De Italiaanse tragikomediefilm La Vita va Così vertelt een moderne versie van het verhaal van David tegen Goliath vanuit het perspectief van een oude herder die weigert zijn huis en land te verkopen aan een Milanese zakenman met een vastgoedimperium. De Milanese zakenman Giacomo wil een luxueus resort bouwen bij het strand dat grenst aan het huis en land van deze oude herder. Giacomo zet alles in om de oude herder, genaamd Efisio Mulas, toch zijn land te laten verkopen aan hem.
In deze ongelijke strijd houdt de oude herder Efisio zich, net zoals in het Bijbelverhaal van David en Goliath, groot tegenover een ”reus”. De familie van de oudere herder laat al generaties lang hun koeien grazen op de idyllische stranden die vlakbij hun huis liggen. Dit is Efisio niet bereid om op te geven. Wat het strand verder mooi maakt, is dat het strand van iedereen is en niet alleen van de (aller-)rijkste.
Het luxueuze resort dat zakenman Giacomo wil bouwen bij dit strand, zou hier verandering in brengen. Ondanks dat het bouwen van een luxueus resort voor meer werkgelegenheid zou zorgen, zou het strand niet meer toegankelijk worden voor iedereen. Daarnaast zouden de werkloze inwoners van dit slaperige dorpje indirect en onverwachts vast komen te zitten in een uitvergrote versie van kapitalistische tijdsbesteding.
Het grootste deel van hun actieve leven zou gaan voortbestaan uit productieve arbeid en het (direct) spenderen van hun inkomsten; zeker nu ze daar meer van hebben. Dit zou ten koste gaan van hun vrije tijd en vrijheid in het algemeen. Doordat de inwoners van dit Sardinische dorpje zo verhongerd zijn naar werk en een beter inkomen, zien ze dus de addertjes onder het gras niet.
Achter de ”komedie” van een oude herder die koppig blijft weigeren zijn land te verkopen, schuilt de tragedie van een klein dorp dat van binnenuit verscheurd raakt in de jacht op de werkgelegenheid die het mist. Ze laten alles achter wat hun dorp zijn hart en ziel geeft. Daarnaast beginnen ze Efisio en zijn familie de koude schouder toe te keren, in de hoop dat een rijke zakenman komt om zijn luxueuze resort te bouwen.
Giacomo en zijn werknemers gebruiken baankansen dan ook als chantage om de Sardinische dorpelingen tegen Efisio en zijn familie op te zetten. De Milanese zakenman hoopt namelijk dat het verlangen naar werkgelegenheid en welvaart ervoor zal zorgen dat de Sardinische dorpelingen een schuldgevoel aanpraten bij Efisio, zodat de oude herder toch nog zijn land zal verkopen.
De dorpelingen hopen dat een luxueus resort meer werkgelegenheid en welvaart brengt, maar in werkelijkheid wachten ze tot iemand anders hun problemen komt oplossen. Het complexe hieraan is dat degene die het probleem, van het gemis aan werkgelegenheid en welvaart komt oplossen, ook de voornaamste is die hiervan profiteert.
De Sardinische dorpelingen verlangen zo naar werkgelegenheid en welvaart dat ze figuurlijk bereid zijn om een pact met een kapitalistische en materialistische duivel te sluiten. In ruil voor het verkopen van hun zielen zouden hun wensen van werkgelegenheid en welvaart uitkomen. Alleen ondertekenen ze hierbij niet alleen om de ziel van hun menselijkheid te verkopen, maar ook de zielen van hun dorp en het omringende land.
Over La Vita va Così (2025)
La Vita va Così is een Italiaanse tragikomediefilm uit 2025. De internationale filmtitel is Life is Life. De film is geregisseerd door Riccardo Milani. Het scenario van de film is geschreven door Michele Astori. Het filmverhaal is geïnspireerd op het leven van de Sardinische herder Ovidio Marras, die in januari 2024 op 93-jarige leeftijd overleed.
Ovidio Marras kreeg nationaal en internationaal grote bekendheid voor zijn strijd tegen het bouwen van een luxe resort op een van de laatst overgebleven kustlijnen in Sardinië in Italië. La Vita va Così is opgenomen in Cagliari en in de gemeente Teluda in het zuidwesten van Sardinië. De cinematografen van de film zijn Saverio Guarna en Simona D’Onofrio.
De cast van de film bestaat uit (o.a.) Diego Abatantuono, Virginia Raffaele, Aldo Baglio, Giuseppe Ignazio Loi en Geppi Cucciari. De film beleefde zijn wereldpremière op 15 oktober 2025 bij het Rome Film Festival. De film werd op 23 juli 2026 in de Nederlandse bioscopen uitgebracht door filmdistributeur Arti Film. La Vita va Così was vanaf 22 juli 2026 in de Belgische bioscopen te zien. De film heeft een speeltijd van 118 minuten.
Het filmverhaal laat zien hoe een Milanese zakenman met een groot vastgoedimperium zijn zinnen heeft gezet op het bouwen van een luxueus resort bij het strand van een slaperig Sardinisch dorpje. De werkloze inwoners zijn dolblij. Toch is er een dwarsligger. De oudere herder Efisio weigert zijn huis en zijn land te verkopen. De familie van Efisio laat al generaties lang hun koeien grazen op de idyllische stranden.
De onderhandelingen verlopen moeizaam. Efisio houdt stand ondanks woedende smeekbedes van de dorpsbewoners en gigantische geldbedragen die hem jaar na jaar worden geboden. De herder en zijn dochter Francesca komen steeds meer onder druk te staan, terwijl de ontwikkelaars met slinkse tactieken proberen de verkoop af te dwingen. Efisio houdt koppig vol en Francesca begint zijn tegendraadsheid langzaam te begrijpen.
”Zo gaat het leven”
In La Vita va Così maken filmmonteurs Patrizia Ceresani en Francesco Renda gebruik van snelle montagetechnieken om betekenisvol af te wisselen tussen het knusse, simpele arbeidersleven dat de jaarwisseling viert en de rijkelieden die dit veel groters en uitbundiger aanpakken. De ruimtes waar de Milanese zakenman Giacomo en andere rijkelieden samenkomen om feest te vieren zijn groter en voller.
De rijke zakenmensen zitten dicht op elkaar, maar toch kennen ze elkaar amper. De ruimte van het familiehuis van de oude herder Efisio is in vergelijking veel kleiner, maar de familie die daar samenkomt om de jaarwisseling te vieren, weet veel meer over elkaar. Door middel van de montage laat het verhaal het contrast zien tussen de oprechtheid en eenvoud van de gewone herder en de oppervlakkige machthebbers.
Terwijl de rijke zakenlieden in Milaan genieten van het luxueuze vuurwerkspektakel, ziet de familie van Efisio slechts een paar kleine vonkjes van vuurwerk. Deze eenvoudige en kleine toevoeging laat het publiek een van de boodschappen van het verhaal zien: je hoeft niet rijk te zijn en je hoeft niet veel te hebben om gelukkig te zijn. Het zijn de kleine dingen die het leven mooi maken.
In de context van een verhaal waarin de machtigen de kleinen proberen te overtuigen om hun eigendommen te verkopen, toont de film ons hoe belangrijk het is om nog steeds van de kleine dingen te genieten. Zeker doordat de ”grote toekomst” steeds dichterbij komt. Geld maakt niet gelukkig. Het blijven staan voor je normen en waarden wel. ‘‘La Vita va Così” of in Nederlandse woorden: ”Zo gaat het leven”.
Stilstaand de toekomst in
Tijdens de aftiteling van de film wordt de cast geëerd. Componist en muzikant Moses Concas loopt spelend met zijn mondharmonica rond tussen de cast, terwijl de namen van de acteurs en actrices verschijnen onder hun filmpersonages. De muziek van Moses Concas klinkt zowel traditioneel als modern. Op deze manier speelt de componist en muzikant met zijn mondharmonica in op het contrast tussen het werken aan de toekomst en het behouden van tradities, normen en waarden.
De muziek van Moses Concas komt het best tot zijn recht tijdens de aftiteling. Gedurende de film leidt de muziek van Moses Concas door de luidheid en repetitieve geaardheid regelmatig af van het verhaal. In de aftiteling is de muziek van de componist en muzikant leidinggevend en weet deze beter in te spelen op de bewegingen van de cast.
Terwijl de aftiteling afspeelt, beginnen de acteurs en actrices langzamerhand allemaal te dansen op de muziek van Moses Concas. De enige die niet mee beweegt op deze muziek is de acteur en herder Giuseppe Ignazio Loi, die voor zijn rol als Efisio Mulas nog nooit had geacteerd. De acteur blijft koppig stilstaan, terwijl de rest van de cast en de muzikant beweegt. Dit is een mooie metafoor voor hoe zijn personage Efisio in het filmverhaal ook altijd blijft stilstaan bij zijn normen en waarden.
Niet allemaal even subtiel
Ondanks dat de acteur en herder geen eerdere acteerervaring heeft gehad, komt het acteerwerk van Giuseppe Ignazio Loi oprecht over. Het filmpubliek zal het verdriet en de pijn van zijn filmpersonage Efisio zien, nadat hij steeds opnieuw de dorpelingen teleurstelt doordat hij koppig blijft vasthouden aan zijn normen, waarden en keuzes. Toch acteert niet iedereen uit de cast zo overtuigend.
Acteur Aldo Baglio speelt zijn filmpersonage Mariano, een van de meest vertrouwde werknemers van Giacomo, overdreven en te dramatisch. Waar de andere acteurs en actrices uit de cast, en met name Giuseppe Ignazio Loi, op een subtiele manier hun acteerwerk afleveren, acteert Aldo Baglio met zijn hele lichaam. Het probleem is niet alleen dat de acteur te overdreven acteert, maar ook dat hij te theatraal oogt tegenover de rest van de cast.
Dit is ook terug te zien in de komedie die regisseur Riccardo Milani en scenarioschrijver Michele Astori proberen neer te zetten met het personage Mariano. De humor is, net zoals de acteerprestatie van Aldo Baglio, te overdreven. Of dit puur komt door het acteerwerk van de acteur of ook door de regie van Riccardo Milani en het scenario van Michele Astori, is onduidelijk. Uiteindelijk maakt dit niet uit, doordat de geforceerde en kunstmatige humor toch voor weinig (echt) grappige momenten zorgt.
Conclusie
Ondanks dat La Vita va Così niet per se een slechte film is, is het filmverhaal een ruige zit om doorheen te komen. Dit komt niet doordat de film te zwaar beladen is, maar eerder doordat er zoveel herhaling plaatsvindt in het verhaal. Een groot deel van het filmverhaal volgt en herhaalt dezelfde gebeurtenissen. De Milanese zakenman probeert met zijn werknemers stappen te zetten rondom het bouwen van een luxueus resort rondom het strand dat grenst aan het land en huis van Efisio.
Efisio weigert zijn land en huis te verkopen, waardoor de werkzaamheden moeizaam verlopen. De dorpelingen horen dat Efisio (nog steeds) weigert zijn land te verkopen en besluiten daarom te gaan klagen of smeken bij hem. Efisio weigert opnieuw. De Milanese zakenman probeert een sluwe stap te zetten met of zonder de indirecte hulp van de dorpelingen. Efisio vecht terug. De Milanese zakenman moet nu opnieuw proberen stappen te zetten in overleg met Efisio.
En “zo gaat het leven” steeds opnieuw door. De film bevat enkele mooie acteerprestaties. Daarnaast zijn de onderwerpen die besproken worden interessant, actueel en diepgaand. Toch zorgt de eindeloze herhaling van het verhaalverloop ervoor dat het moeilijk is om echt te kunnen genieten van de positieve aspecten van de film. La Vita va Così is nu te zien in de Nederlandse bioscopen en filmtheaters. Daarnaast is de film te huur op Picl in Nederland. Mijn dank aan filmdistributeur Arti Film voor het versturen van een online recensie-exemplaar.
