De dramafilm Muy Lejos begint met het geluid van voetbalgejuich. In eerste instantie lijkt het gejuich van ver weg te komen, maar het wordt steeds luider. In de openingsscène is de camera in het midden van de menigte voetbalfans geplaatst. De voetbalfans marcheren door de mistige lucht, juichend en schreeuwend, terwijl ze met de sjaals en vlaggen van hun voetbalclub zwaaien. Niet lang daarna klinkt er droevige muziek en verlegt cinematograaf Edu Canet de focus van zijn camerawerk naar het hoofdpersonage Sergio. Hij ziet er enigszins melancholisch uit en lijkt in zijn gedachten verzonken te zijn. Met deze eenvoudige verandering in de focus van het camerawerk slaagt cinematograaf Edu Canet erin om mannen te vermenselijken die doorgaans worden afgebeeld en gezien als macho en mannelijke voetbalhooligans. De filmmakers slagen er met deze keuze ook in om het gevoel weer te geven dat vervat zit in het citaat: “I was with them and yet I was alone”. Een citaat dat afkomstig is van filosoof, journalist en schrijver Albert Camus. Zowel het citaat als deze eenvoudige, maar doeltreffende openingsscène laten ons zien dat echte eenzaamheid niet te maken heeft met fysiek alleen zijn. Sergio is omringd door vrienden, familie en andere fans van zijn voetbalclub. Toch voelt hij zich vervreemd en onzichtbaar. De openingsscène laat zien dat individuele gedachten en innerlijke levens vaak apart blijven. Het delen van ruimtes en hobby’s staat niet altijd gelijk aan een gedeelde band. In de loop van het verhaal komt het filmpubliek er steeds meer achter dat Sergio zich regelmatig eenzaam voelt, zelfs tussen andere mensen. Dit komt doordat hij zijn ware gedachten voor zich houdt en een sociaal masker draagt uit angst om echt zichzelf te zijn. Een andere manier waarop Muy Lejos reflecteert op het citaat van Albert Camus, is door het verhaal te verkennen aan de hand van Sergio’s levensreis als immigrant in Nederland. Sergio wordt omringd door andere mensen, maar omdat hij nauwelijks Nederlands spreekt, wordt hij buitengesloten. Hij krijgt minder betaald terwijl hij harder werk en bovendien worden de sociale interacties altijd overschaduwd door Sergio’s status als immigrant. In wezen gaat Muy Lejos over de eenzaamheid van een immigrant die worstelt met zijn identiteit, seksualiteit en nationaliteit. Hij heeft het misschien moeilijk, omdat hij ver weg is van zijn familie en thuis, maar hij heeft het nog moeilijker, omdat hij nog verder weg staat van zichzelf.
