Tag: Documentairefilms

Op vrijdag 18 juli 2025 heeft het Nederlands Film Festival (NFF) de selecties van de Gouden Kalf Competitie en de NFF-Debuutcompetitie 2025 bekendgemaakt. Van vrijdag 26 september tot en met vrijdag 3 oktober zijn de geselecteerde films te zien op het Nederlands Film Festival 2025. De nominaties voor de Gouden Kalf Competitie die uit de selectie voortkomen, worden op zaterdag 27 september bekendgemaakt. De winnaar van de NFF-Debuutcompetitie wordt onthuld tijdens de Talent Award Ceremonie op maandagmiddag 29 september. De uitreiking van de Gouden Kalf Competitie vindt plaats tijdens het EY Gouden Kalveren Gala op vrijdag 3 oktober in Stadsschouwburg Utrecht.

De Nederlandse documentaire Moeder Suriname heeft meer dan 10.000 bezoekers naar de bioscopen getrokken. Hiermee heeft de film de Kristallen Film behaald. De Nederlandse documentairefilm gebruikt archiefmateriaal over Suriname vanaf de afschaffing van de slavernij in 1863 tot de onafhankelijkheid in 1975. Moeder Suriname vertelt het verhaal van een Surinaamse wasvrouw. De film is geregisseerd door Tessa Leuwsha en gebaseerd op haar familiegeschiedenis. De regisseur, die in Suriname woont, heeft de Kristallen Film ontvangen op dinsdag 5 augustus 2025. Moeder Suriname is de vierde film die in 2025 de Kristallen Film heeft behaald.

De Nederlandse documentaire Anak Indië heeft meer dan 10.000 bezoekers naar de bioscopen getrokken. Hiermee heeft de film de Kristallen Film behaald. De Nederlandse documentairefilm gaat over het Nederlands-Indisch erfgoed waarin het heden en verleden in een mozaïek van verhalen samenkomen. Regisseur Hetty Naaijkens-Retel Helmrich kreeg op 1 juli 2025 de Kristallen Film uitgereikt in haar kantoor in Goirle. Anak Indië is de derde film die in 2025 de Kristallen Film heeft behaald.

De Nederlandse documentaire Tussen Wal en Schip – Geruisloos Indisch heeft meer dan 10.000 bezoekers naar de bioscopen getrokken. Hiermee heeft de film de Kristallen Film behaald. In de Nederlandse documentaire nemen drie kleinkinderen hun Nederlands-Indische grootouders mee naar de eerste plek waar ze ooit voet hebben gezet op Nederlandse bodem. Hiermee hopen ze de jarenlang verzwegen geschiedenis van hun grootouders te ontrafelen. Regisseurs Juliette Dominicus en Sven Peetom ontvingen op 12 juni 2025 de Kristallen Film op de Javakade in Amsterdam. Tussen Wal en Schip – Geruisloos Indisch is de tweede film die in 2025 de Kristallen Film heeft behaald.

Food for Profit is een hartverscheurende en aangrijpende documentairefilm die verkent hoe mensen (met macht) een onmenselijke houding hebben tegenover dierenwelzijn, klimaatbescherming en de algehele volksgezondheid. De Italiaanse documentairefilm werkt als een doorgrond filmisch onderzoek dat laat zien hoe redelijk veel (machtige) mensen veedieren alleen als objecten zien. Regisseurs Giulia Innocenzi en Pablo D’Ambrosi bepleiten dat mensen met (veel) geld en macht doen wat ze doen, omdat ze het kunnen doen: ze hebben niet voor niets het geld en de macht ervoor. Food for Profit stelt de confronterende vraag of de bevolking wel leeft in een democratie als een grote hoeveelheid lobbyisten veel invloed kan uitoefenen op het Europese beleid en wetgeving. De verbluffende documentairefilm laat de monsterlijke en beestachtige kanten van de mensheid zien. Dit doen de filmmakers niet door een enkele rotte appel uit het politieke en industriële systeem van de agrifoodsector te belichten. In plaats daarvan leggen Innocenzi en D’Ambrosi het hele corrupte systeem bloot. Hierdoor komt de realiteit van een Europese samenleving dat steeds meer lijkt te leven onder het bewind van een zogenaamde “lobbycratie” pijnlijk dichtbij.

Op 10 april 2025 brengt filmdistributeur MCOfilm de confronterende documentairefilm Food for Profit uit in de Nederlandse bioscopen. Om de bioscooprelease van Food for Profit te vieren, mag ik samen met MCOfilm een winactie opzetten voor de film. Met de Food for Profit Winactie mag ik twee bioscoop vrijkaarten weggeven van de film. Wil je weten hoe je kans maakt op deze aangrijpende prijs? Lees dan snel dit artikel verder en vul het aanmeldformulier onderaan de winactie in! Mijn dank aan MCOfilm voor de mogelijkheid tot deze samenwerking.

Documentairefilm All I Had was Nothingness is een briljant eerbetoon aan het creatieve proces dat filmmaker en journalist Claude Lanzmann doorliep bij het maken van zijn monumentale documentairefilm Shoah (1985). Regisseur Guillaume Ribot gooit je direct de diepte in van Lanzmanns creatieve proces. Hiermee speelt Ribot in op het langdurige karakter van Lanzmanns (obsessieve) missie om zijn film Shoah te maken. De film opent in Lanzmanns auto als hij de radio aanzet waarop Beethovens Symfonie nr. 5 te horen is. Volgens Houston Symphony (en andere muziektheoretici) gaat Beethovens Symfonie nr. 5 over elke zwaarbevochten overwinning die er ooit is geweest of er ooit zal zijn. De keuze om Beethovens Symfonie nr. 5 af te spelen aan het begin van de film is een duidelijk symbool voor de intense en persoonlijke creatieve strijd die Lanzmann voert om zijn film over de Holocaust te maken. Tegelijkertijd symboliseert het gebruik van Beethovens Symfonie nr. 5 ook het creatieve proces van Ribot om het verhaal van de totstandkoming van Shoah met gearchiveerd filmmateriaal goed op beeld te zetten.

In 2025 is het tachtig jaar geleden dat de Tweede Wereldoorlog tot een einde kwam. Ter gelegenheid hiervan presenteerde de Berlinale 2025 de wereldpremière van de documentairefilm All I Had Was Nothingness. De bijzondere documentairefilm is geregisseerd door de Franse filmmaker Guillaume Ribot. Op 18 februari 2025 mocht ik Ribot interviewen. In All I Had Was Nothingness levert Ribot een eerbetoon aan de meesterlijke documentairefilm Shoah (1985) van filmmaker en journalist Claude Lanzmann. In zijn documentairefilm hoopt Ribot het audiovisuele werk dat Lanzmann leverde met Shoah uit te breiden. Daarnaast hoopt Ribot dat hij met All I Had Was Nothingness een brug kan slaan tussen zijn film en Lanzmanns Shoah, zonder met Shoah te concurreren. Voor het maken van All I Had Was Nothingness maakte Ribot gebruik van Lanzmanns eigen woorden uit zijn memoires en niet eerder vertoonde fragmenten van Lanzmanns filmmateriaal. Ribot zag Shoah voor het eerst in de jaren 1990. Hij was “stomverbaasd, totaal verbijsterd door de vertelkracht, de kracht van het woord en de kracht van het kader.” De Fransman benoemde hoe het bekijken van Shoah in de bioscoop een fysieke en uitputtende ervaring is. “Het is een intellectuele test. Je huilt niet voor Shoah, maar je beleeft een ervaring,” zei hij. Ribot is nu nog steeds onder de indruk van de narratieve kracht van de film. Hierbij heeft hij aangegeven dat de filmische kwaliteit van Shoah niet alleen te danken is aan de kracht van woorden, maar ook aan die van beelden en de bijzondere cinematografen waarmee Lanzmann mee heeft samengewerkt.

De Nederlandse documentaire Nesjomme heeft meer dan 10.000 bezoekers naar de bioscopen getrokken. Hiermee heeft de film de Kristallen Film behaald. De Nederlandse documentaire bestaat uit een montage van archiefmateriaal dat het Joods Amsterdam in het interbellum tot leven brengt. De Kristallen Film is overhandigd in aanwezigheid van regisseur Sandra Beerends, producent Floor Onrust en acteur Rifka Lodeizen in de oude Joodse buurt bij de Staalmeesterbrug in Amsterdam. Nesjomme is de eerste film die in 2025 de Kristallen Film heeft behaald.

Het Movies that Matter Festival heeft de prestigieuze status van Oscar-kwalificerend festival verkregen. Hiermee is het Movies that Matter Festival in een select gezelschap van wereldwijde filmfestivals geplaatst die deze erkenning hebben ontvangen. De kwalificatie is een waardering voor de selectie van documentaires met maatschappelijke impact die door het Movies that Matter Festival worden geprogrammeerd. Daarnaast is de kwalificatie een teken van waardering voor de voortdurende bijdrage aan en betrokkenheid van het Movies that Matter Festival bij de internationale filmgemeenschap. De winnende film van de Grand Jury Documentary competitie komt nu in aanmerking voor een nominatie voor de Oscar voor beste documentaire. The Mother of All Lies van regisseur Asmae El Moudir won de Grand Jury Documentary Award op het Movies that Matter Festival van 2024.