Tag: Morbius (2022)

Villains aren’t born. They’re made. De logline van Kraven the Hunter laat het lijken alsof we in deze R-rated avontuurlijke actiefilm de origine van deze beroemde Spider-Man schurk te zien zullen krijgen. In plaats van dat de film een goed uitgewerkt verhaal levert waarin Kraven via innerlijke worstelingen en externe conflicten gemaakt wordt tot de schurk die stripboeklezers zullen kennen, zorgen de filmmakers ervoor dat de critici en alledaagse filmtoeschouwers gevormd worden tot de kwaadaardige haters van deze film. Tenminste, dat is wat we mogen geloven volgens de woorden van de CEO van Sony Pictures, Tony Vinciquerra. In een interview met de LA Times vertelde Vinciquerra dat Kraven the Hunter hoogstwaarschijnlijk de slechtste lancering is die ze hebben gehad in zeven en half jaar. De CEO van Sony Pictures benadrukte ook zijn verbazing en teleurstelling over de opbrengst van de film. Hij begrijpt niet dat Kraven the Hunter het zo slecht kritisch en commercieel doet, want – in zijn woorden – is de film geen slechte film. Spijtig genoeg voor Vinciquerra zit hij er flink naast, want deze zesde film uit Sony’s Cinematic Spider-Man Universe Without Spider-Man (SCSUWS) – die om aparte redenen eerder bekend staat als Sony’s Spider-Man Universe (SSU) – is hoogstwaarschijnlijk de slechtste film uit deze redelijk belabberde filmfranchise. Tegelijkertijd bereikt Kraven the Hunter een bijzonder niveau van belachelijke troep dat de film daardoor een onbedoeld hilarische ervaring wordt. De filmmakers nemen deze film zo ontiegelijk serieus dat de stupiditeiten uit deze film buitengewoon komisch overkomen. Het is vaker voorgekomen dat ik een film heb gezien die ik niet bepaald goed vind, maar nog steeds enigszins kan waarderen. Toch had ik nog nooit een echte “so bad, it’s good” film gezien. Voor het kijken van Kraven the Hunter begreep ik zelfs niet dat sommige filmliefhebbers zo dol konden zijn op verschrikkelijke films als Troll 2 (1990), The Room (2003) en Birdemic: Shock and Terror (2010). In de woorden van Danny DeVito’s Frank Reynolds uit de seizoensfinale van het dertiende seizoen van It’s Always Sunny in Philadelphia: “Oh my god. I get it.”

HBO en HBO Max lijken weer een nieuwe hitserie te pakken te hebben, want House of the Dragon aflevering 1 is de grootste lancering in de geschiedenis van HBO en HBO Max in Nederland. Zo werden niet alleen records voor een nieuwe titel van de streamingdienst HBO Max gebroken. Ook de kijkcijfers uit de periode waarin HBO nog een lineair kanaal in Nederland was werden verslagen. De kijkuren van House of the Dragon aflevering 1 overtrof alle verwachtingen volgens de Nederlandse HBO Max woordvoerder. Ook in Amerika deed House of the Dragon aflevering 1 het bijzonder goed. In de Verenigde Staten van Amerika trok deze eerste aflevering afgelopen zondagavond 10 miljoen kijkers op HBO en HBO Max. Dit is het grootste publiek ooit voor een nieuwe originele serie in de geschiedenis van HBO. Na het zien van House of the Dragon aflevering 1 vind ik het meer dan terecht dat deze eerste aflevering een groot publiek trok. House of the Dragon Aflevering 1 is simpelweg een terugkeer naar de grootsheid van Game of Thrones. Deze eerste aflevering weet de beste aspecten uit deze andere serie te vangen, terwijl tegelijkertijd vooral een eigen verhaal te vertellen. Na het grotendeels teleurstellende laatste seizoen van Game of Thrones, zal er bij enkele fans nog twijfels spelen over het beginnen aan House of the Dragon. Maar House of the Dragon aflevering 1 bewijst dat de verhalen uit Westeros nog niet afgelopen hoeven te zijn, want deze eerste aflevering is meesterlijk goed.

Als recensent en filmliefhebber begin ik (bijna) wat medelijden te voelen voor de film Morbius. De film wordt door veel recensenten betiteld tot de slechtste superhelden film aller tijden. En hoewel de film zeker belabberd slecht is, weet ik niet of ik Morbius de slechtste superhelden film aller tijden zou noemen. Er zijn namelijk enkele aspecten in Morbius die degelijk tot goed werken. Als filmliefhebbers en fans online praten over Morbius, dan hebben ze gebruiken ze de film eerder voor een grap, dan voor een bespreking (of een recensie). De film wordt als grap een meesterwerk en winstgevende film genoemd, terwijl het eigenlijk geen van beide is. Sterker nog – Morbius brengt Sony Pictures veel minder geld op dan dat ze gehoopt hadden. Dit zal grotendeels te maken hebben met de snelle mond-tot-mond reclame over hoe belabberd slecht de film is. Maar wat maakt deze film zo slecht? En wat zijn de positieve aspecten dan eigenlijk?