Marvel Ultimate Alliance 3: The Black Order – Game Recensie

Marvel Ultimate Alliance 3 - The Black Order - Uitgelichte Afbeelding

Deze game recensie is mogelijk gemaakt door het recensie-exemplaar dat het team van sebkijk! heeft ontvangen van Nintendo NL. Onze dank aan Nintendo NL voor deze mogelijkheid.

Na 8 onzekere jaren werd afgelopen december een nieuwe Marvel Ultimate Alliance aangekondigd voor de Nintendo Switch. In de gamingwereld wordt dit gezien als een eeuwigheid. Met veel technische ontwikkelingen in consoles blijven de mogelijkheden van games oneindig groeien. Of de Marvel Ultimate Alliance reeks ook een dergelijke groei heeft kunnen meemaken, is dan ook een belangrijke vraag.

Marvel Ultimate Alliance 3: The Black Order is het derde deel in de actie-RPG serie Marvel Ultimate Alliance. Superhelden uit alle hoeken van het Marvel universum komen bij elkaar om samen de gevaarlijke schurk Thanos te stoppen. Met keuze uit meer dan 30 Avengers, X-Men en andere helden krijgt de speler de taak om alle Infinity Stones uit de handen van Thanos te houden en daarmee het heelal te redden.

Marvel-Ultimate-Alliance-3-The-Black-Order-Logo-Afbeelding
Logo van Marvel Ultimate Alliance 3: The Black Order.

Diversiteit is de sleutel tot succes

Gedurende levels bestaande uit allerlei missies zal de speler veel bekende vijanden moeten overtreffen om deze Infinity Stones te kunnen bemachtigen. Het voornaamste onderdeel van deze levels bestaat uit hack-and-slash activiteiten, waarvoor de Marvel Ultimate Alliance serie ook bekend is. De standaard routine van de game bestaat uit het verslaan van eerst een hoop zwakkere onderlingen, waarna aan het eind van het level een bekende schurk volgt. Op eerste zicht kan dit repetitief en saai lijken.

Marvel Ultimate Alliance 3 weet echter het tegenovergestelde neer te zetten. Doordat alle vijanden unieke vaardigheden hebben, wordt elke strijd met hen net iets anders. Dit stimuleert de speler om meer na te denken hoe deze schurken verslagen kunnen worden, en geeft het spel veel uitdaging. Daarnaast weet de enorme keuze aan speelbare karakters verveling te voorkomen. Elke speelbare held heeft naast visuele verschillen ook andere krachten met veel variatie in behendigheid, actieradius en snelheid. Het zou zelfs gesteld kunnen worden dat er te weinig levels zijn om echt alle karakters goed uit te kunnen proberen.

Naast alle hack-and-slash missies zijn er ook enkele andere activiteiten gedurende de levels. Ontsnappingen, puzzels en meer geven extra afwisseling om het spel interessanter te maken. Achtervolgd worden door bijvoorbeeld de Juggernaut is als een hap verse lucht wanneer een groot deel van de game een confrontatie met een schurk anders zou aanpakken. Door al de diversiteit in de game wordt de speler eerder verslaafd dan verveeld.

LEVEL UP!

Niet alleen de keuze in speelbare karakters maar ook het leveling systeem is uitgebreider dan voorheen. Elke personage krijgt vier exclusieve gaven, die elk kunnen verbeterd worden door middel van speciale items. Daarnaast kunnen de karakters zelf ook levels omhoog gaan om uiteindelijk al hun krachten te kunnen gebruiken. In tegenstelling tot de vorige Ultimate Alliance worden de karakters hier apart geleveld, wat het opnieuw spelen interessanter maakt.

Ook is er een nieuw systeem gecreëerd waarbij elementen van alle karakters verbeterd kunnen worden. Om deze upgrades sneller vrij te kunnen spelen, hebben de ontwikkelaars ook aandacht besteed aan extra uitdagingen. Deze zogenoemde trials kunnen gedurende de verhaallijn gewoon gespeeld worden. Kort samengevat, Marvel Ultimate Alliance 3 heeft veel nieuwe factoren toegevoegd zodat er genoeg activiteiten zijn om de speler zoet te houden, zowel gedurende als na de basis campagne. Ondanks de korte duur van de verhaallijn voelt hierdoor het spel toch als een volledige game aan.

Marvel-Ultimate-Alliance-3-The-Black-Order-Afbeelding-2
Alle Marvel-helden zijn van de partij. Van Iron Man tot Spider-Gwen.

Je Kijkt Je Ogen uit

Een andere vrij duidelijke en noodzakelijke ontwikkeling vindt plaats in het beeld zelf. Het is niet onbekend dat gedurende de laatste jaren games steeds realistischer worden. Gelukkig neemt Marvel Ultimate Alliance 3 een andere richting. Het beeld zit vol met karakter en is erg fijn om naar te kijken. De kleuren spatten van het scherm af zodat de speler de werelden in het spel wilt blijven ontdekken. Doordat de richting van de art style zo anders is, voelt de game vers aan en als een mooie pauze van het overweldigend realisme in velen andere games.

Om de vormgeving van het spel een compleet pakket te maken, heeft het spel ook passend en complementerend geluid toegevoegd. Het muziek en de geluidseffecten weten een atmosfeer te vormen binnen de game waardoor de speler zich helemaal kan verplaatsen in de levels. Daarbij weet vooral het stemwerk van alle acteurs te helpen. De stemacteurs zijn van topkwaliteit en weten elk karakter tot leven te brengen.

Het enige probleem met de vormgeving van The Black Order valt terug te vinden in de camera positionering. Gedurende de gevechten gaan zowel de helden als de schurken in bepaalde hoeken zitten waar het onmogelijk is de camera te draaien. Dit leidt tot verdwijningen van karakters en soms moeizame speelbaarheid. Gelukkig is dit probleem van kleine schaal en keert het niet al te vaak terug.

Alweer Thanos?

Helaas is het andere probleem in de game een stuk prominenter. Dit is namelijk de verhaallijn. Opvallend aan het verhaal is de comic saga waar het op gebaseerd is. Deze heeft niet zo lang geleden namelijk een paar verfilmingen gekregen waarvan de laatste zelfs nog in de bioscoop te zien is. De keuze om precies deze saga als basis te nemen voor de game voelt dan ook simpelweg ongeïnspireerd. Meer dan een lichte teleurstelling zou dit echter niet zijn als het verhaal verder sterk uitgevoerd was. Ultimate Alliance 3 heeft hier helaas toch moeite mee.

Gedurende de complete duur van het spel weet een lopend verhaallijn geen vorm te nemen. De overgangen tussen de levels zijn hobbelig en maken het verloop van het verhaal onduidelijk. Alle gebeurtenissen staan als het ware los van elkaar en daardoor verliest elk level uiteindelijk haar waarde in het volledig verhaal. Enkel richting het einde van het spel weet Ultimate Alliance 3 een richting aan te nemen. Echter, verbeterd het spel hierdoor nauwelijks, doordat de vorderingen in dit eindslot weinig tijd krijgen om onderbouwd te worden.

Conclusie

Marvel Ultimate Alliance 3: The Black Order kan alleen worden aangeraden als een belangrijk verhaal niet het voornaamste spelonderdeel vormt voor de speler. Dat is namelijk het probleem waar de game het meest mee kampt. Niet origineel en slecht afgewerkt beschrijven de verhaallijn van Ultimate Alliance 3 namelijk veruit het best. Gelukkig weet het spel zijn kracht te vinden in de leuke en verslavende gameplay. Combineer dit met het smaakvolle beeld en Ultimate Alliance 3 weet toch positief te verrassen.

Continue Reading

Creed – Film Recensie

Creed - Uitgelichte Afbeelding

De voormalige zwaargewicht boksers-kampioen Rocky Balboa gaat als de slag als trainer van Adonis Johnson – de zoon van zijn overleden vriend en rivaal; Apollo Creed.

Creed v Rocky

Creed is een film die vanaf de eerste scène al boeiend is. Dit komt door meerdere redenen. Allereerst is het een spin-off film van de Rocky-franchise, waardoor er direct vergelijkend gekeken kan worden naar het eerste deel van deze franchise – namelijk Rocky uit 1976. Daarnaast opent de film in een jeugdgevangenis. Dit pakt natuurlijk ook de aandacht erbij. Deze aandacht wordt nog sterker gegrepen wanneer het camerawerk redelijk realistisch overkomt. Het voelt alsof wij – de kijkers – zich ook in deze film bevinden.

Terwijl Rocky met de inspirerende soundtrack en title-card van de film begon, begint deze film dus met de introductie van Adonis Johnson (Michael B. Jordan, Creed II). Een jong jochie die niks anders wilt doen dan vechten. Al in de eerste scène dat we hem zien, is hij al aan het vechten. Dit komt overeen met Rocky uit 1976, waarbij we in de eerste scène het hoofdpersonage ook zien vechten. Echter is het bij Rocky (Sylvester Stallone, Creed II) een meer symbolisch gevecht en bij Creed meer een realistische introductie tot het hoofdpersonage.

Het is duidelijk te zien dat Creed een spin-off van de Rocky-franchise is. Hierbij heb ik het echter niet dat dezelfde personages uit de Rocky-films terugkomen in deze film, maar meer over het “werk” achter de film. Neem bijvoorbeeld het feit dat Creed ook deze bijna ongemakkelijk lange niet-gemonteerde momenten heeft, waarbij een personage alle tijd krijgt om zijn of haar emoties te laten zien.

Deze film staat zo sterk in verband met de eerste Rocky – een film waar ik dol op ben. Je kan als kijker en fan van de Rocky-films niet anders doen dan glimlachen en kijken hoe verschillend en overeenkomend deze films met elkaar zijn. Zo wilt Michael B. Jordan’s Adonis niks liever dan vechten, terwijl Sylvester Stallone’s Rocky juist niks liever wilt dan het vechten ontkomen. Dit contrast op film zorgt voor een unieke spin-off, waarbij de film pas echt tot zijn recht komt als deze twee personages met elkaar in gesprek gaan.

Creed-Afbeelding-1
Michael B. Jordan als Adonis Johnson en Sylvester Stallone als Rocky Balboa.

De Sterkte in Creed

Het is regisseur Ryan Coogler (Black Panther) gelukt om zijn unieke visie op een boksers-film van deze tijd te geven. Geen “Gonna Fly Now”-montages meer, maar montages op rap en hip-hop muziek. Deze bijzondere filmregisseur wilde een film maken die (net zoals bij Rocky in zijn tijd) erg in deze tijdsgeest zou passen. Er kan zeker gezegd worden dat het Coogler is gelukt.

Dit is natuurlijk naast hem te danken aan meerdere factoren. Zo is het scenario, dat mede-geschreven is door Coogler, ook enorm sterk. Laten we ook onze topcast even niet vergeten te noemen, want – boy, oh boy – wat is deze cast sterk. Jordan als de te hoog in zijn schoenen staande amateur-bokser. Stallone als de man die iedereen waarom hij gaf is verloren en nu opeens een kans krijgt voor een nieuw leven. En natuurlijk ook Tessa Thompson (Thor: Ragnarok) als de muzikant die langzaam aan doof zal worden.

De eerste Rocky werkte zo goed, omdat het een feel-good film was waarbij een “zogenaamde mislukkeling” zijn weg terug vond naar zichzelf en zijn geluk. Deze eerste Creed-film werkt zo goed, omdat het zo geaard in realisme is. Zo krijgen we bij de eerste Rocky-film weinig echte realistische standpunten van de boksgevechten te zien. Terwijl wij bij Creed uit 2015 te zien krijgen hoe de cameraman meebeweegt op het tempo van de boksers en hierdoor fascinerende beelden creëert.

Creed-Afbeelding-2
Lets. Get. Ready. To. RUMBLE!

De Mentale Klappen

Er zijn momenten in films waardoor je zo geïntrigeerd raakt, dat je weet dat deze film legendarisch zal worden. Zo bevat Creed die ook. Het moment dat Rocky en Adonis in conflict raken, omdat ze er voor elkaar willen zijn. Het idee dat ze voor elkaar willen zorgen, creëert juist frictie tussen de twee en zet bijna uit elkaar. Toch pakken ze het contact weer op en staan bij elkaars woorden – ze gaan zorgen voor elkaar. Dit was zo een goed werkend moment uit de film, dat ik direct wist – dit wordt een van mijn favoriete films aller tijden.

Ik weet nog bij de Oscars voor de films uit 2015 was er online een discussie over het feit dat Sylvester Stallone de Academy Award had moeten winnen voor de beste mannelijke bijrol. Toen was ik zelf nog voorstander voor degeen die ook had gewonnen, namelijk Mark Rylance voor zijn bijrol in Steven Spielberg’s Bridge of Spies. Ik weet nog dat ik zelfs dacht, hoe kan een acteur als Stallone überhaupt genomineerd worden. Oh – hoe jong, naïef en onwetend was ik toen nog.

Maar nu kan ik het volgende zeggen – Mark Rylance was zeker een sterke acteur in Bridge of Spies, maar hij was niks vergeleken met Sylvester Stallone in Creed. Dat is het ook met deze boksers-films. Men denkt dat het gaat om de fysieke klappen die we op het scherm te zien krijgen. Maar dat is compleet fout. Het gaat namelijk veel meer over de mentale klappen die deze personages opdoen in hun reis. Niet de gevechten, maar het drama(-genre) staat centraal. Dit is ook wat deze films zo bijzonder interessant maakt.

Creed-Afbeelding-3
You Want Some?!

Conclusie

Creed is een waardige spin-off van de Rocky-franchise. Als ik heel eerlijk ben is dit momenteel ook mijn favoriete film van deze franchise. Oké – ik heb alleen de eerste Rocky en de eerste Creed gezien, maar ik kan me amper voorstellen dat het nog beter dan dit zal gaan worden.

Dit komt door de sterke regie van Coogler en natuurlijk het geweldige acteerwerk van deze trio – Jordan, Stallone en Thompson. Hoe meer films ik kijk van deze franchise, hoe meer ik er dol begin op te worden. Als het origineel en een spin-off film dit voor elkaar kunnen krijgen, dan weet je dat je te maken hebt met een speciale franchise.

Continue Reading

Avengers Endgame – Film Review (Spoiler Free)

Lo and behold, Avengers: Endgame the largest, quite literally with a massive runtime of 3 hours, and latest installment in the Marvel Cinematic Universe is here. 11 years packed with 22 movies have let to an end of an era, considering it concludes the massive storyline which has been at the center of the MCU over the last few years, in the form of this title. Fortunately, the fans could not have asked for a better and more satisfactory salute to the previous decade and final chapter of the (hulk-)smashing blockbuster saga. It is safe to say that Avengers: Endgame is nothing short of the thrilling action jammed movies Marvel fans have come to love and expect.

Continue Reading

Avengers: Endgame – Film Recensie

Na de vreselijke gebeurtenissen waarbij intergalactische schurk Thanos (Josh Brolin, Avengers: Infinity War) de helft van het universum uitroeide, nemen de overgebleven Avengers de taak op zich om nog één keer in actie te komen tegen het kwaad.

Continue Reading

Franchised Aankondiging – Game of Marvels Maand op sebkijk!

Het is deze website al vaker overkomen. Komen met een groots idee. Vervolgens het introduceren en daarna het nooit meer aanpakken. Dit was ook het geval voor mijn grootse plannen met mijn rubriek Franchised: Een Beeld Bootcamp. Hiervoor wilde ik dagelijks afleveringen kijken van Game of Thrones, wekelijks meerdere films van Marvel kijken en maandelijks een film kijken van Star Wars. En raad eens hoeveel ik daarvan heb gekeken? Helemaal niks. Als een wilde baas. Maar in alle serieusheid; ik baal er zelfs best van. Dus nu ga ik het nog een keer proberen door deze maand all-in te gaan en deze maand de naam Game of Marvels te geven. Sorry Star Wars.

Continue Reading

Trailer Gekte #6 – Stan & Ollie, Mary Poppins Returns & Meer

CREED II - Afbeelding

Welkom tot de alweer de zesde editie van sebkijk!’s Trailer rubriek, genaamd Trailer Gekte. Hierbij wordt er een blik geworpen op de trailers die er in de afgelopen dagen of weken zijn vrijgelaten. In deze zesde editie zal sebkijk! het onder andere hebben over Stan & Ollie, Creed II en They’ll Love Me When I’m Dead. 

Continue Reading

Avengers: Infinity War – Film Recensie

De Avengers en bondgenoten zijn nog altijd, na de evenementen van Captain America: Civil War, bezig met het beschermen van de wereld tegen bedreigingen die te groot zijn voor een enkele held. Maar dan komt er een nieuwe dreiging op uit de kosmische schaduwen. Een despoot die intergalactisch berucht is, met als doel om alle zes de Infinity Stones, artefacten van onmetelijke kracht, te verzamelen, en hen te gebruiken om zijn gestoorde wil aan de hele realiteit op te leggen. Alles waar de Avengers voor gevochten hebben, leidt naar dit moment. Het lot van de Aarde en het bestaan zelf zijn nog nooit zo onzeker geweest.

Continue Reading

Reize door het Filmnieuws – Trailer Gekte #1

Vanaf vandaag is er een nieuwe rubriek op sebkijk!, namelijk Trailer Gekte. Bij deze nieuwe rubriek werpt sebkijk! een blik op de trailers die er in de afgelopen dagen of week vrijgelaten zijn. In deze eerste editie zal sebkijk! HBO’s Fahrenheit 451, The First Purge en The Man Who Killed Don Quixote bespreken.

Continue Reading