Foxtrot (2017) – Film Recensie

Hoofdredacteur Sebastiaan Khouw was aanwezig op het Movies that Matter Festival in 2018. Daar keek hij de film Foxtrot van regisseur Samuel Maoz. Na de film werd er ook nog een Q&A-sessie gehouden met journalist Derk Walters.

Een getrouwd stel krijgt te horen dat hun zoon, Jonathan (Yonaton Shiray), in het leger als soldaat is gestorven. We krijgen de reacties van de vader Michael Feldmann (Lior Ashkenazi) en van de moeder Daphna Feldmann (Sarah Adler) te zien.

Foxtrot is nu te koop op DVD.

Sterk Begin voor Foxtrot

Foxtrot begint als een ijzersterke en realistische drama. Het geeft een kijk op het verliezen van een zoon. Hetgeen wat Foxtrot zo goed maakt is een combinatie van het acteerwerk en de cinematografie. Allereerst heb je het geweldige acteerwerk van Lior Ashkenazi, die een interessante en realistische portret van een emotionele vader neerzet. Zijn frustratie, woede, verdriet en angst over het verliezen van zijn zoon Jonathan komt op de kijker als pakkend over.

Ook de manier waarop hij zijn frustraties en emoties uit zijn geloofwaardig. Ook het acteerwerk van Sarah Adler mag er zeker zijn. Haar reactie, als ze hoort dat haar zoon is overleden, is misschien nog wel het meest realistische aan Foxtrot. Neem deze uitstekende acteerpresentaties in combinatie met de experimentele cinematografie en je krijgt een perfect begin van een film. De cinematografie experimenteert met de gemoedstoestand van de personages en de kijker.

Zo is er bijvoorbeeld een moment in de film, waar je een schaduw een deur binnen ziet lopen, wat waarschijnlijk zou moeten staan voor de schim van het slechte nieuws dat er gebracht gaat worden. Ook heb je het moment dat Ashkenazi’s personage Michael de deur uitloopt en dat je zijn schaduw langzaam in fel wit licht ziet veranderen. Dikt zou kunnen staan voor het feit dat zonder zoon, hij zelf ook het licht in gaat. In andere woorden dat zijn leven dan ook weinig zin meer heeft en dat hij ook als dood gezien kan worden.

Foxtrot Afbeelding
 Lior Ashkenazi en Sarah Adler schijnen in Foxtrot.

Slapper vanaf de tweede act

Foxtrot is helaas wel een film die richting de tweede act begint te verslappen. We ontmoeten dan Yonaton Shiray’s personage Jonathan en de andere soldaten die een outpost verdedigen. We zien hoe de soldaten omgaan met hun dagelijks leven vol verveling. Ze weten niet tegen wie ze vechten en waarom ze vechten. Het enige wat ze weten is dat ze deze outpost moeten verdedigen. Het grootste gedeelte van de tijd zijn ze bezig met deze verveling. Een interessant en hoogstwaarschijnlijk realistische kijk op het leven van een Israëlische militair.

Alleen levert dit helaas geen energieke of emotionele tweede act op. We moeten als kijker waarschijnlijk de verveling voelen die de soldaten voelen. En dit lukt zeker. Ik kan me nog herinneren dat een koppel tijdens de film hun telefoon erbij pakte om te kijken hoe lang de film nog duurde, omdat het stukje met de soldaten zo lang duurde.

Het probleem is dat je de verveling van de soldaten als kijker overneemt, omdat er bijna letterlijk niks gebeurdt in de film op dit moment. De enige momenten dat er iets gebeurd zijn als er auto’s de outpost, na goedkeuring, passeren en als Jonathan uit het niets een tragikomedie verhaal verteld over zijn vader Michael. Dit verhaal komt uit het niets en moet opeens bij het einde van de film de oorzaak voor de zogenaamde ”zwakte” van Michael vertellen.

Tegen het einde gaat de film weer over de personages van Ashkenazi en Adler. Nu gaat het verder op de eerder benoemde tragi-komedie van het personage Michael. Zijn zwaktes worden in het extreem vergroot. Nu hebben we al zwaktes van Michael gezien aan het begin van de film. De zwaktes hebben als enige opbouw het achtergrondverhaal, maar dit is voor mij niet genoeg om opeens alle aandacht daar op te gaan focussen.

Foxtrot 2017 Foto
De verveling slaat toe bij het publiek vanaf het moment dat we de soldaten ontmoeten.

Conclusie

Uiteindelijk is Foxtrot dan ook een film die in zijn eerste act ijzersterk is en dan in de volgende tweede acts compleet verslapt. Wat natuurlijk erg jammer is om te zien, want het potentieel voor de film was enorm groot. Het acteerwerk en de cinematografie blijven de sterkste punten van de film, maar ook die kunnen de verveling van de realiteit niet tegenhouden.

Rating
  • Acteerwerk
  • Cinematografie
  • Genre: Drama
  • Montage
  • Regie, Scenario & Visie
3

Samenvatting

Foxtrot is een film die ijzersterk opent, maar daarna raakt het compleet verdwaald in het verhaal. De film wordt saaier en brengt onnodige verhaallijnen op. Zonde, want de film had veel potentie.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: