De Nederlandse documentaire Tussen Wal en Schip – Geruisloos Indisch heeft meer dan 10.000 bezoekers naar de bioscopen getrokken. Hiermee heeft de film de Kristallen Film behaald. In de Nederlandse documentaire nemen drie kleinkinderen hun Nederlands-Indische grootouders mee naar de eerste plek waar ze ooit voet hebben gezet op Nederlandse bodem. Hiermee hopen ze de jarenlang verzwegen geschiedenis van hun grootouders te ontrafelen. Regisseurs Juliette Dominicus en Sven Peetom ontvingen op 12 juni 2025 de Kristallen Film op de Javakade in Amsterdam. Tussen Wal en Schip – Geruisloos Indisch is de tweede film die in 2025 de Kristallen Film heeft behaald.
De films van de beroemde Japanse filmmaker Akira Kurosawa zijn na ruim 30 jaar eindelijk weer op het grote scherm te zien in het Eye Filmmuseum. Van 26 juni tot en met 3 september 2025 vindt in het Eye Filmmuseum een retrospectief filmprogramma van Akira Kurosawa plaats. In zijn films vermengt Kurosawa de Japanse geschiedenis en cultuur met literaire en filmische invloeden uit het westen. Met grote filmklassiekers als Seven Samurai (1954) en High and Low (1963) en nooit in Nederland uitgebrachte films maakt het Eye Filmmuseum het werk van Kurosawa na jaren weer toegankelijk voor een nieuwe generatie filmliefhebbers.
Quisling – The Final Days levert een aangrijpend audiovisuele karakterstudie van nederigheid en schuld. Regisseur Erik Poppe en scenarioschrijvers Anna Bache-Wiig, Siv Rajendram Eliassen en Ravn Lanesskog onderzoeken deze thema’s bij beide hoofdpersonages: Vidkun Quisling en Peder Olsen. Op de voorgrond van dit onderzoek staat een intens filmische portret van de laatste dagen (of eerder laatste maanden) van de voormalig Noorse minister-president Vidkun Quisling centraal. De focus ligt bij de audiovisuele karakterstudie en het filmisch portret vooral bij het onderlinge contact tussen Quisling en Olsen. De regisseur en scenarioschrijvers onderzoeken hoe deze twee mensen van elkaar verschillen en op welke (kleinere) gebieden ze overeenkomsten hebben. Quisling – The Final Days laat zien hoe elk mens een zondaar is, maar dat het herkennen, erkennen en omarmen van schuld zal kunnen leiden tot vergiffenis. Als het ware bepleiten de regisseur en scenarioschrijvers dat het beter is om nederig te blijven, schuld te bekennen en om vergiffenis te vragen, dan om standvastig vast te blijven klampen aan de ideologische overtuigingen dat je niets hebt gedaan om sorry voor te zijn.
Filmdistributeur MCOfilm heeft de wereldwijde distributierechten verworven van de indrukwekkende zwart-witfilm Bezuidenhout. De Nederlandse oorlogsfilm Bezuidenhout is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van het vergissingsbombardement op de Haagse wijk Bezuidenhout op 3 maart 1945. Na een succesvolle reeks speciale filmvertoningen in diverse Nederlandse filmtheaters wordt Bezuidenhout vanaf 29 mei 2025 op een bredere schaal vertoond in bioscopen door heel Nederland. Tegelijkertijd zet MCOfilm zich in om de film ook internationaal meer onder de aandacht te brengen. De officiële lancering van de internationale campagne vindt plaats tijdens het Filmfestival van Cannes van 2025. Bezuidenhout zal daar gepresenteerd worden aan internationale inkopers, filmprogrammeurs en de pers. De directeur van MCOfilm, Rik Sindelman, was enthousiast te spreken over het verwerven van de internationale distributierechten van Bezuidenhout. Hij zei: “Deze film verdient een groter podium. De thematiek van moed, verraad en menselijke verbondenheid binnen een vergeten stukje Nederlandse geschiedenis raakt universele snaren. De film is intiem en urgent – een krachtig venster op de impact van oorlog op gewone mensen.”
Regisseur Steven LaMorte moet diep van binnen geweten hebben dat hij met Screamboat geen succesvolle of (echte) goede horrorfilm heeft kunnen maken die geïnspireerd en gebaseerd is op de geliefde Disneyanimatiefilm Steamboat Willie (1928). Dit heeft niet te maken met het feit dat deze korte animatiefilm en zijn gigantische studio niet geparodieerd (of bekritiseerd) kunnen worden. Het heeft meer te maken met het feit dat het concept om van een geliefd tekenfilmfiguurtje een seriemoordenaar te maken, in de korte tijdspanne van enkele jaren, overmatig is gebruikt. Bovendien was dit concept om te beginnen al niet zo leuk of baanbrekend. Het concept om (publieke domein) personages, zoals de Steamboat Willie versie van Mickey Mouse, te veranderen in gruwelijke en bloeddorstige monsters klinkt bizar en geinig als je er een grapje over maakt tegen vrienden. Toch zul je tijdens het kijken van een horrorfilm over een moordlustige versie van een geliefd en goedaardig personage, je al snel beseffen hoe oppervlakkig en saai dit narratieve concept eigenlijk is. De regisseur probeert het zwakke filmverhaal te verstoppen onder een grote laag humor, bloed en geweld. Dit zijn veelvoorkomende filmelementen in horrorfilms die gebaseerd zijn op publieke domein personages. Met het gebruik van deze overheersende en slecht uitgewerkte filmelementen, laat de film zien dat Screamboat niet alleen een slecht verhaal bevat, maar ook originaliteit mist. De enkele minuscule pluspunten van de film zijn dus niet goed of bijzonder genoeg om van Screamboat een film te maken die door zijn hilarische slechte kwaliteit, vermakelijk wordt.
In de Nederlandse oorlogsfilm Bezuidenhout bouwt het filmverhaal in momentopnames van verschillende jaren op naar het vergissingsbombardement van de Haagse wijk Bezuidenhout dat plaatsvond op 3 maart 1945. Door de inzet van filmische momentopnames en een korte speeltijd komt Bezuidenhout over als een episodische film. Een nadeel van de korte speeltijd en het gefragmenteerde filmverhaal is dat Bezuidenhout snel door zijn (historische) gebeurtenissen en karakterontwikkelingen heengaat. Hierdoor gaat de film ook minder diep in op de emotionele kern van het verhaal. Toch is het episodische karakter van het filmverhaal niet alleen een nadeel. Zo is het een goed teken dat ik graag nog meer had gezien van deze filmpersonages en filmportret van het Haagse verzet in de Tweede Wereldoorlog. De episodische formule van het verhaal speelt daarnaast goed in op een van de thema’s van de film: het verleden herinneren. De Tweede Wereldoorlog is meer dan 80 jaar geleden begonnen en het lijkt erop dat steeds meer gruwelijke gebeurtenissen die in deze oorlog zijn gebeurd, worden vergeten. Door de film een episodisch narratief te geven, lukt het de filmmakers ook om het verhaal als momentopnames van vergeten of vervaagde historische herinneringen weer te geven. Bezuidenhout oogt als een film waarin het hoofdpersonage terugblikt op zijn gefragmenteerde (en deels zelf ingevulde) herinneringen aan de Tweede Wereldoorlog. Door Bezuidenhout een episodisch narratief te geven, bepleiten de filmmakers ook dat het maken van oorlogsfilm belangrijk is om de verschrikkelijke gebeurtenissen die in het verleden zijn niet te vergeten om ze zo ook niet te herhalen.
De Nederlandse fantasierijke familiefilm Olifantje in het Bos zal vanaf 25 juni 2025 in de Nederlandse bioscopen te zien zijn. Olifantje in het Bos is gebaseerd op het bekende kinderliedje. De Nederlandse fantasierijke familiefilm zit vol met leuke liedjes, waaronder het gelijknamige liedje waarop de film gebaseerd is. De film is geregisseerd door Meikeminne Clinckspoor. De regisseur schreef samen met Tijs van Marle het scenario van de film.
Food for Profit is een hartverscheurende en aangrijpende documentairefilm die verkent hoe mensen (met macht) een onmenselijke houding hebben tegenover dierenwelzijn, klimaatbescherming en de algehele volksgezondheid. De Italiaanse documentairefilm werkt als een doorgrond filmisch onderzoek dat laat zien hoe redelijk veel (machtige) mensen veedieren alleen als objecten zien. Regisseurs Giulia Innocenzi en Pablo D’Ambrosi bepleiten dat mensen met (veel) geld en macht doen wat ze doen, omdat ze het kunnen doen: ze hebben niet voor niets het geld en de macht ervoor. Food for Profit stelt de confronterende vraag of de bevolking wel leeft in een democratie als een grote hoeveelheid lobbyisten veel invloed kan uitoefenen op het Europese beleid en wetgeving. De verbluffende documentairefilm laat de monsterlijke en beestachtige kanten van de mensheid zien. Dit doen de filmmakers niet door een enkele rotte appel uit het politieke en industriële systeem van de agrifoodsector te belichten. In plaats daarvan leggen Innocenzi en D’Ambrosi het hele corrupte systeem bloot. Hierdoor komt de realiteit van een Europese samenleving dat steeds meer lijkt te leven onder het bewind van een zogenaamde “lobbycratie” pijnlijk dichtbij.
Op dinsdag 11 maart heeft filmdistributeur Independent Films de trailer en filmposter vrijgegeven van de opkomende oorlogsdramafilm White Bird. Independent Films zal deze Amerikaanse film op 24 april 2025 uitbrengen in de Nederlandse bioscopen. White Bird is een oorlogsdramafilm uit 2023. De film is geregisseerd door Marc Forster. Deze Zwitserse filmmaker kun je ook kennen voor het regisseren van Finding Neverland (2004), Quantum of Solace (2008), World War Z (2013) en A Man Called Otto (2022).
Op maandag 3 maart 2025 om 09:00 is de eerste trailer van de opkomende Nederlandse oorlogsfilm Bezuidenhout online gebracht. Bezuidenhout vertelt het verhaal van het vergissingsbombardement dat door de Britse geallieerden op de Haagse wijk Bezuidenhout heeft plaatsgevonden. Dit werd een van de dodelijkste bombardementen van de Tweede Wereldoorlog in Nederland. Ondanks dat een groot deel van de wijk in vlammen opging en honderden mensen stierven door het bombardement, is deze gebeurtenis bij veel mensen niet bekend. Op 3 maart 2025 is het precies 80 jaar geleden dat dit rampzalige bombardement plaatsvond in Bezuidenhout. Om deze pijnlijke gebeurtenis nooit te vergeten zijn de eerste beelden van deze bijzondere Nederlandse oorlogsfilm op deze dag online gedeeld.