SebKijk

Recensies en Kijktips

Paddington in Peru (2024) – Filmrecensie

Paddington in Peru (2024) – Filmrecensie

De derde film over de goedaardige beer Paddington, die filmtoeschouwers zullen herkennen aan zijn iconische blauwe jas en rode hoed, bevat opnieuw een hartverwarmend en komisch verhaal. Paddington in Peru is een heerlijk creatieve en avontuurlijke familiefilm geworden. Dit keer gaat Paddington op een epische zoektocht tijdens een bezoek aan zijn geboorteland Peru. Ondanks de vele pluspunten, komt deze derde film over de marmelade liefhebbende beer niet in de buurt van de effectiviteit en kwaliteit van de vorige twee speelfilms. De vorige twee films zijn geregisseerd door de briljante filmmaker Paul King. Paddington in Peru is een goede film, maar mist Kings artistieke visie die de vorige twee delen zo sensationeel maakte. Dougal Wilson, de regisseur van deze derde film, doet zijn best om Kings vorige films en artistieke visie te eren. Hij doet dit vooral door Kings regievisie en visuele stijlen te kopiëren. Wilson laat een degelijke gekopieerde indruk achter van Kings regiestijl in Paddington in Peru. Toch blijft Wilsons regiewerk in deze film vooral een eervolle kopie van het werk dat King afleverde in de vorige twee films. Het resultaat is dat Paddington in Peru meer aanvoelt als een imitatie en een minder persoonlijke film. Dat is best jammer, want deze familiefilm heeft meerdere geweldige avontuurlijke en komische elementen. Wilson is erin geslaagd om trouw te blijven aan de toon en stijl van de vorige films, maar daarmee heeft hij zijn eigen artistieke stem en visie naar de achtergrond verdrongen. Ondanks dat dit een terecht kritiekpunt is, zal dit de meeste filmtoeschouwers niet veel uitmaken, want Paddington in Peru is nog steeds een vermakelijke familiefilm geworden die geschikt is voor het hele gezin.

Torch Song (2024) – Filmrecensie

Torch Song (2024) – Filmrecensie

Torch Song is een intiem en eigenaardig filmisch portret over het belang van zelfliefde. Dit is al terug te zien in de keuze en achterliggende betekenis van de filmtitel. Torch Song staat meestal voor een sentimenteel lied dat over onbeantwoorde liefde gaat. In het geval van Jeroen Houbens dramafilm speelt de betekenis van de filmtitel niet alleen in op de onbeantwoorde liefde tussen de hoofdpersonages, maar ook op de zelfliefde die deze personages missen. Houben weet de film op een impactvolle en aangrijpende manier te vertellen. Met een directe filmische aanpak vol droge humor en ontroerende filmmuziek weet Houben een sensationele film neer te zetten. Hierbij speelt de regisseur en scenarioschrijver ook in op de moeilijkheden van het zijn of daten van een creatieveling. Het creatieve proces van (aspirerend) schrijvers, kunstenaars en muzikanten wordt in de film gedetailleerd uitgelicht. Hierbij gaat Houben ook in op de rivaliteit die (bloedgerelateerde) creatievelingen met elkaar kunnen hebben. Zo strijden de hoofdpersonages voor aandacht en liefde. Via deze strijd laat de regisseur en scenarioschrijver zien dat mensen pas echt van iemand anders kunnen houden, als ze van zichzelf leren te houden. In verlenging geeft Houben weer dat mensen pas anderen kunnen gaan zien als ze zichzelf hebben gezien. In de film worden deze onderwerpen op muzikale, melancholische en ontroerende manieren besproken. Door de korte speeltijd van de film komen niet alle onderwerpen even uitgebreid aan bod. Desondanks blijft Torch Song een meeslepende film die alle verschillende facetten van creativiteit en (zelf-)liefde belicht.

Flight Risk (2025) – Filmrecensie

Flight Risk (2025) – Filmrecensie

Na een succesvolle carrière lijkt Mel Gibson zijn hoogtepunt al te hebben bereikt. Met B-films als Hot Seat (2022) heeft Gibson bewezen dat hij als acteur tegenwoordig vaker teleurstelt dan overtuigt. Met Flight Risk heeft de acteur laten zien dat hij als regisseur tegenwoordig ook eerder weet tegenvalt dan verrast. Zo is Gibsons nieuwste film een nogal slappe thriller en actiefilm geworden. Desondanks bevat de film een veelbelovende opzet. Flight Risk neemt namelijk grotendeels plaats in een kleine ruimte. Helaas maken Gibson en scenarioschrijver Jared Rosenberg te weinig gebruik van originele of creatieve manieren om de film met deze opzet spannend te maken. Doordat de film zich grotendeels plaatsvindt in een (klein) vliegtuig, krijgen we bijna alleen maar de drie hoofdrolspelers te zien. De drie hoofdrolspelers zijn Mark Wahlberg, Michelle Dockery en Topher Grace. Dit zijn drie bekende namen uit de filmindustrie. Walhberg is waarschijnlijk de bekendste acteur van de drie. Met films als Boogie Nights (1997) en The Departed (2006) is dit niet heel gek. Daarnaast heeft Wahlberg een belangrijke rol gehad in meerdere grote blockbusters: van Planet of the Apes (2001) tot Transformers: Age of Extinction (2014) en van Transformers: The Last Knight (2017) tot Uncharted (2022). Michelle Dockery is ook een beroemde actrice die vooral bekend is om haar rol als Lady Mary Crawley in de films en series van Downton Abbey. Daarnaast was Dockery recent ook nog te zien in de komische misdaadfilm The Gentlemen (2019) en de actiefilm Boy Kills World (2023). Topher Grace zullen liefhebbers van sitcoms uiteraard kennen van de populaire Amerikaanse televisieserie That ’70s Show. Daarnaast speelde de acteur Venom in Sam Raimi’s Spider-Man 3 (2007) en had hij recent een kleine rol in de psychologische thriller en horrorfilm Heretic (2024). Met deze drie geweldige acteurs en een filmverhaal waarin de personages vastzitten met elkaar in een kleine ruimte, zou je denken dat Flight Risk een intense filmrit zou worden. Toch kun je aan Flight Risk beter niet je geld riskeren, want de film bereikt niet de spannende bestemming waar het zich voor uit heeft gezet.

Boy Kills World (2023) – Filmrecensie

Boy Kills World (2023) – Filmrecensie

Boy Kills World is een degelijke actiekomediefilm die enkele sociaal-maatschappelijke thema’s op een enigszins interessante en satirische manier bespreekt. Tegelijkertijd is het verhaal het zwakste onderdeel van de film. Regisseur Moritz Mohr lijkt samen met scenarioschrijvers Tyler Burton Smith en Arend Remmers inspiratie genomen te hebben uit andere grote (franchise) films als RoboCop (1987), The Hunger Games (2012) en John Wick (2014). Ondanks dat de regisseur en scenarioschrijvers hun inspiratie in zekere mate weten te vermommen, mist Boy Kills World originaliteit. Het gemis aan originaliteit had goedgemaakt kunnen worden door het verhaal overdreven satirisch te maken zoals de Nederlandse filmmaker Paul Verhoeven heeft gedaan met zijn actiefilms RoboCop en Starship Troopers (1997). In plaats daarvan wisselt de film af tussen satirische, serieuze en (geforceerde) humoristische momenten, waarbij de enige rode draad de actiescènes lijken te zijn. De gevechten in deze actiescènes mogen dan bruut en bloederig zijn, maar toch komen ze niet in de buurt van andere grote actiefilms als John Wick, Nobody (2021) en Sisu (2022). Doordat de regisseur en scenarioschrijvers de focus leggen op actiescènes in plaats van een gelaagd en uitgewerkt verhaal, komen de toon en sfeer van de film rommelig over. Het helpt Boy Kills World ook niet dat de film een slordig verhaalverloop bevat vol langdradige trainingsmontages en flashbacks. Doordat de film constant heen en weer schiet in zijn verhaal, worden de narratieve constructies over wat er daadwerkelijk echt gebeurd is enorm onduidelijk. Hierdoor zal het veel filmtoeschouwers (zoals ikzelf) niet meer boeien wat er echt in het verhaal heeft plaatsgevonden.

Mees Kees Op Eigen Benen ontvangt Gouden Film

Mees Kees Op Eigen Benen ontvangt Gouden Film

De familiefilm Mees Kees Op Eigen Benen heeft meer dan 100.000 bioscoopbezoekers naar de bioscopen getrokken. Hiermee heeft de film de Gouden Film behaald. In de Nederlandse familiefilm is het tijd voor Mees Kees om op eigen benen te staan. Daarnaast is zijn klas bezig met een geheim project. Regisseur Pieter van Rijn, scenarioschrijver Tijs van Marle, producent Frank Groenveld en hoofdrolspelers Leendert de Ridder, Sanne Wallis de Vries, Jochen Otten, Tamara Brinkman, Pauline Wingelaar en Chloé Leenheer namen de Gouden Film in ontvangst. Mees Kees Op Eigen Benen is de eerste Nederlandse film die de Gouden Film in 2025 heeft ontvangen.

Confidenza (2024) – Filmrecensie

Confidenza (2024) – Filmrecensie

Confidenza laat zien hoe het delen van geheimen in liefdevolle relaties kan leiden tot machtsverhoudingen waar mensen, vanuit hun gefixeerde liefde, elkaar emotioneel uitbuiten en onder druk zetten. Zo is een van de grote terugkerende thema’s uit de film hoe bij liefde een iemand altijd de ander onderwerpt. Dit is niet alleen terug te zien in de romantische context van het woord “liefde”, maar ook in de pedagogische context van het woord “affectie”. In Confidenza is er ook een groot discussiepunt over hoe leraren zich moeten opstellen tegenover hun leerlingen. Daarbij wordt er gekeken welke blijvende effecten de houdingen van leraren op deze scholieren zullen hebben. De film stelt de vraag of het creëren van vrije en zelfstandige burgers belangrijker is dan het scheppen van een aanhoudende indruk in het Italiaanse educatiesysteem. Toch is deze Italiaanse film nog veel meer dan dat. Zo is Confidenza een spannende en mysterieuze Italiaanse film die eigenlijk vooral de verhoudingen tussen liefde en angst wil onderzoeken – en boven alles wil verklaren. Via een web vol leugens en affaires zetten regisseur Daniele Luchetti en scenarioschrijver Francesco Piccolo het filmpubliek aan het denken over de relaties tussen liefde en angst. Of eerder tussen het leven en de dood. De regisseur en scenarioschrijver mogen dan niet altijd even openhartig over hun bedoelingen zijn, maar alsnog weten Luchetti en Piccolo op een artistieke manier te ontroeren met de verfilming van Domenico Starnone’s gelijknamige roman uit 2019. Bovendien weten de cast en crew een beklemmend gevoel van ongemak op te brengen bij de filmtoeschouwers.

Kijktip | The Day the Earth Blew Up: A Looney Tunes Movie is vanaf 19 februari 2025 in de Nederlandse bioscopen te zien

Kijktip | The Day the Earth Blew Up: A Looney Tunes Movie is vanaf 19 februari 2025 in de Nederlandse bioscopen te zien

The Day the Earth Blew Up: A Looney Tunes Movie brengt de wereldberoemde cartoonfiguren Porky Pig en Daffy Duck terug naar het grote scherm. Dit hilarische filmavontuur over de prettig gestoorde Looney Tunes zal op 19 februari 2025 in de Nederlandse bioscopen uitgebracht worden door filmdistributeur Periscoop Film. The Day the Earth Blew Up: A Looney Tunes Movie zal in de Nederlandse bioscopen uitgebracht worden in de originele (Engelstalige) versie en de Nederlands gesproken versie.

Documentaire Nesjomme ontvangt Kristallen Film

Documentaire Nesjomme ontvangt Kristallen Film

De Nederlandse documentaire Nesjomme heeft meer dan 10.000 bezoekers naar de bioscopen getrokken. Hiermee heeft de film de Kristallen Film behaald. De Nederlandse documentaire bestaat uit een montage van archiefmateriaal dat het Joods Amsterdam in het interbellum tot leven brengt. De Kristallen Film is overhandigd in aanwezigheid van regisseur Sandra Beerends, producent Floor Onrust en acteur Rifka Lodeizen in de oude Joodse buurt bij de Staalmeesterbrug in Amsterdam. Nesjomme is de eerste film die in 2025 de Kristallen Film heeft behaald.

Werewolf by Night (2022) – Filmrecensie

Werewolf by Night laat de goedaardige en heldhaftige kant van monsters zien. Tegelijkertijd laat de film de monsterlijke, narcistische en kwaadaardige kant van de mensheid zien. Hierbij wordt de focus gelegd op de verschrikkelijke en barbaarse denkwijzen van jagers. In Werewolf by Night is het niet een kwestie van jagen of opgejaagd worden. De gebruikelijke opgejaagden zijn de jagers geworden om geen andere reden dan om hun egoïstische en narcistische overtuigingen in stand te houden. Werewolf by Night is een prachtig eerbetoon aan de Universal Monsters filmreeks. Dit komt grotendeels doordat de film, net als menig ander horrorfilm uit de Universal Monsters filmreeks, de vraag stelt wie de echte monsters zijn: de afschuwelijke wezens en beesten of de wrede mensen die ze opjagen. Narratieve en technische toevoegingen, zoals een verteller die de setting van het filmverhaal introduceert, laat de film nog meer lijken op een ode aan de klassieke en monsterlijke horrorfilms van Universal Pictures. Met Werewolf by Night laten regisseur Michael Giacchino en Marvel Studios zien dat er nog genoeg creatieve, onweerstaanbare en vernieuwende ideeën uit te voeren zijn in het Marvel Cinematic Universe (MCU). Naast dat Giacchino samen met de scenarioschrijvers nieuwe iconische antihelden en monsterlijke filmpersonages introduceert, brengt hij ook het spotlicht op een meer onheilspellende, mysterieuze en duistere kant van het Marvel Cinematic Universe.

Dikkie Dik 2: Een Nieuwe Vriend voor Dikkie Dik ontvangt Gouden Film

Dikkie Dik 2: Een Nieuwe Vriend voor Dikkie Dik ontvangt Gouden Film

De animatiefilm Dikkie Dik 2: Een Nieuwe Vriend voor Dikkie Dik heeft meer dan 100.000 bioscoopbezoekers naar de bioscopen getrokken. Hiermee heeft de film de Gouden Film behaald. In de film van regisseurs Joost van den Bosch en Erik Verkerk ontdekken Dikkie Dik en Poes Muis sneeuw. Daarnaast worden ze achtervolgd door de nieuwe en luidruchtige buurthond Blaf. Op 31 december 2024 behaalde de film 100.000 bezoekers. Op donderdag 2 januari 2025 volgde de feestelijke uitreiking van de Gouden Film door filmjournalist René Mioch aan de regisseurs en producent Linda Snoep in Pathé Haarlem. Dikkie Dik 2: Een Nieuwe Vriend voor Dikkie Dik is de zestiende Nederlandse film die de Gouden Film in 2024 heeft ontvangen. Met deze uitgereikte Gouden Film is het filmjaar 2024 afgesloten.