Wonders der Imagine – Filmconcert: Frankenstein (1931) – Recensie

Het Imagine Film Festival is vol op gang en is zelfs nu al over de helft. Gisteren ging ik als filmjournalist op bezoek bij het festival. Ik bezocht Tower. A Bright Day. (Wieza. Jasny dzien is de originele titel) en een Masterclass van Dan Hassler-Forest over het belang van representatie in film. Maar ook bezocht ik de meest wonderbaarlijke en meest spectaculaire filmvoorstelling die ik ooit heb meegemaakt. Namelijk; een Live Filmconcert van de Frankenstein-film uit 1931. 

Introductie

In 2018 is het precies 200 jaar geleden dat Mary Shelleys Frankenstein; or, the Modern Prometheus uitkwam. Dit moet natuurlijk goed gevierd worden. Het Imagine Film Festival heeft dit ook zeker goed gedaan. Het festival had meerdere ideeën over hoe ze dit bijzondere jubileum aan zouden willen pakken. Uiteindelijk kwam het festival op het idee om een Live concert bij de Frankenstein-film uit 1931 te houden. De versie van regisseur James Whale is namelijk het meest bekend onder het publiek als het echte monster van Frankenstein. Er werd nieuw leven in deze horror-klassieker gebracht door de muzikale begeleiding van Kevin Toma en live uitgevoerde geluidseffecten door foley artist Ronnie van der Veer.

Synopsis

Henry Frankenstein is een briljante wetenschapper die samen met zijn assistent op lijkenjacht gaat. Met deze onderdelen wil hij nieuw leven scheppen. Maar wanneer de assistent bij de universiteit een abnormaal stel hersenen steelt, creëert Frankenstein een monster van een ongekende schaal.

Recensie

Als men me nu zouden vragen wat mijn favoriete filmbezoek ooit was, zou ik zonder twijfel zeggen; het Imagine Film Festival Filmconcert van de Frankenstein-film uit 1931. Spectaculair. Wonderbaarlijk. Prachtig. Ontroerend. Humoristisch. Woorden die bij mij naar boven komen als ik terugkijk op dit speciale evenement. Ik had zelf deze film nog nooit gezien, maar wel stond hij al lang op mijn Watchlist. Toen ik dit event voorbij zag komen bij de Imagine Film Festival-site, besloot ik mijn kans te pakken. De zaal was propje vol. Voorop zagen we de materialen die Ronnie van der Veer zou gaan gebruiken voor zijn geluidseffecten. Direct roept vragen bij je op. Welke geluiden gaat hij maken? Welk materiaal gebruikt hij voor welk geluid? Gaat dit wel op de juiste ritme vallen? Allemaal interessante vragen, maar ik besloot die vragen uit mijn hoofd te zetten om volledig in het moment meegenomen te kunnen worden.

Aan het publiek legde Kevin Toma uit hoe hij inspiratie heeft gehaald uit Mary Shelleys boek voor het schrijven van muziek voor deze film. Toma vertelde dat hij het empatische en het ontroerende gedeelte van dit verhaal voornamelijk wilde bovenbrengen. Hij leefde mee met het monster, net zoals vele anderen. De eigen soundtrack, gecreëerd door Kevin Toma, was een grootsheid op zichzelf. Naar mijn mening pastte het bijna helemaal perfect bij de film. De horror-klanken, gecombineerd met futuristische- en empatische-noten, laat je nog meer in de intensiteit van deze vroege horror-film komen. Het is een soort ervaring die je niet vaak meemaakt. Dit in combinatie met de perfect getimede geluidseffecten, van Ronnie van der Veer, brengt je mee op een reize naar een andere wereld van het filmland. Van der Veer is zeer creatief met zijn gebruik van geluidseffecten. Dit is ook te zien. Letterlijk! Want als kijker kun je, vanuit je stoel, meekijken hoe van der Veer gebruik maakt van alledaagse en bijzondere spullen om geluiden te maken. Er zijn wel twee kleine nadelen aan de muziek en de geluidseffecten. Namelijk het geluid was redelijk hard, waardoor je soms niet kon verstaan wat er op het scherm gezegd werd. Dit was natuurlijk wel jammer, want het haalt je wel uit de film. Daarentegen brengt het je ook weer naar nieuwe filmwereld, want de muziek en geluidseffecten zijn genoeg om een nieuw beeld te creëren bij Frankenstein. Wat ook nog minder aan de muziek is dat het voornamelijk de ontroerende kant opspeelt van het monster. Dit op zichzelf is geen probleem, want het verhaal is ook tragedisch. Het probleem is dat deze filmversie het accent voornamelijk legt op het monsterlijke van het monster en minder op het tragedische van het monster. Dit wil niet zeggen dat er geen tragedische monster momenten in de film zijn, want die zijn er zeker. Echter zijn er meer typische gruwelijke monster momenten, waardoor de muziek en de film soms niet op elkaar inspelen. Deze twee kleine minderheden aanwijzen voelt meer aan als muggenziften en dat is het naar mijn mening ook. Maar ik wil dit event een eerlijke beschrijving geven, dus geef ik ook de nadelen aan.

Foto: Pixabay

Tot nu toe heb ik eigenlijk alleen gepraat over wat Kevin Toma en Ronnie van der Veer hebben toegevoegd aan deze film. Maar laat ik nu eens meer praten over wat ik van de film vond. Ik herinner me nog goed dat ik met mijn notitieboekje klaar zat om deze film te gaan analyseren. Maar toen hij eenmaal begon, met een introductie over gruwelijk deze film voor sommige mensen kan zijn, werd ik helemaal meegenomen in de oude filmwereld. Ik was direct betoverd en helemaal onder de indruk. Dus legde ik dan ook mijn notitieboekje op de grond. Ik hoorde iemand naast me lachen om deze reden, maar dat maakte me niks uit. Ik wilde dit Filmconcert zo groots mogelijk meemaken. Dit werd alleen maar groter toen de speelfilm begon. Frankenstein is geregiseerd door James Whale en wat een symbolische genie was hij in deze film. Zo begint de film bij een begravenis, waarbij we in meesterlijk camerawerk de geliefden van de overledene te zien krijgen. Maar te midden van deze mensen zien we ook een beeld van de Magere Hein. Dit beeld komt alledaags over, alsof het net een van de geliefden van de net overledene is. Maar ook kan dit staan voor het feit dat de dood binnenkort ook te midden van de mensen zijn zal rondlopen. Daarna zien we Dwight Frye’s personage Fritz. Hij is de assistent van Colin Clive’s personage Henry Frankenstein en dat we hem als eerst zien, kan misschien staan voor het feit dat zijn personage als eerste de doem van dit dood-lopende figuur zal voelen. Of voelt hij eerder de doem van de Magere Hein. Zo leuk om hierover te speculeren. Ook krijgen we te zien hoe Frankenstein en Fritz een lijk opgraven en daarbij zand gooien over het beeld van de Magere Hein. Dit kan weer staan voor het idee dat met het experiment waarmee ze bezig zijn, ze de krachten van de Magere Hein begraven.

Wat kan ik nog verder zeggen over deze film. De production- en art design is prachtig om aan te zien. De beelden die op je netvlies gescreend worden zijn adembenemend. Het voelt aan als een donkere tijd om in te leven, maar toch is er juist veel leven aanwezig in deze wereld. Het acteerwerk is redelijk. Het had beter gekund, maar het is zeker niet slecht. De personages zijn meer memorabel dan de cast zelf. Zo is het monster van Frankenstein een pop-culture icoon en geweldig gespeeld door Boris Karloff. Net zoals Henry Frankenstein zelf, die vooral bekend staat als een wetenschapper die zijn geestelijke gezondheid bijna verliest bij het maken van een monster. Zoals zowat elke film, is Frankenstein niet perfect. De film’s tempo gaat opeens veel sneller wanneer het monster ontsnapt. Ook eindigt de film met een humoristische toon erg abrupt. Na de gruwelijkheden die gebeurd zijn, voelt dit redelijk apart aan.

Foto: Wikimedia Commons, Universal Pictures Benelux & Universal Pictures Corp.

Filmconcert Frankenstein was uiteindelijk een event die ik nooit zal vergeten. Momenteel is het mijn meest favoriete filmbezoek ooit en dat zal het waarschijnlijk ook nog wel een lange tijd blijven. Dit komt door de unieke eigen gemaakte filmmuziek van Kevin Toma en de innovatieve geluidseffecten van Ronnie van der Veer. De film zelf is erg memorabel door zijn personages, de cinematografie, art- & production-design. Ook zet deze film je erg aan het denken over wie de echte monsters zijn. Het monster zelf doordat hij de wereld niet begrijpt of de wereld doordat zij het monster niet begrijpen. Een unieke film-ervaring voor alle soorten bioscoopbezoekers. Het Imagine Film Festival is nog lekker bezig en zal dit jaar nog doorgaan tot 21 april. Dus als je jezelf goed willen laten vermaken, laten ontroeren, laten uitdagen en ga zo maar door, ga dan alsjeblieft naar HET festival van de fantastische film.

Over het Imagine Film Festival

Het welbekende Imagine Film Festival is een jaarlijks terugkerend filmfestival in het filmmuseum EYE, Amsterdam. Bij dit filmfestival krijgt het publiek elf dagen lang fantasy-sciencefiction-horrormartialarts- en animatiefilms te zien. De Stichting AFFF organiseert het evenement en ontvangt van onder andere het Filmfonds en de Gemeente Amsterdam subsidies om het te organiseren.

Bij het evenement worden er ruim 50 lange en 40 korte films getoond. Daarnaast is er nog een randprogramma met gasten uit binnen- en buitenland. Ook vinden er op het Imagine Film Festival Q&A’s en masterclasses plaats. Imagine probeert hiermee het publiek te interesseren voor de fantastische cinema en (toekomstige) Nederlandse filmmakers te stimuleren tot het maken van meer fantastische films. Bovendien wordt er elke nieuwe editie van het Imagine Film Festival een nieuw themaprogramma uitgekozen.

Fantastische Film
  • Acteerwerk
  • Cast
  • Cinematografie
  • Eerste indruk - Filmconcert
  • Eerste indruk - Film
  • Genre: Drama, Filmconcert, Horror & Sci-Fi
  • Grime & Haarstijl
  • Locaties, Kleding & Decor
  • Montage
  • Originaliteit
  • Personages - Hoofd- & Bijfiguren
  • Production Design
  • Regie
  • Scenario
  • Sound Design - Live
  • Soundtrack - Live
  • Tweede indruk - Filmconcert
  • Tweede indruk - Film
  • Verhaallijnen
4.8

Samenvatting

Filmconcert Frankenstein, georganiseerd door het Imagine Film Festival, was een unieke filmervaring die je niet snel in het normale bioscoop-leven mee zult maken. De fantastische geluidseffecten van Ronnie van der Veer en het indrukwekkende filmmuziek van Kevin Toma verrijken de, al prachtige, Frankenstein film uit 1931.

Sebastiaan Khouw

Sebastiaan is de eigenaar en oprichter van sebkijk! - De Gids voor Filmisch Reizen. Hij probeert zijn unieke kijk op het leven als een Gids voor Filmisch Reizen te gebruiken. De Gids voor Filmisch Reizen staat in de basis voor het idee dat (filmische) beelden meer dan alleen plaatjes zijn. Ze kunnen je helpen om mee te gaan op een reis door het leven. Hiervoor probeert Sebastiaan een Gids te maken in de vorm van een, steeds vernieuwende, website.