Met mijn eerste Halloween Filmmaand Special wil ik dit jaar in oktober meerdere horror-, thriller-, en monsterfilms recenseren of tippen. Dit keer recenseer ik Halloween Kills. Halloween Kills werd door de recensenten een stuk minder gewaardeerd dan David Gordon Greens vorige Halloween film uit 2018. Toch vind ik dit zelf als recensent best verrassend. Het regelmatige flinterdunne verhaal van Halloween Kills is denk ik het grootste probleem voor veel recensenten geweest. Beide Halloween uit 1978 en Halloween uit 2018 bevatten een beter verhaal, waarbij er ook nog een krachtiger balans tussen een goed uitgewerkt verhaal, brute moorden en angst voor Michael Myers, te vinden is. Regisseur David Gordon Green lijkt in Halloween Kills vooral de focus te willen leggen op de onverwinbare, brute en angstaanjagende aspecten van Michael Myers. Dit is iets waar de regisseur en film ook zeker in slagen, maar hierdoor mist het helaas wel een beter en diepgaander verhaal. Zelf vind ik Halloween Kills nog steeds een redelijk sterke film. De creatieve, bloederige en gruwelijke moorden van Michael Myers zijn honderden malen erger en bruter dan de vorige Halloween films. Daarnaast gaat het verhaal ook verder in op de PTSS van Laurie Strode, door haar angsten en trauma’s te verbinden met de inwoners van de stad Haddonfield. Hierbij krijgt het verhaal een creatieve opzet, door de inwoners wraak te willen laten nemen tegen Michael Myers. Is de film dan echt zo slecht als sommige recensenten willen laten doen overkomen? Nee, naar mijn mening niet. Echter betekent dit niet dat ik geen kritiekpunten heb richting de film… Universal Pictures Home Entertainment en Day One MPM brachten de film op 4K UHD Blu-ray, Blu-ray en DVD uit op 2 maart 2022. Mijn dank aan beide voor het versturen van een recensie-exemplaar.
Met mijn eerste Halloween Filmmaand Special wil ik dit jaar in oktober meerdere horror-, thriller-, en monsterfilms recenseren of tippen. Dit keer recenseer ik Freaky. Freaky vertelt voor een slasher horrorkomedie film eigenlijk een best mooi verhaal, waarin het onzekere en stille hoofdpersonage uiteindelijk de les leert om op te komen voor haarzelf. Ze leert in haarzelf en haar krachten te geloven. Naar mijn mening kan Freaky – ondanks de brute en bloederige moorden – ook beschouwd worden als een film over (vrouwen-)emancipatie. Maar geen zorgen beste filmliefhebbers, want Freaky bevat ook nog genoeg moordlustige en hilarische momenten om te overtuigen als een slasher, horror én komediefilm. Freaky weet hierbij een eigentijdse film te zijn die tegelijkertijd een parodie als een eerbetoon is op populaire slasher en horrorfilms. Onder andere daarom vind ik Freaky een ondergewaardeerde slasher en horrorkomedie film. Deze film verdient meer lof en daarom wil ik met mijn Halloween Filmmaand Special deze film in het spotlicht zetten. Universal Pictures Home Entertainment en Day One MPM brachten de film dan misschien al bijna een jaar geleden uit op Blu-ray en DVD, maar de film is nog steeds het waard om (opnieuw) te kijken.
Secrets in the Jungle is een nieuwe documentaireserie die vanaf 3 oktober 2022 elke maandag om 21.25 uur op de History Channel in Nederland te zien is. Het eerste seizoen van Secrets in the Jungle bestaat uit 10 afleveringen van 60 minuten (inclusief reclamepauzes). De serie neemt je mee op reis naar oerwouden over de hele wereld om de bijzondere mysteries te ontdekken en bezienswaardigheden te onderzoeken. Al bij Secrets in the Jungle S1E1 zien we hoe de documentairemakers CGI, commentaar van experts en archiefbeelden gebruiken om de mysteries te analyseren. Daarnaast wordt in Secrets in the Jungle S1E1 ook al gespeculeerd over wat er nog te ontdekken valt. Mijn dank aan Whizpr en History Channel voor het versturen van een screener-exemplaar.
Met Mini-Zlatan & oom Bestie startte ik dit jaar mijn tweede editie als FIPRESCI jurylid van het SCHLiNGEL International Filmfestival. De oorspronkelijke titel van de film is Zweeds en luidt: Lill-Zlatan och morbror Raring. De (internationale) Engelstalige titel van de film is Mini-Zlatan and Uncle Darling. Zelf keek ik de film in de oorspronkelijke taal met Engelstalige ondertiteling en live Duitse nasynchronisatie. Het SCHLiNGEL International Film Festival is een (internationaal) filmfestival voor kinderen en een jong publiek. Het festival had zijn start in 1996 – wat grappig genoeg ook mijn geboortejaar is. Sindsdien heeft het filmfestival jaarlijks plaatsgevonden in Chemnitz. Mini-Zlatan & oom Bestie wist me zeker niet teleur te stellen, maar ik heb wel wat kritiekpunten richting de film. Toch mag er zeker gezegd worden dat het uniek, bijzonder en mooi is om te zien hoe goed de film realistisch weet om te gaan met het representatief vertonen van de LGBT+ gemeenschap. Dat is al een hele prestatie op zich waar de cast en crew trots over mogen zijn.
Met mijn eerste Halloween Filmmaand Special wil ik dit jaar in oktober meerdere horror-, thriller-, en monsterfilms recenseren of tippen. Dit keer recenseer ik King Kong (1933). King Kong kan naar mijn mening beschouwd worden als de koning van de monsterlijke filmpersonages. Ondanks dat ik een zwak heb voor andere gruwelijke iconische monsterpersonages als Dracula, Frankensteins monster, de Wolfman en Godzilla, blijft King Kong (voor mij) de koning van alle monsters. Dit heeft deels te maken met mijn nostalgische gevoelens richting Peter Jacksons King Kong uit 2005. Maar het heeft nog meer te maken met mijn fascinatie met het monster dat ze King Kong noemen. Als jong kind zag ik enkele keren verschillende scènes uit King Kong (1933) voorbijkomen. Naast angst en gelach, bracht het me vooral fascinatie. Want hoe komt een filmmaker op zo’n geniaal idee voor een film? De oude filmscènes introduceerde me samen met Peter Jacksons remake tot het monster. Nu is het velen jaren later en heb ik eindelijk de kans gepakt om King Kong (1933) te kijken. De film maakte (onder andere) in de historische context van de filmgeschiedenis indruk op me. Peter Jacksons King Kong zal misschien altijd mijn persoonlijke favoriete versie zijn – sorry, not sorry – maar King Kong (1933) is overduidelijk het iconischt van alle King Kong-films. King Kong (1933) kan daarom ook wel de monsterlijke koning van de King Kong-films genoemd worden – en dit ligt meer aan de context, het verhaal en de thematiek dan je zou denken…
Met mijn eerste Halloween Filmmaand Special wil ik dit jaar in oktober meerdere horror-, thriller-, en monsterfilms recenseren of tippen. Dit keer recenseer ik de bovennatuurlijke horrorfilm The Conjuring 2. De film staat in het Verenigd Koninkrijk ook wel bekend als The Conjuring 2: The Enfield Case. Het doel van een horrorfilm is regelmatig om echte schrikreacties op te brengen. Met schrikreacties bedoel ik niet alleen de daadwerkelijke schrik, maar ook de onderliggende spanning en angst die bij je op kan komen tijdens het kijken van een enge film. De eerste film uit The Conjuring filmreeks wordt door een redelijk aantal filmliefhebbers en recensenten (terecht) beschouwd als een van de beste moderne horrorfilms. The Conjuring uit 2013 zit als film niet alleen goed in elkaar, maar weet daarnaast ook nog oprecht angstaanjagend en spannend te zijn. Er lag dus een moeilijke taak klaar voor terugkerende regisseur James Wan om met The Conjuring 2 het publiek minstens net zo bang te maken als dat hij deed met het eerste deel. Het bizarre is dat dit hem nog gelukt is ook.
Met House of the Dragon S1E5 lijkt dit eerste seizoen van de Game of Thrones prequel serie terug te keren naar zijn eerdere glorie. De vijfde aflevering van House of the Dragon is namelijk bijna net zo goed als de eerste twee afleveringen van dit eerste seizoen. Op enkele aspecten is House of the Dragon S1E5 zelfs net zo goed als de eerste twee afleveringen. Na de middelmatige derde en vierde aflevering is het een genot om weer een uitstekende aflevering te zien. Maar wat maakt deze vijfde aflevering dan precies zo geweldig? Om eerlijk te zijn is het een combinatie van meerdere aspecten, maar de heftige, gewelddadige en gecalculeerde aard van het scenario weten het belangrijkste onderdeel hiervan te vormen. Scenarioschrijvers Ryan J. Condal en Charmaine De Grate weten met de vijfde aflevering van House of the Dragon seizoen 1 de (mentale) strijd om te overleven, en nog belangrijker om de troon te bemachtigen, perfect weer te geven. Om de ernst van deze strijd te benadrukken maken Condal en De Grate gebruik van een terugkerend fenomeen uit de verhalen van Game of Thrones – een slecht aflopende trouwerij…
Casino is dan misschien niet zo iconisch als andere misdaadfilms van regisseur Martin Scorsese, maar absurd goed is de film nog steeds. Zo komt Casino over als de ultieme Scorsese film, waarin alle kenmerkende regie-aspecten van de filmmaker naar boven komen. Dit is allereerst een groot pluspunt, want hoe meer Scorsese zijn fantasierijke regievisie gebruikt hoe beter. Toch lijkt Scorsese in Casino regelmatig wel wat verloren te raken in zijn eigen regievisie. Het komt over alsof hij geen controle heeft over welke richting het verhaal opgaat, waardoor het verhaal van Casino langdradig of richtingloos kan overkomen. Ondanks dit kritiekpunt mag er zeker gezegd worden dat Casino opnieuw een film is die Scorsese bestempelt als een van de beste regisseurs en filmmakers aller tijden. Naast dat Casino een verhaal bevat vol corrupte en gewelddadige personages, laat de film ook zien hoe Las Vegas – en in verlenging het casino – in de loop van de jaren is veranderd. Zo zullen eigenaren en liefhebbers van het casino het impact van het internet niet vooraf ingeschat kunnen hebben. Nu zijn online casino’s een veelvoorkomend fenomeen geworden – ook in Nederland. Samen met het team van CasinoScout.nl is deze recensie over Casino tot stand gekomen. Benieuwd waarom iedereen zo lovend is over Casino? Lees dan gauw verder!
Chef is een krachtige feelgood film dat een bijzondere indruk op me heeft achter gelaten. Het verhaal van Chef is verbonden aan het vak van de creatieveling – in dit geval de chef-kok – en aan dat van de recensent. De film laat zien hoe de twee elkaar kunnen tegenwerken of juist complementeren. Ik ben zelf ook verbonden met het vak van de creatieveling en de recensent. Hierdoor kon ik me goed inleven met het verhaal van de film, en wist regisseur Jon Favreau met Chef een blijvende indruk op me achter te laten. Mijn film recensie voor Chef is geschreven in opdracht van Voedselpark Amsterdam, waar je later in deze recensie meer te weten over zult komen. Net zoals Voedselpark Amsterdam probeert regisseur Jon Favreau in zijn film Chef te letten op het maken van duurzame, gezonde en vooral lekkere voeding. Mijn dank aan Voedselpark Amsterdam voor de mogelijkheid tot deze samenwerking.
Het grootste probleem van de teleurstellende en middelmatige derde aflevering van House of the Dragon, was het scenario van Ryan J. Condal en Gabe Fonseca. De scenarioschrijvers legden in de vorige aflevering redelijk wat focus neer bij het opbouwen naar een spannende actiescène, waarbij Daemon Targaryen en Corlys Velaryon het zouden opnemen tegen de Crabfeeder. De schurk die zijn vijanden aan krabben voerden – daarom de bijnaam Crabfeeder – werd in de eerste drie afleveringen opgebouwd als een (bijna) onoverwinnelijke schavuit. Hierdoor konden veel fans, waaronder ikzelf, niet wachten tot het uiteindelijke gevecht dat zou ontstaan tussen de Crabfeeder en onze “helden”. Echter was dit gevecht zo kortdurend en lastig te volgen dat ik overvallen werd door een gevoel van teleurstelling. Blijkbaar was ik een van de weinigen die hier last van had, want het grootste deel van de serieliefhebbers en recensenten benoemde deze derde aflevering de beste aflevering tot nu toe. Na de (over-)gewaardeerde derde aflevering lag er veel druk op vierde aflevering van House of the Dragon. Is het House of the Dragon S1E4 gelukt om de fans, serieliefhebbers en recensenten te overtuigen? Als ik de reacties online mag geloven, lijkt dit er op van wel. Toch wist deze vierde aflevering me opnieuw teleur te stellen.