SebKijk

Kijk. Schrijf. Herhaal.

Kingdom of the Planet of the Apes (2024) – Filmrecensie

Kingdom of the Planet of the Apes (2024) – Filmrecensie

What a wonderful day! Met Kingdom of the Planet of the Apes bewijst regisseur Wes Ball dat de Planet of the Apes franchise behoort tot de beste langlopende filmreeksen uit de gehele filmgeschiedenis. Kingdom of the Planet of the Apes levert een prachtig eerbetoon aan de vorige drie films waar de aap Caesar, die briljant gespeeld werd door acteur Andy Serkis, centraal stond. De nalatenschap van Caesar speelt een belangrijke rol in deze film. Toch zijn het de regisseur en scenarioschrijvers gelukt om dit aspect uit het filmverhaal niet te overheersend neer te zetten. De nieuwe personages, waaronder het sterke nieuwe hoofdpersonage Noa, staan op de voorgrond. De nieuwe personages zijn mooie toevoegingen tot de filmwereld en geschiedenis van deze Apenplaneet. Het is leuk en bijzonder om weer een jonge aap als hoofdpersonage te hebben. Daarnaast zijn de nieuwe bijpersonages ook een sterke toevoeging tot de film. Van Noa’s ouders, liefdesinteresse en beste vriend tot de grotere en kleinere schurken uit de film. Bovendien is er opnieuw een wijze orang-oetang die regelmatig de show weet te stelen. Ditmaal is het geen Maurice, maar Raka, die de woorden van Caesar zo waargetrouw mogelijk probeert op te volgen en door te geven aan volgende generaties. De nieuwste film uit deze langlopende franchise zet opnieuw weer een indrukwekkend conflict neer tussen de apen en de mensheid. Net zoals de vorige twee films, Dawn of the Planet of the Apes (2014) en War for the Planet of the Apes (2017), bevat Kingdom of the Planet of the Apes ook confrontaties en conflicten tussen de apen zelf. De regisseur en scenarioschrijvers maken slim gebruik van de naïviteit, tweestrijd en onwetendheid van het jonge hoofdpersonage Noa. Doordat het filmpubliek het dichtst bij dit personage staat, ervaren de filmtoeschouwers zelf ook twijfels en innerlijke worstelingen over de kwesties die Noa voorgeschoteld krijgt. Kingdom of the Planet of the Apes is niet alleen een vermakelijke, epische en memorabele film. Het is ook een film die je op een activerende manier aan het denken zet over wat het betekent om mens te zijn en of de mensheid het echt waard is om, onder deze omstandigheden, gered te worden.

House of the Dragon S2E1 – Aflevering Recensie

House of the Dragon S2E1 – Aflevering Recensie

House of the Dragon S2E1 is een spannende start van dit tweede seizoen. Niet alleen bouwt deze eerste aflevering van het tweede seizoen verder in op de gebeurtenissen uit het eerste seizoen, maar de intense, brute, bloederige en wraakvolle sfeer voor dit tweede seizoen van House of the Dragon wordt ook krachtig neergezet. De acties uit het eerste seizoen worden bijgestaan door begrijpelijke reacties en consequenties. Hiermee vormt het verhaal een vicieuze cirkel van wraakgerichte acties waarin diverse personages hatelijk reageren op acties met nog afgrijselijkere reacties. Het resultaat hiervan is het ware begin van de al vrij onontkoombare oorlog tussen de Greens en de Blacks in House of the Dragon. Het eerste seizoen van House of the Dragon had al goed de setting en de gespannen sfeer voor een bloedoorlog gezet. House of the Dragon S2E1 bouwt hier direct op in door het podium op te zetten voor de oorlog die in de rest van het tweede seizoen zal plaatsvinden.

Aquaman and the Lost Kingdom (2023) – Filmrecensie

Aquaman and the Lost Kingdom (2023) – Filmrecensie

Aquaman and the Lost Kingdom is geen sterke superhelden film, maar de film biedt wel enigszins unieke narratieve concepten. Familie is een vrij belangrijk thema in de tweede film over de DC-held. Zo richt de eerste akte van Aquaman and the Lost Kingdom zich op het belang van vaders. In deze tweede film is Aquaman – ook wel bekend als Arthur Curry – een vader geworden. De held heeft het in de film met zijn eigen vader over hoe lastig het is om een goede vader te zijn. Aquaman heeft het namelijk moeite om zijn taken als superheld, koning van Atlantis en ouder te balanceren. Aquamans worstelingen om al zijn taken zo goed mogelijk te voltooien, brengen conflict en wat diepgang tot het personage. Toch worden deze worstelingen nooit sterk genoeg uitgewerkt in het filmverhaal. In plaats van echte diepgang kiezen de regisseur en scenarioschrijvers voor kinderachtige humor. Dit is al terug te zien aan de herhalende grap dat Aquamans baby bij het verschonen van zijn luiers telkens opnieuw in de mond van de superheld weet te pissen. De regisseur en scenarioschrijvers verwarren bij dit soort filmmomenten stupiditeit met humor. Het lukt regisseur James Wan om van de titulaire held het mikpunt van de grappen te maken. Tegelijkertijd beweert de filmmaker ook dat Aquaman een epische superheld is. Helaas voor Wan gaan deze twee punten niet goed samen. Hierdoor komt Aquaman niet alleen over als een imbeciel in zijn tweede speelfilm, maar oogt Aquaman and the Lost Kingdom ook als een uitzonderlijk rommelige film.

Vikings Seizoen 4 – Recensie

Het is alweer bijna 3 weken geleden dat mijn recensie van het derde seizoen van Vikings online kwam. Vikingen zijn momenteel weer een grote hit. Dit is mede te danken aan het spel Assassin’s Creed: Valhalla, maar ook aan het laatste deel van de serie Vikings. Ik ben begonnen met het kijken van deze serie en begin nu het einde steeds sneller te naderen. De komende tijd kun je dus nog steeds nieuwe recensies van Vikings seizoenen verwachten.

Farewell Amor (2020) – Filmrecensie

Farewell Amor is het speelfilmdebuut van de Tanzaniaans-Amerikaanse regisseur Ekwa Msangi. De film vertelt het verhaal van een gezin dat, na 17 jaar gescheiden te zijn, weer bij elkaar komt. De dochter en vrouw van Walter, een Angolese immigrant, verhuizen naar de Verenigde Staten. De afgelopen 17 jaar heeft Walter hier alleen gewoond en na die lange tijd is het gezin erg vervreemd van elkaar geraakt. Nu moeten ze elkaar weer ontdekken en leren kennen. Wellicht dat hun gedeelde liefde voor dansen hierbij kan helpen…

Pari (2020) – Filmrecensie

Pari is de debuutfilm van de Iraans-Griekse regisseur Siamak Etemadi en werd geselecteerd voor het Panorama Berlinale in 2020. Eerder deed zijn korte film Cavo D’Oro in 2012 mee aan de competitie op het Locarno International Film Festival. Deze film vertelt het aangrijpende verhaal van de Iraanse Pari en haar man. Samen reizen ze naar Athene en gaan ze op zoek naar hun vermiste zoon Babak. Pari is nu via Picl online te zien bij filmtheaters. Ik zal onderaan dit artikel meer vertellen over Picl. Mijn dank aan Herrie Film & TV voor het recensie-exemplaar en de samenwerkingsmogelijkheden.

American Warfighter (2018) – Filmrecensie

American Warfighter is geregisseerd en geschreven door Jerry G. Angelo. Daarnaast speelt hij ook nog eens de hoofdrol in deze film. Er kan dus met volledige zekerheid gezegd worden dat dit een passie project van hem is geweest. Angelo speelt Navy Seal Rusty Wittenberg. Rusty begint de balans tussen zijn gezinsleven en zijn baan kwijt te raken. Door zijn posttraumatische stressstoornis heeft hij moeite om onderscheid te maken tussen zijn nachtmerries en de realiteit.