Blacklight (2022) – Filmrecensie

He’ll not find you, and he’ll not kill you. Actieheld Liam Neeson is vanaf nu te zien in de keiharde actiethriller Blacklight. Maar eigenlijk is keiharde actiethriller niet de beste term voor deze nieuwe Amerikaanse film. Blacklight bevat zeker de nodige actie, maar keihard of spannend zou ik de film niet noemen. Dutch FilmWorks bracht op 24 februari 2022 de film uit in de Nederlandse bioscopen. Deze nieuwe Liam Neeson film valt het best te beschrijven als de typerende Amerikaanse Liam Neeson actiefilm. Het brengt niets nieuws naar het genre en heeft een slap geschreven verhaal. Daarnaast bevat de actiefilm maar weinig actie. Hierdoor is Blacklight een film die teleurstelt, zelfs als je geen hoge verwachtingen hebt.

Space Jam: A New Legacy (2021) – Filmrecensie

Space Jam: A New Legacy is de zomerfilm van 2021 die me heeft weten te verrassen. Een andere zomer blockbuster als The Suicide Squad mag dan beter zijn als film, maar ik had dit ook niet anders verwacht. Mijn verwachtingen voor Space Jam: A New Legacy waren laag, maar dan ook verschrikkelijk laag. Ik ben niet bepaald een fan te noemen van de originele Space Jam uit 1996. Sterker nog – Space Jam is een slechte film die niet de chaotische aard van de Looney Tunes weet weer te geven. Space Jam: A New Legacy weet echter wel hoe ze de Looney Tunes moeten weergeven, en daarnaast vertelt de film ook nog een boeiend verhaal. Space Jam: A New Legacy volgt Lebron James die de hulp inroept van de Looney Tunes om een basketbalwedstrijd te winnen. LeBron moet samen met de Looney Tunes de basketbalwedstrijd winnen van een gestoorde A.I. die LeBron’s jonge zoon Dom heeft ontvoerd in de Warner Bros. ServerVerse.

De Dick Maas Methode is een documentairefilm over de chaotische carrière van de Nederlandse filmmaker Dick Maas. Deze Nederlandse filmregisseur is bekend voor het regisseren van filmklassiekers als De Lift en Flodder. Echter zijn veel mensen ook bekend met zijn nieuwere films zoals bijvoorbeeld Prooi en Moordwijven. De documentaire is geregisseerd en gemonteerd door Jeffrey de Vore. Bekende filmmakers als Martin Koolhoven en filmjournalisten als René Mioch praten over de carrière en het werk van Dick Maas. Echter krijgt de Nederlandse filmmaker ook zelf de kans om te praten over zijn eigen films. Want wie is de man achter Flodder, Amsterdamned en De Lift nu echt? En lukt het de documentaire om het verhaal van Dick Maas aan het grote publiek te vertellen op een luchtige, maar intrigerende manier? De Dick Maas Methode gaat op 25 februari 2022 in première op Film1. Dit zal gebeuren tijdens de speciale filmavond die in het teken staat van Dick Maas. Zelf kreeg ik de mogelijkheid al eerder om de film op DVD te bekijken. Mijn dank aan WW Entertainment voor de mogelijkheid tot een samenwerking en het versturen van een recensie-exemplaar.

De actiethriller Killing Field is al sinds 2 februari 2022 te zien op diverse Video On Demand platformen. De Amerikaanse film is ook wel bekend onder de titel Survive the Game. Deze twee filmtitels doen het publiek beloven dat de film een spannende thriller vol brute actiescènes zal zijn. Niets blijkt minder waar te zijn, want Killing Field is eerder een saaie film, dan een spannend spektakel. Echter betekent dit niet dat Killing Field alleen slechte aspecten bevat. Er zijn veel aspecten waar ik admiratie voor heb in deze film, maar wat maakt de film dan toch over het algemeen slecht en saai?

Wanted is een film die ik meerdere malen voorbij zag komen op televisie. Ondanks dat de film er altijd wel spectaculair eruit zag, trok het nooit genoeg mijn aandacht om de film echt te kijken. De film stond wel al voor een langere tijd op mijn kijklijst. Uiteindelijk heb ik toch besloten om Wanted te gaan kijken. Ik wilde een film van mijn kijklijst gaan bekijken, waarbij ik niet veel mijn brein hoefde aan te zetten. Achteraf gezien is mijn brein alsnog de film gaan analyseren, en al snel vormde ik een mening over Wanted. Ben je benieuwd naar mijn mening over de film? Lees dan nu mijn film recensie van Wanted.

De Smurfen: De Witte Storm markeert een belangrijk moment in mijn leven. Niet alleen is dit mijn langverwachte terugkeer naar het medium van strips een feit geworden, maar daarnaast zal dit de eerste strip zijn die ik ga recenseren. Voordat ik een grote filmfanaat werd, was mijn grootste liefde bewaard aan de strip. Ik stond in mijn omgeving bekend als de stripliefhebber. Als mijn vrienden of familie op zoek waren naar een leuke strip, dan wist ik altijd wel een paar te tippen. Voor een langere tijd was het mijn droom om striptekenaar te worden. Langzamerhand veranderde deze droom met mijn opkomende interesse voor films en series. Dit betekent echter niet dat ik mijn liefde voor strips ben kwijtgeraakt. Strips zijn voor mij voor enkele jaren alleen wat minder belangrijk geweest, waardoor het voor me ook steeds moeilijker werd om er terug in te komen. Nu ben ik eindelijk weer strips aan het lezen. Vandaag recenseer ik ook voor het eerst een strip. De Smurfen: De Witte Storm is op 3 november 2021 uitgebracht door Standaard Uitgeverij. Ik wil hierbij Standaard Uitgeverij enorm bedanken voor het verzenden van een recensie-exemplaar voor mijn eerste striprecensie.

Het is niet bepaald groot nieuws in Nederland, maar Art Spiegelman’s graphic novel Maus is in Tennessee (Verenigde Staten van Amerika) verbannen van de leeslijst. Dit omdat er enkele keren in het verhaal gevloekt werd en er een afbeelding van een naakte vrouw in het boek voorkomt. Dat dit in Nederland niet groot nieuws is geworden is tegelijkertijd best begrijpelijk en teleurstellend. Tuurlijk, we Nederlanders hoeven ons niet altijd bezig te houden met Amerikanen, en al helemaal niet met hun idealen. In Nederland hebben we ons eigen hoeveelheid problemen, ook al zal niet elke Nederlander dit toegeven. Tegelijkertijd is het zonde dat we in Nederland weinig aandacht geven aan het feit dat dit belangrijke verhaal verbannen is in een Amerikaanse staat. Maar waarom is dit zo teleurstellend? Daarvoor zal ik eerst een achtergrond schetsen van de tot stand komen van Maus, en daarnaast zal ik ook vertellen waar het verhaal over gaat. Met dank aan het EPPO-stripblad voor het informeren van dit nieuws, en het inspireren tot het schrijven van dit artikel.

De 51ste editie van het International Film Festival Rotterdam is al enkele dagen bezig. Freaks Out is een van de films die dit jaar te zien is op het IFFR (ook wel bekend dus als het International Film Festival Rotterdam). De Italiaanse historische fantasie dramafilm laat zien dat je fantasie-elementen kan toevoegen in een film over de Tweede Wereldoorlog. Dat doet Freaks Out op een manier dat filmliefhebbers zal doen denken aan Guillermo del Toro’s film Pan’s Labyrinth. Ondanks deze vergelijking onderscheidt Freaks Out zich door meer de focus te leggen op fantasierijke elementen. Dit betekent niet dat Freaks Out een slechte film is. Het tegenovergestelde kan zelfs over de Italiaanse film gezegd worden. Maar wat maakt deze film krachtig? Lees dat in mijn film recensie van Freaks Out.

Wat krijg je als je een familiefilm serieuze thema’s laat bespreken, en daar tegelijkertijd een mystisch wezen aan toevoegt? De Noorse familiefilm Dragon Girl uiteraard! Dragon Girl heeft een mooie boodschap over het verlangen naar, en het behoren tot, een familie. Daarnaast bespreekt de film hoe Europeanen omgaan met immigranten. Als het ware haalt Dragon Girl inspiratie uit films als E.T. the Extra-Terrestrial en Free Willy, maar voegt daar dan een actueel probleem aan toe. Ik zag Dragon Girl afgelopen oktober op de 26ste editie van het SCHLiNGEL International Filmfestival. Katarina Launings Dragon Girl werd een van mijn persoonlijke favorieten van deze editie van het festival. Daarnaast beschouw ik het ook als een van de beste moderne familiefilms uit de hele wereld, en als een van de beste films van de 26ste editie van het SCHLiNGEL International Filmfestival.