Onder het Maaiveld Junior is vanaf 19 april 2023 in de Nederlandse bioscopen te zien

Onder het Maaiveld is een groot succes in Nederland. Sinds 2 maart is de natuurdocumentaire al in de Nederlandse bioscopen te zien en in de afgelopen maand gingen al meer dan 30.000 mensen naar deze bioscoopfilm. De filmmakers van Onder het Maaiveld – die eerder ook al werkten aan De Nieuwe Wildernis en De Wilde Stad – komen nu ook met een speciale junioreneditie van Onder het Maaiveld. Met Onder het Maaiveld Junior nemen de filmmakers de jeugdige kijkers mee op een ondergrondse reis naar allemaal bijzondere beestjes die ze nog nooit eerder hebben gezien. Onder het Maaiveld Junior draait vanaf 19 april 2023 in de Nederlandse bioscopen.

Boonie Bears: Redden de aarde! (2022) – Film Recensie

Boonie Bears: Redden de aarde! is een vermakelijke animatiefilm. De film oogt als een eigenzinnige combinatie van westerse films als Kung Fu Panda en 2001: A Space Odyssey. Hierbij zijn hinten terug te zien naar klassieke filmmomenten, zoals een eerbetoon aan de Amerikaanse actrice Marilyn Monroe. Dit is een geinig eerbetoon aan het klassieke filmmoment dat Monroe met haar witte jurk in een scène uit The Seven Year Itch boven een ventilatierooster van de metro staat. Dit betekent echter niet dat de film geen kritiekpunten bevat, want helaas bevat deze Chinese geanimeerde sciencefiction familiefilm redelijk wat gebreken. Zo is het Nederlandse stemmenwerk grotendeels amateuristisch te noemen en bevat Boonie Bears: Redden de aarde! verschillende verhaallijnen die niet altijd even goed samengaan.

Nummer achttien – the breath of life (2022) – Film Recensie

Nummer achttien – the breath of life is een film met enkele hartverwarmende en ontroerende momenten. Je kunt hierbij denken aan momenten zoals wanneer een vriend van filmmaker Guido van der Werve een kinderboek voorleest, terwijl Van der Werve in het ziekenhuis (na een verkeersongeluk) ligt. Dit soort kleine momenten voelen echt, ontroerend en mooi aan. Het feit dat de vriend, die het boek voorleest, verschillende stemmen opdoet voor de diverse personages uit het kinderboek, laat zien dat Van der Werve een goed oog voor detail kan hebben. Helaas miste ik tijdens het kijken van Nummer achttien – the breath of life meer van dit soort kleine en mooie momenten. Van der Werve lijkt zijn eerste speelfilm te groots te hebben aangepakt. Ik heb respect voor de videokunstenaar en filmmaker, want hij probeert zijn traumatische gebeurtenissen uit zijn verleden filmisch aan te pakken. Maar als puntje bij paaltje komt, moet ik als recensent eerlijk blijven en toegeven dat ik Nummer achttien – the breath of life niet bepaald een goede film vind. Het komt over alsof Van der Werve het publiek opzadelt met een heleboel onnodige navertellingen van gebeurtenissen uit zijn verleden. Nummer achttien – the breath of life lijkt meer weer te geven van de gedeprimeerde en existentiële geaardheid van de filmmaker, dan dat het een poëtisch onderzoek is naar zichzelf. Vanaf de start van de film heeft Van der Werve een bepaald beeld voor zich over wie hij is. Dit komt niet natuurlijk, waardoor de film in zijn verhaal pretentieus en zelfverheerlijkt overkomt.

Dit is het Dutch Movies Matter Programma van het Movies that Matter Festival 2023

Op vrijdag 24 maart start de 15e editie van het Movies that Matter Festival. Dit jaar wordt het Movies that Matter Festival geopend door Gunay Uslu, de Staatssecretaris voor Cultuur en Media. Het festival zal van start gaan met de wereldpremière van Kleinkinderen van de Oost. Deze film is geregisseerd door filmmaker Daan van Citters. Kleinkinderen van de Oost is onderdeel van de Dutch Movies Matter programma van het festival. Dit jaar beleven zeven films hun wereldpremières tijdens het Dutch Movies Matter programma van het Movies that Matter Festival 2023.

Winnie the Pooh: Blood and Honey (2023) – Film Recensie

Winnie the Pooh: Blood and Honey werd opgenomen met een budget van onder de 100.000 Amerikaanse dollars. Daarnaast werd de film in tien dagen opgenomen. Eerlijk gezegd is dit ook terug te zien in de kwaliteit van de onafhankelijke horror en slasherfilm. Winnie the Pooh: Blood and Honey oogt, ondanks enkele prachtige beelden van rijke natuurlandschappen, als een goedkope film die snel opgenomen is. Het komt over dat de film snel is opgenomen zodat niemand anders dit idee eerder kon uitwerken. En dat is jammer, extreem jammer zelfs, want het idee van een horrorfilm over de geliefde gele beer is zeker niet verkeerd. Spijtig genoeg komt dit idee nooit goed tot zijn recht in de film.

Ant-Man and the Wasp: Quantumania (2023) – Film Recensie

De kleine superhelden Ant-Man en de Wasp zijn weer teruggekeerd voor een nieuw filmavontuur op het grote scherm. Ant-Man and the Wasp: Quantumania is niet alleen de derde Ant-Man film, maar ook de start van de vijfde fase van het Marvel Cinematic Universe. Na enkele hoogtepunten en dieptepunten uit de vorige fase van het MCU, lag de taak bij Ant-Man and the Wasp: Quantumania om het vertrouwen van een degelijke groep recensenten, Marvel fanaten en filmliefhebbers terug te winnen. Dit lijkt Marvel Studios helaas niet gelukt te zijn. Ant-Man and the Wasp: Quantumania behoort namelijk – naar mijn mening – niet tot de hoogtepunten van dit filmuniversum, maar eerder tot de dieptepunten.

De speeltijd van The Super Mario Bros. Movie is bekendgemaakt

De speeltijd van de aankomende animatiefilm The Super Mario Bros. Movie is bekend gemaakt. Volgens de Irish Film Classification zal The Super Mario Bros. Movie een speeltijd hebben van 92 minuten. Dit is inclusief de credits aan het einde van de film. The Super Mario Bros. Movie heeft dan een relatief korte speeltijd, maar de trailers beloven dat de film het maximale uit elke minuut van zijn speeltijd zal halen. De trailers bevatten veel referenties naar andere Super Mario games, waaronder Luigi’s Mansion en Mario Kart. Op deze manier lijken de filmmakers de film trouw te blijven aan de games waarop ze het verhaal en de filmwereld hebben gebaseerd.

Onbegrip rondom het werk van filmrecensenten komt steeds vaker voor

De laatste paar jaren is er een opvallend patroon voorbij gekomen in mijn werk als (film-)recensent en filmjournalist. Dit patroon gaat over hoe alledaagse filmliefhebbers omgaan met het werk – en het beroep – van recensenten. Ik noem hierbij als voorbeeld filmrecensenten en filmliefhebbers, maar je kunt het woord (en medium) film omwisselen met elk andere mediavorm of kunstzinnige uiting. Wat me is opgevallen is dat filmrecensenten voor een groot deel van het alledaagse filmpubliek het nooit goed kunnen doen. Wanneer ze een film positief beoordelen, maar de film wordt negatiever ontvangen door gewone bioscoopontvangers, dan ontstaat er (bijna) altijd onbegrip rondom de beoordeling van de recensent. Want hoe kan een filmrecensent een artistieke film een vijf sterren beoordeling geven, terwijl de nieuwste superhelden film wordt afgekraakt. En ja, dit specifieke voorbeeld is een regelmatig terugkerend fenomeen. Het gebeurt andersom ook regelmatig genoeg. Het blijft echter ironisch dat alledaagse filmbezoekers de kritieken en beoordelingen van recensenten wel gebruiken als het hun uitkomt. Op het moment dat hun favoriete nieuwe blockbuster een goede (of zelfs geweldige) beoordeling krijgt, gebruiken ze vaak de argumenten en beoordelingen van de recensenten om te “bewijzen” dat de genoemde film ook een meesterwerk is. De vraag of filmrecensenten het altijd fout hebben is dus niet de juiste vraag, omdat filmrecensenten het alleen goed kunnen doen als de gewone filmkijker het met ze eens is.

Speak No Evil (2022) – Film Recensie

Ah, Speak No Evil: het soort horrorfilm waarin de hoofdpersonages regelmatig zeggen of denken: “Wat is het ergste wat er kan gebeuren?” Als filmliefhebber weet je dan al snel dat deze hoofdpersonages een persoonlijke hel tegemoet zullen komen. Speak No Evil is een kwaadaardig goede horrorfilm wat de potentiële slechtheid van een mens laat zien. Echter is Speak No Evil geen sprookjesachtige, sci-fi of slasher horrorfilm. De film gaat juist over echt voorkomende thema’s en problemen in onze wereld, waardoor de angstaanjagende horrorelementen extra hard binnen komen. Er is ditmaal geen Michael Myers, Xenomorph of Jason Voorhees die onze hoofdrolspelers (of helden) opjaagt. Nee, nee, dit keer krijgen de protagonisten juist te maken met een – wacht even voor de dramatische bekendmaking – alledaags Nederlands gezin. Oh, de horror! Een Nederlands gezin klinkt niet bepaald als een angstaanjagend stel schurken voor een horrorfilm. Toch laat Speak No Evil overtuigend zien dat je niet moet onderschatten hoe kwaadaardig je medemens kan zijn…

Oeps! Kids overboord (2020) – Film Recensie

Oeps! Kids overboord is een 3D computer geanimeerde animatiefilm uit 2020. De film is ook bekend onder zijn Engelstalige titel Two by Two: Overboard! in het Verenigd Koninkrijk en Ierland. Daarnaast is de Engelstalige titel van de film in de Verenigde Staten van Amerika ook weer anders. Daar is de titel van de film Ooops! The Adventure Continues…. Oeps! Kids overboord is een vervolg op de 3D computer geanimeerde animatiefilm Beestenboot uit 2015. Daarvan heeft de film ook weer drie internationale titels. De originele Engelstalige titel van het eerste deel uit deze filmreeks is Ooops! Noah is Gone. De Engelstalige titel van de eerste film is Two by Two in het Verenigd Koninkrijk en Ierland. In de Verenigde Staten van Amerika is de Engelstalige titel weer All Creatures Big And Small. Volg je het nog? Geen zorgen, want de hoeveelheid Engelstalige titels is het enige echt ingewikkelde aan deze vrij vermakelijke en kindvriendelijke animatiefilm. Ik gebruik hier specifiek het woord kindvriendelijk, omdat Oeps! Kids overboord echt gericht is op een jonge leeftijdsgroep. Dit betekent echter niet dat oudere kinderen of volwassenen niet kunnen genieten van de film. Wat het wel betekent is dat de jongere kinderen (waarschijnlijk) het meeste plezier kunnen halen uit Oeps! Kids overboord. De film is al sinds 14 december te bekijken in de Nederlandse bioscopen. Mijn dank aan In the Air Family Entertainment voor het online recensie-exemplaar waarmee ik de film kon bekijken.