Als recensent en filmliefhebber begin ik (bijna) wat medelijden te voelen voor de film Morbius. De film wordt door veel recensenten betiteld tot de slechtste superhelden film aller tijden. En hoewel de film zeker belabberd slecht is, weet ik niet of ik Morbius de slechtste superhelden film aller tijden zou noemen. Er zijn namelijk enkele aspecten in Morbius die degelijk tot goed werken. Als filmliefhebbers en fans online praten over Morbius, dan hebben ze gebruiken ze de film eerder voor een grap, dan voor een bespreking (of een recensie). De film wordt als grap een meesterwerk en winstgevende film genoemd, terwijl het eigenlijk geen van beide is. Sterker nog – Morbius brengt Sony Pictures veel minder geld op dan dat ze gehoopt hadden. Dit zal grotendeels te maken hebben met de snelle mond-tot-mond reclame over hoe belabberd slecht de film is. Maar wat maakt deze film zo slecht? En wat zijn de positieve aspecten dan eigenlijk?
Doctor Strange in the Multiverse of Madness is de nieuwste Marvel Studios-film die nu in de Nederlandse bioscopen te bekijken is. Doctor Strange is als superheld altijd een apart geval voor me geweest. De acteerprestaties van Benedict Cumberbatch hebben veel toegevoegd aan het gelijknamige personage van het Marvel Cinematic Universe. Dat is niet bijzonder gek, want Cumberbatch is een sterke acteur. Momenteel kan ik zelf niet films of series opnoemen waar de acteur slecht in acteert. Ondanks het sterke acteerwerk van Cumberbatch, vond ik Doctor Strange als personage een minder uitgewerkt karakter hebben dan andere grote personages uit het Marvel Cinematic Universe. Zelfs na zijn eerste film uit 2016, bleef ik Doctor Strange meer zien als een personage die voor verhalen beter aansluit bij een film met meerdere superhelden. Op narratief gebied vond ik het personage van Doctor Strange in een solofilm niet interessant genoeg. Met Doctor Strange in the Multiverse of Madness is mijn kijk op deze superheld grotendeels verandert. Deze tweede Doctor Strange-film laat zien dat het wel mogelijk is om een degelijk verhaal te vertellen in een solofilm waar deze superheld centraal staat. Ik noem het verhaal niet goed of sterk, omdat het verhaal van de film helaas wel rommelig is.
Hoe goed kan een lange speelfilm debuut zijn? Regisseur Laura Wandel laat met haar lange speelfilmdebuut Un Monde zien dat het best goed kan zijn. Haar debuut Un Monde ging op 8 juli 2021 in première op het filmfestival van Cannes. Het deed mee in de ‘Un certain regard’-sectie. De film won op dit filmfestival de FIPRESCI prijs, wat de prijs van de internationale filmkritiek is. Ook won Un Monde op het BFI London Film Festival 2021 de Sutherland Trophy voor beste debuutfilm. Dat Un Monde met ongelofelijk veel positieve kritieken en lof werd ontvangen, is dus nog zachtjes uitgedrukt. Maar wat maakt deze debuutfilm zo krachtig? En is Un Monde een film zonder gebreken?
He’ll not find you, and he’ll not kill you. Actieheld Liam Neeson is vanaf nu te zien in de keiharde actiethriller Blacklight. Maar eigenlijk is keiharde actiethriller niet de beste term voor deze nieuwe Amerikaanse film. Blacklight bevat zeker de nodige actie, maar keihard of spannend zou ik de film niet noemen. Dutch FilmWorks bracht op 24 februari 2022 de film uit in de Nederlandse bioscopen. Deze nieuwe Liam Neeson film valt het best te beschrijven als de typerende Amerikaanse Liam Neeson actiefilm. Het brengt niets nieuws naar het genre en heeft een slap geschreven verhaal. Daarnaast bevat de actiefilm maar weinig actie. Hierdoor is Blacklight een film die teleurstelt, zelfs als je geen hoge verwachtingen hebt.
Het is vandaag 14 januari 2022, en daarmee is het ook precies 6 jaar geleden dat de wereld de iconische acteur Alan Rickman is verloren. Om zijn erfenis te eren sta ik vandaag stil bij de eerste film uit een wereldberoemde franchise. In deze franchise speelt hij een belangrijk personage dat te zien is in alle delen van de filmreeks. Alan Rickman speelde niemand minder dan Severus Snape in de Harry Potter filmreeks. Vandaag sta ik stil bij het eerste deel getiteld Harry Potter and the Philosopher’s Stone. Bij mijn film recensie van Harry Potter and the Philosopher’s Stone wil ik stilstaan bij de erfenis die deze, meer dan twintig jaar oude, film heeft achtergelaten. Want is deze film nog steeds zo belangrijk voor het huidige filmlandschap, of is de eerste Harry Potter film tegenwoordig een stuk minder iconisch dan vroeger? Lees dat, en meer, in mijn film recensie van Harry Potter and the Philosopher’s Stone.
Berg geeft voor mij nieuw leven aan het genre van de documentairefilms. Joke Olthaar weet met haar lange speelfilm debuut (mijn) interesse te wekken voor dit soort experimentele documentaire films. Berg is al sinds 18 november 2021 te zien in de Nederlandse bioscopen en op het Video on Demand platform Picl. De film is geproduceerd door SeriousFilm en speelt zich af in de bergen van Slovenië. Regisseur Joke Olthaar neemt met haar documentaire de natuur op grandioze manier op. Het verhaal van de film laat een tocht op grote hoogte zien door de ogen van drie mysterieus verbonden wandelaars. Na hun toevallige ontmoeting volgen we hen op hun persoonlijke odyssee. Echter lijkt het bij het eindresultaat meer te gaan om de ervaring van de kijker in relatie tot de opgenomen spectaculaire natuurbeelden.
Nederlandstalige films lijken in 2021 een obsessie met vaders te hebben. Zo zijn er dit jaar twee Nederlandstalige films uitgekomen met het woord vader in de titel. Ik heb het uiteraard over Mijn Vader is een Vliegtuig, en Mijn Vader is een Saucisse. Die laatste film is waar ik het in deze film recensie over ga hebben. Mijn Vader is een Saucisse is een familiefilm dat geregisseerd is door Anouk Fortunier. De film was ook te zien tijdens het SCHLiNGEL International Filmfestival, maar ik keek de film bij een persvoorstelling in Amsterdam. Mijn dank aan Paradiso Filmed Entertainment dat ik de persvoorstelling mocht attenderen. Mijn Vader is een Saucisse is nu ook te zien op het leukste kinderfilmfestival van Nederland. Het filmfestival dat ik bedoel, is uiteraard Cinekid. Deze editie van het filmfestival loopt nog tot en met 31 oktober 2021. Ook draait de familiefilm nu op het Filmblik Festival. Dit filmfestival eindigt op 30 oktober 2021. De Nederlandse releasedatum van de film is 28 oktober 2021. Vanaf die datum zal de film dus ook buiten de filmfestivals te zien zijn.
De Slag om de Schelde is een Nederlandse oorlogsfilm uit 2020. De film is geregisseerd door Matthijs van Heijningen Jr. en het scenario is geschreven door Paula van der Oest. In de film staat (uiteraard) de Slag om de Schelde uit 1944 centraal. In 2020 was het 75 jaar geleden dat de oorlog eindigde en de film moest het herdenkingsjaar afsluiten. De film ging op 14 december 2020 in première in het CineCity in Vlissingen en de film zou landelijk uitkomen op 17 december 2020. Op 15 december 2020 werd echter bekendgemaakt dat de bioscooprelease van de Slag om de Schelde uitgesteld zou worden naar 2021 vanwege de corona maatregelen. Nu de bioscopen weer open zijn is de film eindelijk te zien. Maar is de film het wachten waard geweest?
Druk is een Deense tragikomedie film uit 2020. De internationale titel van de film is Another Round en de film is geregisseerd door Thomas Vinterberg. Hij heeft ook samen met Tobias Lindholm aan het scenario gewerkt. De film is een internationale coproductie tussen Denemarken, Nederland en Zweden. De hoofdrollen worden gespeeld door Mads Mikkelsen, Thomas Bo Larsen, Magnus Millang en Lars Ranthe. Druk staat in het Deens voor de term “binge drinking”. Dit kan vergeleken worden met de Nederlandse term; coma zuipen. De film vertelt het verhaal van Martin en zijn drie vrienden. Ze zijn naast vrienden ook alle collega’s van elkaar en werken op dezelfde middelbare school. De vier vrienden houden een experiment waarbij ze de hele dag een constant en weloverwogen alcoholpromillage in hun systeem handhaven. Ze doen dit omdat een theorie suggereert dat een bescheiden hoeveelheid alcohol in je bloed geestverruimend kan werken. De eerste resultaten zijn positief, maar het wordt steeds moeilijker om controle over de situatie te behouden. Uiteindelijk blijkt het experiment grotere gevolgen met zich mee te brengen dan verwacht. Druk is nu te zien in de Nederlandse bioscopen.
Lapsis is een sciencefiction-comedy film uit 2020. De film is het narratieve debuut van documentairemaker Noah Hutton. Hij heeft deze film geregisseerd en geschreven. Voor Lapsis werd Noah Hutton genomineerd voor de Independent Spirit Award 2021 voor Best Screenplay. De film ging in première op bij het South by Southwest Filmfestival. Op 12 augustus 2021 heeft De Filmfreak Lapsis in de Nederlandse bioscopen uitgebracht. Noah Hutton is trouwens de zoon van voor een Oscar genomineerde Debra Winger en winnaar Timothy Hutton. Ben je benieuwd of deze grappige (maar duistere) sciencefiction drama het kijken waard is? Lees dan snel mijn film recensie verder!