In de jaren 1970 waren er naar schatting slechts zestien vrouwelijke regisseurs actief binnen de Amerikaanse onafhankelijke filmindustrie. Enkele voorbeelden van deze regisseurs zijn Barbara Loden, Eliane May, Anne Bancroft, Lee Grant, Joan Micklin Silver, Penny Allen en Claudia Weill. In haar boek “Liberating Hollywood” legde Maya Montañez Smukler de schijnwerpers op hun opmerkelijke carrières. Deze vrouwelijke regisseurs begonnen vaak als actrices en roeiden tegen de stroom in. Toch slaagden ze erin zich een weg te banen binnen de overheersende mannelijke cultuur van Hollywood. Met het filmprogramma Liberating Hollywood – Female Filmmakers of 1970s American Cinema toont het Eye Filmmuseum het werk van vrouwelijke regisseurs in het Amerika van de jaren 1970. Deze vrouwelijke regisseurs pionierden tijdens de tweede feministische golf in de filmindustrie. Toch is hun werk zelden of nooit in Nederland te zien geweest.
De Nederlandse filmmaker Dick Maas laat met Flodder de kunst van het (extra-)ordinair zijn zien. Zo weet Maas van het “ordinaire” iets buitengewoons (oftewel extraordinair) en extra ordinair te maken. De Nederlandse komediefilm is extra ordinair, omdat de karakterarchetypen van de filmpersonages bewust zijn uitvergroot om voor extra komische conflicten en sociale tegenstrijdigheden te zorgen. Daarnaast is Flodder extraordinair, omdat Maas erin slaagt om te laten zien dat in alle sociale omstandigheden jezelf (of ordinair) blijven een kunst op zich is. Flodder is simpelweg een heerlijk vulgaire film over (extra-)ordinaire typetjes. Het filmverhaal mag dan simpel zijn en enkele onnodig uitgerekte scènes bevatten, maar toch is Maas erin geslaagd om een Nederlandse komediefilm te maken waarin de filmsfeer boven het plot komt te staan. De Nederlandse filmmaker legt in Flodder de focus op de filmsfeer, de opgeblazen of overdreven karakters van de filmpersonages en de hilarische tegenstrijdigheden tussen familie Flodder en de rijkelui uit Zonnedael. De Nederlandse komediefilm bevat niet alleen scherp geschreven interacties en veel grove en donkere humor, maar ook trendneerzettende filmpersonages die decennia later nog steeds als voorbeeld dienen voor veel (Nederlandse) filmmakers. De stereotyperende karakters van deze filmpersonages zijn zo buitengewoon en overdreven uitvergroot dat ze leuk en hilarisch zijn om te aanschouwen. Het ordinaire en alledaagse aspect van de filmpersonages uit Flodder is zo verankerd in de Nederlandse mediawereld en filmindustrie dat ze niet meer weg te denken zijn. Voor de (Nederlandse) filmindustrie is Flodder een standaard voorbeeld voor wat er met eenvoudige of uitvergrote stereotyperende filmpersonages gedaan kan worden.
De Nederlandse romantische komediefilm Verliefd op Curaçao heeft 100.000 bezoekers getrokken. Hiermee heeft de film van regisseur Johan Nijenhuis de Gouden Film behaald. In deze film van de ‘Verliefd Op’-filmreeks neemt een zoon zijn moeder mee naar Curaçao voor een zonvakantie. De moeder weet alleen niet dat het een singlereis is waar de deelnemers allemaal op zoek zijn naar liefde. Verliefd op Curaçao is de 21ste film van Nijenhuis die bekroond is met de Gouden Film voor het behalen van 100.000 bezoekers. Op maandag 9 februari ontving Nijenhuis samen met acteurs Isa Hoes, Kasper van Kooten en Tarikh Janssen de Gouden Film voor Verliefd op Curaçao. Verliefd op Curaçao is de eerste film die in 2026 de Gouden Film heeft ontvangen.
De Nederlandse documentaire Rowwen Hèze – Blieve Loepe heeft 10.000 bezoekers getrokken. Hiermee heeft de documentaire van filmmaker Ruud Lenssen de Kristallen Film behaald. De overhandiging van de Kristallen Film aan Lenssen vond plaats tijdens de sectorbrede nieuwjaarsbijeenkomst voor de film- en televisiebranche in het Eye Filmmuseum in Amsterdam. Rowwen Hèze – Blieve Loepe is de eerste film die in 2026 de Kristallen Film heeft behaald.
De Nederlandse familiefilm Juf Braaksel en de Mysterieuze Verdwijning heeft 100.000 bioscoopbezoekers getrokken. Hiermee heeft de film van regisseur David Cocheret de Gouden Film behaald. In de film ontdekt een nieuwe schoolleerling bijzondere magie die Juf Braaksel zeker niet in handen mag krijgen. Op maandag 29 december werd hoofdrolspeler Nicolette van Dam door haar jonge medespelers Lily Richardson en Cato Klibansky verrast met de overhandiging van de Gouden Film tijdens haar werk in Brasserie van Dam in Amsterdam. Juf Braaksel en de Mysterieuze Verdwijning is de dertiende film die de Gouden Film in 2025 heeft ontvangen.
De Nederlandse komediefilm De Tatta’s 3 heeft 100.000 bioscoopbezoekers getrokken. Hiermee heeft de film van regisseur Jamel Aattache de Gouden Film behaald. Op woensdag 24 december 2025 is er bekendgemaakt dat de Gouden Film is uitgereikt aan regisseur Jamel Aattache en hoofdrolspelers Leo Alkemade en Sterre Koning in de bioscoop The Movies in Amsterdam. In De Tatta’s 3 zien filmtoeschouwers hoe de familie Van Kampen tijdelijk moet verhuizen naar een andere wijk en daar allerlei bizarre avonturen beleeft. De Tatta’s 3 is de twaalfde film die de Gouden Film in 2025 heeft ontvangen.
Op donderdag 18 december 2025 zijn de trailer en filmposter van PAAZ uitgebracht. Gaite Jansen speelt de hoofdrol in deze tragikomische, scherpe en eerlijke film. De film is geïnspireerd op de gelijknamige bestseller van auteur Myrthe van der Meer. Op 26 februari 2026 brengt filmdistributeur Dutch FilmWorks (DFW) de Nederlandse tragikomediefilm uit in de Nederlandse bioscopen.
De Nederlandse thrillerfilm Amsterdamned II heeft 100.000 bioscoopbezoekers getrokken. Hiermee heeft de film van de beroemde Nederlandse regisseur Dick Maas de Gouden Film behaald. In dit vervolg op de cultklassieker Amsterdamned (1988) wordt de hoofdstad van Nederland opgeschrikt door moorden. Een jonge rechercheur en oud-inspecteur gaan samen op jacht naar de seriemoordenaar. De Gouden Film werd door een duiker uit het water bij hotel De L’Europe in Amsterdam overhandigd aan hoofdrolspeler Holly Mae Brood en regisseur Dick Maas. Amsterdamned II is de elfde film die de Gouden Film in 2025 heeft ontvangen.
Op 19 november 2025 vond de feestelijke opening van de IMAX-zaal van Kinepolis Almere plaats. Ter gelegenheid van dit bijzondere moment vond er een speciale voorpremière plaats van Wicked: For Good. Met de opening van nieuwe IMAX-locaties in Enschede, Breda en Almere zet Kinepolis zijn ambitie voort om films op de optimale manier te presenteren. Dankzij de technologisch geavanceerde zalen, inclusief perfecte projectie en een ultieme geluidservaring, worden bezoekers volledig ondergedompeld in de bioscoopervaring. Met een groot scherm, krachtig geluid en haarscherpe beeldkwaliteit voelt het alsof je midden in de film zit. De IMAX-zaal in Kinepolis Enschede werd geopend op 8 oktober. De IMAX-zalen in Kinepolis Almere en Kinepolis Breda werden geopend op 19 november 2025. Mijn dank aan Triple P Entertainment en Kinepolis Almere voor de uitnodiging om de feestelijke opening van de IMAX-zaal van Kinepolis Almere bij te wonen.
Tijdens de laatste dertig minuten van de briljante Franse sciencefiction animatiefilm Arco, moest ik regelmatig denken aan het gezegde ¨een beeld zegt meer dan duizend woorden.¨ Als er een film is die dit jaar de de tweestrijd van dit gezegde omarmt, dan is het de Franse animatiefilm Arco. ¨Een beeld zegt meer dan duizend woorden¨ is een gezegde die menig mens wel eens gebruikt heeft. Het maakt niet veel uit of dit nu op een grappende, ironische of serieuze manier geweest is. De impact van dit gezegde staat net zo goed vast als de kracht en pracht van beelden en woorden. Ondanks dat ik geloof dat er zeker een kern van waarheid in dit gezegde zit, heb ik me regelmatig afgevraagd of dit toch niet wat te zwart-wit is. Zo geloof ik dat een boek, bestaande uit tienduizenden woorden, net zoveel als niet meer kan zeggen dan een of meerdere beelden. De uitkomst van de vraag die het gezegde oplegt, ligt niet per definitie vast. Er zal per voorwerp, kunstobject of verhaal gekeken moeten worden naar de context van de situatie en ook vooral naar de persoonlijke interpretaties en ervaringen van de mensen die betrokken zijn bij deze situaties. De ware kracht van dit gezegde is dan ook hier terug te vinden. ¨Een beeld zegt meer dan duizend woorden¨ is een gezegde die verbonden staat aan de betekenis, kracht en impact van beelden en woorden. Wat dit gezegde fout krijgt is dat er tussen beelden en woorden geen sprake is van strijd, maar van samenwerking. Mensen horen niet een keuze te moeten maken over wat meer indrukwekkend is: beelden of woorden. Net zoals dat er beelddenkers en woorddenkers zijn, zullen er individuen zijn die zich meer geroepen voelen tot de kracht van woorden, terwijl andere mensen meer onder de indruk zullen zijn van de visuele taal van beelden. Het is niet een kwestie van ¨of het ene of het andere¨, maar een geval van ¨en-en¨. Hoe beïnvloeden de beelden die we te zien krijgen de woorden die het bij ons los brengt en beïnvloedt dit ook hoe we deze woorden verbinden aan beelden? Hoe interpreteren we woorden nadat er beelden bij ons zijn opgekomen door de woorden die we hebben gelezen? Wat het gezegde ¨een beeld zegt meer dan duizend woorden¨ dus vooral fout krijgt is, dat het niet gaat om een hiërarchische machtsstrijd, maar om de gelijkwaardige betekenisgeving en de onlosmakelijke verbinding tussen beelden en woorden. Een animatiefilm als Arco laat goed zien dat (audiovisuele) kunst het beste werkt als beelden en woorden gelijkwaardig behandelt worden. Zo zijn de dialogen en gesprekken uit het scenario scherp geschreven en is de film prachtig geanimeerd. Daarnaast bevatten het verhaal, het scenario en de geanimeerde beelden allemaal betekenisvolle diepgang. Bovendien roepen de stille beelden reacties in woorden op bij het filmpubliek, terwijl de scherpe dialogen en beschrijvingen beelden oproepen in de gedachten van de filmtoeschouwers.