sebkijk!

De Gids voor Filmisch Reizen

Reize door het Imagine Film Festival – Mayhem (2017) – Recensie

Morgen is het dan eindelijk zover. De 2018 editie van het Imagine Film Festival gaat dan van start. Een van de films die je dit jaar, bij het festival van de fantastische film, kunt zien is de film MayhemDeze bloederige film zal te zien zijn op 12 april om 17:35 en op 20 april om 22:10.

Synopsis

Wanneer de ”Red-Eye” virus een kantoorgebouw binnenkomt, laten de mensen daar hun innerlijke agressie vrij. De net ontslagen advocaat, genaamd Derek Cho (Steven Yeun, The Walking Dead), grijpt zijn kans om wraak te nemen op het hiërarchie-systeem van het kantoorgebouw.

Recensie

Mayhem opent interessant met de uitleg van het virus waardoor het kantoorgebouw wordt getroffen. De uitleg, of eerder de voice-over van Steven Yeun’s personage, zijn hierbij misschien niet heel erg interessant. Maar de sound-design, cinematografie en kleurgebruik zijn de aspecten die dit begin interessant maken. Zo laten de filmmakers de film beginnen met een welbekend deuntje. Of eerder muziekje. Mayhem begint namelijk met de muziek van La Gazza Ladra. De companist van deze opera was Gioachino Rossini. La Gazza Ladra is ook erg populair doordat het werd gebruikt in Stanley Kubrick‘s meesterwerk A Clockwork Orange. Mijn brein legt direct een connectie tussen een A Clockwork Orange en Mayhem, waardoor ik me ook afvraag of er een connectie bestaat tussen Malcolm McDowell’s Alex DeLarge en Steven Yeun’s Derek Cho. Was dit express gedaan door de filmmakers van deze film. Ik geloof dat graag, want als het zo is, maakt het Mayhem alleen maar beter. Je wordt dan namelijk door innerlijke kennis voorbereid op Mayhem. Het geeft een tip van de sluier. Het laat je direct weten wat voor een film dit gaat worden. Ik ben er dol op als film dat zo laten weten. De eerste keer dat we het virus in actie zien in deze film, krijgen we grijze beelden te zien met nep-rood bloed. Dit staat denk ik voor dat het normale leven buiten het virus grijs is en het bloed, dat overduidelijk nep is, staat voor het feit dat het leven, van Derek Cho en zijn collega’s, ook overduidelijk nep is. Het werk heeft de overmacht van hun leven, vandaar dat de filmmakers ook hebben besloten om deze film op hun levensplek plaats te laten vinden.

Foto: Wikimedia Commons

Als we Derek Cho voor het eerst tegenkomen als hij echt aan het werk is, komt hij over als een man die nergens tijd voor heeft behalve zijn reize om de best mogelijke positie van zijn baan te bereiken. Hierdoor komt hij in het begin onsympathiek over, maar dit slaat snel over, wanneer hij ontslagen wordt. We maken het breken van een man mee, die alles ter plekke verliest. Daarnaast maken we, als kijker mee, hoe een onsympathieke workaholic verandert in een sympathieke ”psychopaat” die alles doet om zijn onrecht te bewijzen. Dat dit personage zo goed werkt, komt niet alleen door de regie van Joe Lynch (Everly) en het scenario van Matias Caruso (Numbers), is te danken aan het acteerwerk van Steven Yeun. Hiervoor was hij al te schitteren als Glenn in The Walking Dead. Ik ben blij om te zien dat zijn acteerkunsten nog steeds aan het doorgroeien zijn en dat hij ook meedoet aan echte ambitieuze filmprojecten, zoals deze! Ook Samara Weaving (Three Billboards Outside Ebbing, Missouri) schittert in haar rol. Ze komt erg natuurlijk en droog over. Het leuke aan Mayhem is dat beide hoofdpersonages best wel unlikeable zijn, maar zodra het virus te werk gaat worden ze psychotisch interessant en raar genoeg likeable. Heeft dit er mee te maken dat wij als kijkers interesse hebben om zeer gepassioneerde personages te zien of komt het doordat de filmmakers bewust de virus-positieve personages menselijker in hun psychotische staat hebben gemaakt. Ik denk persoonlijk een combinatie van beide.

Foto: Triple P Entertainment, Source 1 Media, Circle of Confusion & Royal Viking Entertainment

Deze bloederige film maakt ook nog een slim gebruik van zijn grappen en opmerkingen. Zo worden duidelijke random ”inspirerende” quotes uit het niks gezegd, om later weer in het verhaal terug te komen op een slimme manier. Deze, op eerste blik lijkende, betekenisloze quotes krijgen later toch meer betekenis hierdoor. Ook maken de personages gebruik van opmerkingen die eerst tegen hun zijn gebruikt, wat leidt tot zeer grappige momenten. Ook levert Mayhem een interessante kijk op hoe mensen diep van binnen zijn en hoe instincten van mensen werken. Natuurlijk wordt dit een beetje extreem uitgebeeld, maar alsnog levert het genoeg materiaal om over na te denken. Het beste aan Mayhem is misschien wel het einde, waarbij Steven Yeun’s personage zich realiseert dat hij een slaaf was van zijn werk, net zoals als hij een slaaf was van het virus. Dus grappig genoeg was het virus toch nog goed voor iets. Yeun’s personage weet nu namelijk eindelijk dat hij om van zijn leven iets moois te maken, niet op de allerhoogste positie van zijn baan hoeft te zitten.

Maar naast al deze positieve aspecten heeft Mayhem zeker ook zijn problemen. De film is erg voorspelbaar. Dit komt voornamelijk door de opening van de film, waar we alle effecten van het virus al te zien krijgen. Hierdoor weten we al precies hoe de mensen van dit kantoorgebouw gaan reageren op het virus. Daarnaast voegt de voice-over van Steven Yeun’s personage teveel expositie van het verhaal. Hierdoor kan je als kijker niet zelf ontdekken hoe personages zijn. Het levert wel humor op, maar ook ontoegankelijkheid tot de wereld van de film. Ook is Mayhem redelijk kort. Dit is niet heel erg, want het snelle tempo zorgt voor een adrenaline rit, wat waarschijnlijk ook het uitgangspunt van de filmmakers was. Maar toch zorgt het ervoor dat sommige scènes te kort zijn tegenover andere lang uitgewerkte scènes. Het einde van de film, waarbij verheldering tot het leven van Derek Cho komt, mag dan misschien het beste moment zijn van de film (naar mijn mening), maar het climax gevecht tussen de opperbaas van het kantoorgebouw en Derek Cho is erg kort en teleurstellend. Al die opbouw om binnen een paar minuten vermoord te worden door het hoofdpersonage.

Uiteindelijk is Mayhem een zeer vermakelijke film met een aantal lichte problemen. Steven Yeun en Samara Weaving zijn uitstekend in de hoofdrollen. De bij-personages voelen ook uniek aan. In zijn psychopatische staat is Mayhem niet alleen bloederig, maar ook sympathiek, betekenisvol en humoristisch. Mayhem is het zeker waard om bekeken te worden op het Imagine Film Festival.

Over Imagine Film Festival

Het welbekende Imagine Film Festival is een jaarlijks terugkerend filmfestival in het filmmuseum EYE, Amsterdam. Bij dit filmfestival krijgt het publiek elf dagen lang fantasy-sciencefiction-horrormartialarts- en animatiefilms te zien. De Stichting AFFF organiseert het evenement en ontvangt van onder andere het Filmfonds en de Gemeente Amsterdam subsidies om het te organiseren.

Bij het evenement worden er ruim 50 lange en 40 korte films getoond. Daarnaast is er nog een randprogramma met gasten uit binnen- en buitenland. Ook vinden er op het Imagine Film Festival Q&A’s en masterclasses plaats. Imagine probeert hiermee het publiek te interesseren voor de fantastische cinema en (toekomstige) Nederlandse filmmakers te stimuleren tot het maken van meer fantastische films. Bovendien wordt er elke nieuwe editie van het Imagine Film Festival een nieuw themaprogramma uitgekozen.

Bloody Good!
  • Acteerwerk
  • Cast
  • Cinematografie
  • Eerste Indruk
  • Genre: Actie & Horror
  • Grime & Haarstijl
  • Locaties, Kleding & Decor
  • Montage
  • Originaliteit
  • Personages - Hoofd- & Bijfiguren
  • Production Design
  • Regie
  • Scenario
  • Sound Design & Soundtrack
  • Tweede indruk
  • Verhaallijnen
3.9

Samenvatting

Mayhem is niet alleen zeer vermakelijk, maar heeft ook nog een sterke cast en interessante opmerkingen over het hiërarchie- en werksysteem. Er zijn een aantal lichte problemen, zoals de voorspelbaarheid en de climax van de film. Maar deze problemen vallen niet echt op naast alle positieve aspecten van de film.

%d bloggers liken dit: