Tag: Lawrence Lee Kalkman

Reclaiming Dragons gaat over het terugvinden en terugwinnen van jezelf als (jong-)volwassene. Zo volgt het filmverhaal de jonge Chinees-Nederlandse kantoormedewerker Ami die haar toevlucht zoekt in een virtuele wereld. Ami wordt steeds ongelukkiger van haar baan als kantoormedewerker en dus raakt ze steeds dieper verstrikt in haar virtuele wereld. Tegelijkertijd ontvangt ze steeds meer weerstand vanuit buitenaf en binnenin over wat ze moet doen en wie ze echt is. Reclaiming Dragons gaat verder over het doorbreken van generatietrauma’s waarin ongelukkig doorwerken de norm lijkt te zijn geworden. De film laat de gevolgen zien van meerdere opeenvolgende generaties die geloven dat je moet doen wat je moet doen, zoals ongelukkig doorwerken, om te overleven. Debuterend regisseur Xiang Yu Yeung lijkt met haar korte film te bepleiten dat de beste manier om deze generatietrauma’s te stoppen is door controle terug te krijgen over het opgelegde narratief van eerdere generaties en buitenstaanders. In Reclaiming Dragons wordt een verband gelegd tussen het controle krijgen over het opgelegde narratief van onze huidige samenleving en het bestrijden van diepgewortelde stereotyperende weergaven. Met uitspraken als ¨ik dacht dat alle Aziaten goed waren in wiskunde¨, schetst regisseur en scenarioschrijver Xiang Yu Yeung een pijnlijk accuraat beeld van de (onterecht) genormaliseerde discriminatie en racisme waar de (Nederlands-)Aziatische bevolking regelmatig mee te maken krijgt. De collega’s van Ami zijn openlijk racistisch tegen haar, maar toch grijpt haar leidinggevende niet in. In plaats daarvan adviseert hij Ami zich hier niets van aan te trekken. Daarna verwacht dezelfde leidinggevende dat Ami alsnog alle taken van hem op haar neemt, omdat hij hoogstwaarschijnlijk stilletjes in dezelfde discriminerende uitspraken gelooft als de racistische collega’s. Xiang Yu Yeung geeft uitstekend weer hoe de combinatie van generatiegebonden trauma’s en eeuwenlange discriminatie en racisme voor een geïnternaliseerd stereotyperend zelfbeeld in het onderbewustzijn van een (jong-)volwassene kunnen zorgen. Zo wordt het hoofdpersonage in Reclaiming Dragons ook geconfronteerd met de twee meest voorkomende stereotypes van vrouwelijke Aziaten. De overdreven geseksualiseerd en onderdanige ¨geisha¨ stereotype en exotische en dominerende ¨dragonlady¨ stereotype zijn bewust uitvergroot in de virtuele wereld van Ami. Zo wordt Ami, zelfs in haar virtuele wereld, geconfronteerd met de vraag of deze twee stereotyperende weergaven van vrouwen met een Aziatische afkomst, de enige manieren zijn waarop ze zichzelf kan zijn.

De wereldpremière van de korte hybride psychologische scifi thriller film Reclaiming Dragons vond plaats bij het Nederlands Film Festival in een uitverkochte zaal op maandag 29 september 2025. De korte film is geregisseerd door debuterend filmmaker Xiang Yu Yeung. Reclaiming Dragons is een coproductie tussen Siu Nim Tao Films en New Producers Academy. De korte film werd geselecteerd voor de Debuutcompetitie van het Nederlands Film Festival 2025.

Indië Verloren… is een indrukwekkende documentaire die nu al behoort tot de beste (Nederlandse) films die in 2024 in de bioscoop uitgebracht zullen worden. De documentaire bespreekt in detail de (na-)geschiedenis van de Indonesische Onafhankelijkheidsoorlog. Regisseur In-Soo Radstake laat diverse internationaal gerenommeerde historici aan het woord om inzicht te bieden over dit complexe stukje wereldgeschiedenis. De filmmakers geven goed weer hoe een binnenlandse kwestie uitloopt tot een internationaal conflict. Verschillende stukken wereldgeschiedenis worden in relatie tot de Indonesische Onafhankelijkheidsoorlog vanuit diverse standpunten belicht. Hierdoor levert Indië Verloren… als documentaire een totaal beeld over dit onderwerp. In Indië Verloren… worden niet alleen kalme archiefbeelden en cameraopnames getoond. De film laat ook misselijkmakende beelden zien van zowel de oorlog als van het Indonesische geweld tegen (o.a.) Indo-Europeanen. De documentaire laat massagraven, drijvende lichamen van vermoorde mensen en kapotschoten gezichten met loshangende ogen zien. Indië Verloren… wisselt in zijn montage af tussen beelden van recente interviews en verschrikkelijke beelden van de Indonesische Onafhankelijkheidsoorlog. Door het gebruik van deze gruwelijke beelden weet Radstake niet alleen het filmpubliek te shockeren, maar ook de ernst van dit regelmatig onderbelicht stuk geschiedenis weer te geven. De documentaire laat zien hoe werkelijk gebeurde historische momenten onwerkelijk gemaakt kunnen worden vanuit alle kanten van de wereld. Hierbij spelen ze ook in op de consequentie van een gefalsificeerde geschiedenisbeeld. Het filmjaar mag dan pas net begonnen zijn, maar Indië Verloren… is nu al een grote aanrader die je echt in de bioscoop gezien moet hebben.