebeurtenissen uit het heden. Sommige van deze herinneringen worden opgeroepen door muziek, handelingen, geluiden of gebeurtenissen uit het heden. Die herinneringen worden weergegeven als levendige gewaarwordingen die de personages lijken te kunnen voelen, ruiken, horen en beleven. Het beste voorbeeld zijn de herinneringen die hoofdpersoon Horst heeft aan de ruzies met zijn jongere broer Franz. Andere herinneringen zijn meer verbonden met kleine momenten uit hun verleden die zijn blijven hangen. Dit zijn herinneringen zoals een moeder die de hondenpoep in de tuin opveegt met een schep. In de filmmuziek gebruikt componist Pieter Van Dessel pianomelodieën bovenop strijkinstrumenten om de emoties van identiteit en geheugenverlies door de ziekte van Alzheimer over te brengen. Dit alles, in combinatie met droge humor en ontroerende acteerprestaties, maakt van Zondag de negenste een experimentele dramafilm over de rouwverwerking van herinneringen.
De speelfilm Voor de Meisjes en de documentairefilm Mama’ku – Van Jakarta tot de Molukken zijn de Nederlandse films die de meeste Nederlandse bioscoopbezoekers getrokken dit jaar. Daarmee ontvangen de films het Gouden Kalf van het Publiek 2026. De uitreiking van de twee Gouden Kalveren aan de winnende producenten vindt plaats tijdens het EY Gouden Kalveren Gala van het Nederlands Film Festival (NFF) in de Stadsschouwburg in Utrecht op vrijdag 2 oktober.
De Italiaanse tragikomediefilm La Vita va Così vertelt een moderne versie van het verhaal van David tegen Goliath vanuit het perspectief van een oude herder die weigert zijn huis en land te verkopen aan een Milanese zakenman met een vastgoedimperium. De Milanese zakenman Giacomo wil een luxueus resort bouwen bij het strand dat grenst aan het huis en land van deze oude herder. Giacomo zet alles in om de oude herder, genaamd Efisio Mulas, toch zijn land te laten verkopen aan hem. In deze ongelijke strijd houdt de oude herder Efisio zich, net zoals in het Bijbelverhaal van David en Goliath, groot tegenover een ”reus”. De familie van de oudere herder laat al generaties lang hun koeien grazen op de idyllische stranden die vlakbij hun huis liggen. Dit is Efisio niet bereid om op te geven. Wat het strand verder mooi maakt, is dat het strand van iedereen is en niet alleen van de (aller-)rijkste. Het luxueuze resort dat zakenman Giacomo wil bouwen bij dit strand, zou hier verandering in brengen. Ondanks dat het bouwen van een luxueus resort voor meer werkgelegenheid zou zorgen, zou het strand niet meer toegankelijk worden voor iedereen. Daarnaast zouden de werkloze inwoners van dit slaperige dorpje indirect en onverwachts vast komen te zitten in een uitvergrote versie van kapitalistische tijdsbesteding. Het grootste deel van hun actieve leven zou gaan voortbestaan uit productieve arbeid en het (direct) spenderen van hun inkomsten; zeker nu ze daar meer van hebben. Dit zou ten koste gaan van hun vrije tijd en vrijheid in het algemeen. Doordat de inwoners van dit Sardinische dorpje zo verhongerd zijn naar werk en een beter inkomen, zien ze dus de addertjes onder het gras niet. Achter de ”komedie” van een oude herder die koppig blijft weigeren zijn land te verkopen, schuilt de tragedie van een klein dorp dat van binnenuit verscheurd raakt in de jacht op de werkgelegenheid die het mist. Ze laten alles achter wat hun dorp zijn hart en ziel geeft. Daarnaast beginnen ze Efisio en zijn familie de koude schouder toe te keren, in de hoop dat een rijke zakenman komt om zijn luxueuze resort te bouwen. Giacomo en zijn werknemers gebruiken baankansen dan ook als chantage om de Sardinische dorpelingen tegen Efisio en zijn familie op te zetten. De Milanese zakenman hoopt namelijk dat het verlangen naar werkgelegenheid en welvaart ervoor zal zorgen dat de Sardinische dorpelingen een schuldgevoel aanpraten bij Efisio, zodat de oude herder toch nog zijn land zal verkopen. De dorpelingen hopen dat een luxueus resort meer werkgelegenheid en welvaart brengt, maar in werkelijkheid wachten ze tot iemand anders hun problemen komt oplossen. Het complexe hieraan is dat degene die het probleem, van het gemis aan werkgelegenheid en welvaart komt oplossen, ook de voornaamste is die hiervan profiteert. De Sardinische dorpelingen verlangen zo naar werkgelegenheid en welvaart dat ze figuurlijk bereid zijn om een pact met een kapitalistische en materialistische duivel te sluiten. In ruil voor het verkopen van hun zielen zouden hun wensen van werkgelegenheid en welvaart uitkomen. Alleen ondertekenen ze hierbij niet alleen om de ziel van hun menselijkheid te verkopen, maar ook de zielen van hun dorp en het omringende land.
Op dinsdag 7 juli 2026 maakten STUDIOCANAL, Fathom Entertainment en Rialto Pictures bekend dat de iconische, baanbrekende en prijswinnende sciencefictionactiefilm Terminator 2: Judgment Day vanwege het 35-jarige jubileum opnieuw uitgebracht zal worden in de internationale bioscopen. De film werd oorspronkelijk uitgebracht in 1991 en veranderde niet alleen het blockbustergenre, maar ook de sciencefiction- en actiefilm voorgoed. De filmklassieker van de beroemde regisseur James Cameron wordt opnieuw uitgebracht in een 4K-restauratie. Daarnaast zal de film ook te zien zijn in 3D en voor het eerst in 4DX. Op 3 september 2026 brengt filmdistributeur Dutch FilmWorks (DFW) de 4K-restauratie van Terminator 2: Judgment Day uit in de Nederlandse bioscopen.
De Nederlandse documentairefilm Het Hart van Amsterdam heeft 10.000 bioscoopbezoekers getrokken. Hiermee heeft de documentaire de Kristallen Film behaald. De documentairefilm vertelt het verhaal van de opkomst en ondergang van de oorspronkelijke penoze op de Wallen, de beroemde en oudste volksbuurt in het centrum van Amsterdam. Regisseurs Arnold-Jan Scheer, Roy Dames en Sven Jacobs ontvingen de Kristallen Film bij bioscoop Cinecenter in Amsterdam. Het Hart van Amsterdam is de achtste film die in 2026 de Kristallen Film heeft behaald.
