SebKijk

Filmkritiek en Filmjournalistiek

Nederlands Film Festival heeft nominaties Gouden Kalf Competitie 2025 bekendgemaakt

Nederlands Film Festival heeft nominaties Gouden Kalf Competitie 2025 bekendgemaakt

De nominaties voor de Gouden Kalf Competitie 2025 van de 45ste editie van het Nederlands Film Festival zijn op zaterdag 27 september in de Stadsschouwburg Utrecht bekendgemaakt. Bij de Gouden Kalf Competitie van het Nederlands Film Festival 2025 vinden er enkele nieuwigheden plaats. Dit jaar wordt voor de eerst keer het Gouden Kalf voor Beste Hair & Make-up Design uitgereikt. Daarnaast wordt het Gouden Kalf voor Beste Lange Documentaire nu ook aan de producent(-en) toegekend. De uitreiking van de Gouden Kalveren vindt plaats op de slotavond van het Nederlands Film Festival op vrijdagavond 3 oktober. De grootste filmprijzen van Nederland, met in totaal 26 Gouden Kalveren, worden tijdens het EY Gouden Kalveren Gala aan de winnaars uitgereikt. Het gala wordt dit jaar gepresenteerd door Stijn de Vries en is vanaf 20:00 uur te volgen via een livestream op de website van het Nederlands Film Festival.

Wandelfilm The North ontvangt Gouden Film

Wandelfilm The North ontvangt Gouden Film

De dramafilm The North heeft meer dan 100.000 bioscoopbezoekers naar de bioscopen getrokken. Hiermee heeft de film de Gouden Film behaald. De film volgt twee vrienden die 600 kilometer door de Schotse Hooglanden wandelen. Ze zijn op zoek naar verbinding met de natuur, elkaar en zichzelf. Op woensdag 17 september 2025 hebben regisseur Bart Schrijver, hoofdrolspeler Bart Harder, producent Arnold Janssen en distributeur Hein van Joolen de Gouden Film in ontvangst genomen in het natuurgebied de Soestduinen. The North is de derde film die de Gouden Film in 2025 heeft ontvangen.

Dracula (2025) – Filmrecensie

Dracula (2025) – Filmrecensie

Er zijn inmiddels zoveel filmadaptaties van Bram Stokers iconische horrorroman Dracula gemaakt dat een nieuwe adaptatie voor de veel moeilijkere uitdaging staat om een sterke indruk achter te laten bij het filmpubliek. Nieuwe bewerkingen van deze beroemde roman moeten niet alleen een degelijke of goede filmadaptatie opleveren, maar ook een originele invalshoek vinden om hun interpretatie van dit verhaal te tonen. De afgelopen jaren zijn er meerdere films over de vampier Dracula verschenen, elk met hun eigen unieke benadering. In Renfield (2023) leverde regisseur Chris McKay een actiekomedie en horrorfilm die zich vooral richtte op Dracula’s loyale dienaar Renfield en zijn ongezonde relatie met de graaf als zijn narcistische baas. Deze film nam inspiratie uit zowel Stokers roman als de gelijknamige filmadaptatie uit 1931. Een ander voorbeeld uit 2023 is de bovennatuurlijke horrorfilm The Last Voyage of the Demeter. Deze film richt zich vooral op de gedoemde bemanning van het handelsschip “The Demeter” tijdens hun reis van Transsylvanië naar Londen. De bovennatuurlijke horrorfilm laat zien hoe de bemanning achtervolgd wordt door Dracula. Deze film is een bewerking van “The Captain’s Log”, een hoofdstuk uit Stokers roman uit 1897. In 2024 bracht regisseur Robert Eggers een remake uit van de stille Duitse expressionistische horrorfilm Nosferatu (1922). Deze stille film, ook bekend als Nosferatu: A Symphony of Horror, was een ongeautoriseerde bewerking van Stokers Dracula. De filmmakers veranderden verschillende namen en details uit de roman om zich te verdedigen tegen beschuldigingen van auteursrechtinbreuk. Hoewel niet al deze films dezelfde kwaliteit hadden, presenteerden ze allemaal een unieke invalshoek waarmee ze (een deel van) het verhaal van Dracula of een interpretatie van het verhaal brachten. Luc Bessons Dracula is geen slechte film, maar mist grotendeels zijn doel omdat de film in een veel gebruikt (sub-)genre van horrorfilms geen originele invalshoek heeft. In andere woorden: de regisseur van deze romantische en fantastische horrorfilm levert geen unieke benadering om zijn interpretatie van Dracula’s verhaal te vertellen. Sterker nog, Bessons Dracula komkt over als een directe imitatie van Francis Ford Coppola’s cultklassieker Dracula (1992). Ken je die meme die begint met: “Hey, can I copy your homework?” Dat is een beetje hoe het voelt om naar Bessons Dracula te kijken. Het lijkt alsof de regisseur en scenarioschrijver van Dracula (2025) probeerde zijn film anders te laten voelen dan Francis Ford Coppola’s Dracula en andere filmadaptaties, maar het lijkt er nog steeds op dat hij meer heeft gekopieerd dan geadapteerd.

Makers van Mastermovies komen met Nederlandse komediefilm Straf

Makers van Mastermovies komen met Nederlandse komediefilm Straf

Op dinsdag 5 augustus 2025 hebben filmdistributeurs Lemming Film en Independent Films de eerste trailer en poster van de opkomende Nederlandse komediefilm Straf uitgebracht. Straf is geregisseerd door Merijn Scholte-Albers en Tobias Smeets. De speelfilm is gebaseerd op hun korte film Schoolfeest (2011). Het duo maakte de korte film als afstudeerproject. Merijn Scholte-Albers en Tobias Smeets zijn ook bekend als de makers van de populaire Mastermovies video’s. Deze video’s zijn komische fandubs van films en series. De video’s van Mastermovies verwierven in de jaren 2000 cultstatus in Nederland en België. In 2016 ontvingen de twee regisseurs voor hun korte film Gratis een Gouden Kalf voor Beste Korte Film. Straf wordt geproduceerd door Lemming Film en filmdistributeur Independent Films brengt de komediefilm op 9 oktober 2025 uit in de Nederlandse bioscopen.

Bezuidenhout krijgt officiële filmrelease in de Verenigde Staten

Bezuidenhout krijgt officiële filmrelease in de Verenigde Staten

De Nederlandse oorlogsfilm Bezuidenhout krijgt dit jaar nog een officiële release in de Verenigde Staten van Amerika. De film wordt in de Verenigde Staten van Amerika uitgebracht door MPX (Motion Picture Exchange). MPX is een internationale distributeur van onafhankelijke films met een vestiging in Los Angeles. De Amerikaanse distributie is tot stand gebracht door filmdistributeur MCOfilm. De Nederlandse filmdistributeur MCOfilm was eerder verantwoordelijk voor de succesvolle filmrelease in Nederland.

Bride Hard (2025) – Filmrecensie

Bride Hard (2025) – Filmrecensie

Bride Hard komt over als het soort film dat een filmcrew zou maken nadat ze een AI-generator gevraagd hebben een filmverhaal te genereren voor een actiefilm met typische (in andere woorden: eendimensionale) personages en toepasselijke (oftewel domme) humor. Toch lijkt de titel een woordspeling te zijn op John McTiernans filmklassieker Die Hard (1988), dus dat is enigszins leuk. Als je denkt: “Wauw, dat is niet een heel bijzonder pluspunt…”, dan heb je helemaal gelijk! Net zoals regisseur Simon West en scenarioschrijver Shaina Steinberg moeite hebben om een enigszins degelijke – of op zijn minst vermakelijke – film te maken, probeer ik met veel moeite de paar positieve punten van Bride Hard te verzamelen. Bride Hard oogt als een film die beter gelijk op streamingdiensten of fysieke media uitgebracht had kunnen worden. De meeste filmtoeschouwers zullen keihard hun best moeten doen om hun aandacht tijdens het kijken van deze film erbij te houden. Om deze reden is Bride Hard perfect voor streamingdiensten of voor als je een lange vlucht hebt en je ziel door zo lang stil te zitten in een vliegtuig toch al verdwenen is. Tijdens het kijken naar Bride Hard verveel je je namelijk niet alleen snel, maar ook keihard (“Bore Hard” zou een betere titel voor de film zijn geweest). Misschien dat een film als Bride Hard wel zou kunnen helpen bij reizigers die moeite hebben in slaap te vallen in een vliegtuig. Dan is de film toch nog ergens goed voor geweest.

Documentaire Moeder Suriname ontvangt Kristallen Film

Documentaire Moeder Suriname ontvangt Kristallen Film

De Nederlandse documentaire Moeder Suriname heeft meer dan 10.000 bezoekers naar de bioscopen getrokken. Hiermee heeft de film de Kristallen Film behaald. De Nederlandse documentairefilm gebruikt archiefmateriaal over Suriname vanaf de afschaffing van de slavernij in 1863 tot de onafhankelijkheid in 1975. Moeder Suriname vertelt het verhaal van een Surinaamse wasvrouw. De film is geregisseerd door Tessa Leuwsha en gebaseerd op haar familiegeschiedenis. De regisseur, die in Suriname woont, heeft de Kristallen Film ontvangen op dinsdag 5 augustus 2025. Moeder Suriname is de vierde film die in 2025 de Kristallen Film heeft behaald.

Nederlandse Halloweenfilm HalloWiebe is vanaf 24 september 2025 in de bioscopen te zien

Nederlandse Halloweenfilm HalloWiebe is vanaf 24 september 2025 in de bioscopen te zien

De allereerste Nederlandse Halloweenfilm HalloWiebe wordt op 24 september 2025 in de Nederlandse bioscopen uitgebracht door M&N Film Distribution. HalloWiebe is een geestige en spannende familiekomediefilm waarin beveiliger Wiebe een eenvoudige opdracht krijgt. Hij moet een verlaten attractiepark bewaken in de nacht voor Halloween. Wiebe komt er al snel achter dat het pretpark allesbehalve leeg is. De Nederlandse Halloweenfilm werd grotendeels opgenomen in Attractiepark Toverland en op locatie in Amersfoort. HalloWiebe brengt voor het eerst een typisch Amerikaans filmgenre naar Nederland. Halloween wordt steeds populairder in Nederland. Pretparken en bioscoopketens organiseren steeds vaker evenementen rondom deze feestdag. Het enige wat eigenlijk nog ontbrak was een Nederlandse Halloweenfilm. Met de komst van HalloWiebe, een familiekomediefilm voor jong en oud, wordt hier verandering in gebracht.

Kind (2025) – Filmrecensie

Kind (2025) – Filmrecensie

De Nederlandse film Kind geeft op een aangrijpende manier de grootste angst van elk toekomstig ouder weer. Zo geeft Kind op een filmische manier de psychologische gevolgen van een miskraam weer. De film bevat een diepgaand verhaal waarin de twee hoofdpersonages door verschillende fases van rouwverwerking heengaan. Het filmverhaal wordt ondersteund door het sterke acteerwerk van hoofdrolspelers Noortje Herlaar en Vincent van der Valk. De hoofdrolspelers vertonen een reeks van emoties. Hierbij vallen ze gelukkig niet in de welbekende valkuil waarbij emoties van verdriet, onbegrip en pijn alleen vertoond worden via geschreeuw en enorme huilbuien. De hoofdrolspelers geven op een indrukwekkende manier weer hoe rouwende ouders hun gevoelens onderdrukken en zichzelf de vraag stellen of het hun schuld is geweest van hun verlies. Herlaar en Van der Valk weten uitstekend de complexe levens, intrinsieke relaties en menselijke karaktereigenschappen van deze twee hoofdpersonages weer te geven. In een film als Kind is dit niet alleen mooi om te zien, maar ook essentieel. Op deze manier worden de humane aspecten en emoties van de film nog beter centraal gezet. Toch werkt Kind eigenlijk alleen als een psychologische dramafilm. Regisseur Jan Verdijk en scenarioschrijver Paul de Vrijer hebben ervoor gekozen om in hun film ook psychologische thriller elementen toe te voegen. Helaas gaan de verschillende filmgenres in Kind niet goed samen. De psychologische thriller aspecten zijn te afleidend en komen misplaatst over. Kind bevat diverse filmscènes waarin vader Leon geconfronteerd wordt met een schaduwbeeld dat zich vormgeeft als een kinderlijke versie van zijn miskraam geboren zoon. Deze ambitieuze toevoeging is alleen compleet onnodig. Het is al duidelijk dat de ouders hun ergste nachtmerrie beleven. Het is niet nodig om een mysterieuze laag toe te voegen waarin Leon achtervolgd wordt door een mogelijke schimmige manifestatie van een miskraam kind. Hierbij ligt het probleem niet bij de (thematische) intentie van deze narratieve keuzes, maar eerder bij de contextuele uitvoering en onderbouwing. Menig filmtoeschouwer kan begrijpen dat het schaduwbeeld een belichaming van Leons geïnternaliseerde en opgekropte gevoelens van schuld, angst, rouw, verdriet en pijn kan vormgeven. Toch wordt er verder niets gedaan met dit schaduwbeeld. Leon maakt op basis van dit plotelement geen karakterontwikkelingen mee. Hierdoor komt de toevoeging van dit schaduwbeeld onderontwikkeld en willekeurig over.

Victoria moet dood (2024) – Filmrecensie

Victoria moet dood (2024) – Filmrecensie

Dankzij het echte leven en verschillende Disneyfilms – zoals Cinderella (1950) en Snow White and the Seven Dwarfs (1937) – zijn de meeste mensen wel bekend met het fenomeen van gemene stiefmoeders. De Noorse Filmmaker Gunnbjörg Gunnarsdottir heeft dit concept gepakt en het een komische originele invalshoek gegeven. Haar komische familiefilm Victoria moet dood bevat geen stiefkinderen die zich gehoorzaam houden aan de regels en het gezag van hun stiefmoeder. In plaats daarvan bedenken ze een plan hoe ze hun stiefmoeder kunnen laten vermoorden. Het resultaat is een grappige familiefilm waarin het fenomeen van boze en kwaadaardige stiefmoeders gemengd wordt met concepten als huurmoordenaars, immigratiekwesties en ongelijkheid. Ondanks dat de opzet voor Victoria moet dood vrij uniek en geinig is voor een familiefilm, worstelt Gunnarsdottir met het uitwerken van de thema’s en onderwerpen uit haar filmverhaal. De rode draad uit de film is het plan van broer Hendrik en zus Hedwig om hun stiefmoeder Victoria dood te krijgen. De regisseur en scenarioschrijvers starten met een knal en weten in eerste instantie het momentum van het hoofdverhaal goed te behouden. Dit verandert op het moment dat er andere belangrijke onderwerpen geïntroduceerd worden in de film. Het filmverhaal raakt al snel overvol en overbeladen. Hierdoor raken de regisseur en scenarioschrijvers het focuspunt van de film kwijt en verliest het hoofdverhaal zowel zijn momentum als kracht.