Made in England: The Films of Powell and Pressburger is vanaf 5 september 2024 in de Nederlandse bioscopen te zien

Cinéart heeft recent bekendgemaakt dat de documentairefilm Made in England: The Films of Powell and Pressburger vanaf 5 september 2024 in de Nederlandse bioscopen te zien zal zijn. De bioscooprelease van Made in England: The Films of Powell and Pressburger valt samen met de rerelease van Peeping Tom (1960) en de retrospectief “The Creative Worlds of Powell & Pressburger”. Made in England: The Films of Powell and Pressburger is een documentaire van David Hinton. De film is geproduceerd in samenwerking met Michael Powells echtgenote Thelma Schoonmaker.

Movies that Matter Festival van 2024 | Festival Preview | Programma Camera Justitia

Het Movies that Matter Festival van 2024 heeft voor het competitieprogramma Camera Justitia negen films geselecteerd. Bij dit competitieprogramma worden de relaties tussen global justice, internationaal recht en film in de schijnwerpers gezet. Samen met de Vrije Universiteit Amsterdam en het Asser Instituut presenteert het Movies that Matter Festival op donderdag 28 maart 2024 de Camera Justitia Dag. Deze dag bestaat uit drie onderdelen: het Global Justice Cinema Seminar, de Masterclass en de Camera Justitia Night. De jaarlijkse Camera Justitia Night richt zich op de vele aspecten en vormen van rechtvaardigheid. Daarnaast wordt de monumentale documentaire Soundtrack to a Coup d’Etat vertoont.

The Whale (2022) — Film Recensie

The Whale is een film die ik bewust voor een langere tijd heb vermeden te kijken. Dit komt vooral doordat ik net zoals het, door Brendan Fraser gespeelde, hoofdpersonage een verstoorde relatie heb met eten. De melancholische toon en de heftige onderwerpen uit het verhaal kunnen veel los brengen bij filmtoeschouwers. Sommige zullen geshockeerd achterblijven terwijl anderen zich zullen ergeren aan hoe deprimerend deze film is. The Whale bracht bij mezelf vooral veel verdriet los doordat ik me enorm herkende in de worstelingen van het hoofdpersonage Charlie. Nee, ik ben niet zo zwaarlijvig als Charlie, maar toch weet ik wat het is om (bijna) dagelijks last te krijgen van niet te stoppen eetbuien. De (innerlijke) worstelingen die Fraser uitstraalt waren zo pijnlijk herkenbaar dat ik nu – na het zien van The Whale – inzie hoe groot mijn verstoorde relatie met voeding is. In de afgelopen jaren is dit een oprecht probleem bij mezelf geworden, maar ik kon dat pas inzien nadat ik deze film had bekeken. Net zoals Charlie maak ik regelmatig momenten mee dat ik willekeurige voedingsmiddelen ging combineren om een bepaald gevoel van melancholische leegte te stillen. Waar Charlie dit doet met extra plakken ham en mayonaise op een salami pizza, doe ik dit bijvoorbeeld door ’s nachts een half pak rijst te koken en daar dan puur ketchup of mayonaise overheen te doen als garnering. Net zoals Charlie bestel ik bijna altijd zodra ik de mogelijkheid heb. Nog niet zo lang geleden deed ik dit regelmatig meerdere keren per dag. De realisatie dat mijn relatie tot voeding zo verstoord en overheersend is geworden, doet pijn. Toch ben ik The Whale als film en de filmmakers daarachter dankbaar dat ze deze film hebben gemaakt. Geeft The Whale een perfect accuraat beeld weer van hoe ieder zwaarlijvig persoon (of mens met een eetstoornis) kan worstelen met zichzelf? Tuurlijk niet, maar alsnog mag het werk van de cast en crew gewaardeerd worden. Ze belichten dit nog regelmatig onbesproken onderwerp. Ondanks dat niet iedereen het over de kwaliteit van deze poging eens zal zijn, mag de moeite door zowel critici als filmbewonderaars gewaardeerd worden. Er zullen net zoals ikzelf anderen zijn die zich kunnen herkennen in Charlie’s conflicten met zijn leven en de plek die voedsel daarin neemt. The Whale is uiteindelijk een dramafilm die ongelofelijk veel bij mezelf heeft los gebracht. Filmliefhebbers en recensenten beschrijven deze nieuwste film van regisseur Darren Aronofsky als aangrijpend. Dit is zeker een geschikte term, maar ik durf zelfs een stap verder te gaan en te zeggen dat The Whale een levensveranderende film voor me is. Vooral doordat ik mijn worstelingen met voeding nu kan (h-)erkennen en eraan kan gaan werken.

Dramafilm Holly opent 50ste editie van het Film Fest Gent

De vijfde speelfilm van de Belgische regisseur Fien Troch – genaamd Holly – zal dienen als de officiële openingsfilm van het Film Fest Gent van 2023. Holly trapt daarmee de feestelijke 50ste editie van het internationale filmfestival af. Dit jaar vindt het Film Fest Gent plaats van 10 tot en met 21 oktober 2023. Het Film Fest Gent kiest met Holly voor de derde jaar op rij – na La Civil en Close – voor een openingsfilm van eigen bodem. Dit geeft aan dat het Belgische filmfestival trots is op de hoogstaande artistieke kwaliteiten van de hedendaagse Vlaamse cinema.

Suspiria (2018) – Film Recensie

Suspiria (2018) is de remake van Dario Argento’s gelijknamige film uit 1977. Voor de remake lag de regie in handen van Luca Guadagnino. Dit is een regisseur die onder andere bekend is voor het regisseren van Call Me By Your Name (2017) en A Bigger Splash (2015). De film kan ook het best beschreven worden als een “Bigger Splash”. Guadagnino en scenarioschrijver David Kajganich proberen wanhopig de film overeind te houden door gebruik te maken van verschillende ideeën. Spijtig genoeg passen deze ideeën in de uitvoering totaal niet bij elkaar. Hierdoor valt de film meer als een “Bigger Splash” uit elkaar dan zijn vorige films. Suspiria (2018) is in de eerste twintig minuten al zo onduidelijk over wat het probeert te vertellen. Met het gevolg dat er een grote figuurlijke betonnen muur ontstaat tussen de film en zijn publiek. Doordat niets duidelijk is of wordt, neemt het publiek afstand tot de film. Begrijp me niet verkeerd, films horen niet alles voor te kauwen of uit te leggen, maar als een film zo erg in de basis faalt, dan ontstaat er een afstand tot de film. Een afstand waarbij het plezier bij het kijken van de film per seconde afneemt…

Kijktips | Movies That Matter Festival 2022

Op 6 april start het Movies that Matter Festival van 2022. Het Movies that Matter Festival 2022 zet zich opnieuw in voor mensenrechten. Het festival gaat zoals gewoonlijk film inzetten voor het stimuleren van de dialoog over een rechtvaardige wereld en de motivering tot inzet voor mensenrechten. Het publiek heeft de mogelijkheid om het filmfestival fysiek te bezoeken op verschillende plaatsen in Den Haag. Ook is een selectie van festivalfilms te zien op de volgende satellietlocaties: Alkmaar (Filmhuis Alkmaar), Amersfoort (De Lieve Vrouw), Breda (Chassé Theater), Leeuwarden (Pathé) en Utrecht (Louis Hartlooper Complex). Maar wat ga je kijken bij zo’n groots filmfestival? Met mijn kijktips wil ik jullie helpen met het uitkiezen van de beste films om te bekijken op het Movies that Matter Film Festival 2022.

The Wind That Shakes The Barley (2006) – Film Recensie

Recent lanceerde Cinéart een plek waar je je kunt onderdompelen in de wereld van Cinéart’s toonaangevende regisseurs. Deze plek heeft de naam Directors’ Collection gekregen. De Directors’ Collection is de plek voor liefhebbers van auteurscinema. Het maakt niet uit of je al jaren een liefhebber bent of geïntrigeerd bent om te beginnen. Samen met Cinéart Nederland bespreek ik vandaag de film The Wind That Shakes The Barley van regisseur Ken Loach. Binnenkort zal Ken Loach in de schijnwerpers komen te staan op de Directors’ Collection. Met mijn film recensie hoop ik jullie alvast wat voorpret te geven.

Cinéart lanceert Directors’ Collection

Op 30 april 2021 lanceerde Cinéart een plek waar je je kunt onderdompelen in de wereld van Cinéart’s toonaangevende regisseurs. Op die dag werd op de website van Cinéart de Directors’ Collection gelanceerd. De Directors’ Collection is de plek voor liefhebbers van auteurscinema. Het maakt niet uit of je al jaren een liefhebber bent of geïntrigeerd bent om te beginnen. Bij deze collectie kun je je laten inspireren door de uitgebreide interviews, biografieën, soundtracks, masterclasses en podcasts over de invloedrijke filmmakers van onze tijd. Daarnaast kun je uiteraard de geselecteerde films van deze meesters uit de Cinéart-catalogus kijken.