Tag: MUBI

De manier waarop regisseur Rebecca Lenkiewicz haar speelfilm regiedebuut Hot Milk opent, is niet bepaald origineel te noemen. Zo opent de Britse coming-of-age dramafilm tijdens de filmbetiteling met het geneurie van het hoofdpersonage Sofia. Deze ooit originele en betekenisvolle toevoeging van een (vrouwelijke) hoofdpersonage die kwetsbaar neuriet door de filmbetiteling is ondertussen zo vaak gebruikt dat het al zijn originaliteit heeft verloren. Bij deze Britse film komt het zelfs over alsof dit filmelement puur is toegevoegd om voor een gehalte (filmische) herkenbaarheid te zorgen. Verder is geen enkele reden waarom het hoofdpersonage zit te neuriën door de filmbetiteling. Hot Milk mist dus niet alleen originaliteit, maar ook redenaties voor bepaalde regiekeuzes. Dit zijn dan ook de twee grootste zwaktepunten van de film. Ondanks dat Hot Milk een vrij voorspelbare film is, bevatte het filmverhaal wel de potentie om iets vernieuwends en bijzonders te vertellen. Deze potentie is vooral terug te vinden bij de verhaallijn van het belangrijkste bijpersonage Rose: de moeder van Sofia. Het zijn Lenkiewicz en scenarioschrijver Deborah Levy bijzonder goed gelukt om het onderwerp van onbekende (geestelijke en lichamelijke) ziektes te belichten. Hot Milk laat goed zien hoe onze onverwerkte trauma’s en opgekropte gevoelens ervoor kunnen zorgen dat we onverklaarbare lichamelijke klachten oplopen die in ruil weer zorgen voor andere mentale problemen. Ondanks dat Lenkiewicz en Levy falen om een origineel verhaal omtrent het hoofdpersonage te vertellen, weten ze een aangrijpend verhaalonderdeel neer te zetten waarin de vertolker van Rose, Fiona Shaw, ook nog een van haar allerbeste acteerprestaties levert.

Fantastic Mr. Fox is een van Roald Dahls meest geliefde en bekendste kinderboeken. Als klein jochie was ik zelf ook al dol op het kinderboek. Ik kan me niet meer herinneren of ik het boek ooit zelf heb gelezen, maar ik weet wel dat ik het boek voorgelezen heb gekregen als kind. Ik zag de verfilming van Dahls iconische kinderboek voor het eerst als tiener. Toen was ik niet bepaald onder de indruk van de film – waarschijnlijk omdat ik op die leeftijd andere verwachtingen van films had. Ik schat in dat ik destijds ook een compleet andere smaak in films (en filmgenres) had. Toen ik als jongvolwassene de film opnieuw keek, veranderde mijn mening over Wes Andersons boekverfilming volledig. Sindsdien heb ik de film meerdere malen gezien, waarbij ik steeds meer waardering voor Andersons stop-motion animatie en komediefilm heb kunnen vinden. Fantastic Mr. Fox blijft simpelweg als kinderboek en als boekverfilming fantastisch. Andersons Fantastic Mr. Fox is een prachtige feelgood animatiefilm, waarin de regisseur met zijn kenmerkende visuele regiestijl op bijna geen enkel vlak teleurstelt.

Pan’s Labyrinth is een van de indrukwekkendste hedendaagse (Spaanse) filmklassiekers. Regisseur Guillermo del Toro heeft een film gemaakt dat oprecht oogt als een eeuwenoud sprookje wat voor het eerst verfilmd wordt. Zijn film ziet er dus niet alleen fantasierijk uit, maar komt ook origineel over. Dat del Toro dit bereikt heeft met Pan’s Labyrinth is niet alleen aan hem te danken, maar ook aan zijn cast en crew. Componist Javier Navarette levert ontroerende, aangrijpende, mysterieuze, onthullend en (bijna) niet met woorden te om vatten legendarische filmmuziek. Naast Navarette zijn het werk van andere crewleden als de cinematograaf, de filmmonteur en de make-up afdeling niet anders dan briljant te noemen. Ook de cast is uitstekend in Pan’s Labyrinth, waarbij vooral de toenmalige kinderster Ivana Baquero, veelvoorkomend Guillermo del Toro samenwerker Doug Jones en Sergi López vooral de show stelen. Het werk dat del Toro, de crew en cast leveren met deze duistere en fantasierijke horrorfilm is zo bijzonder dat er bijna geen kritiekpunten op te noemen zijn. MUBI Nederland gaf me de mogelijkheid om Pan’s Labyrinth opnieuw te kijken. Het goede nieuws is dat jullie dat ook kunnen op hun streamingdienst. Mijn dank aan MUBI Nederland voor het versturen van een screener en de mogelijkheid tot een samenwerking.

Er kan zonder enige twijfel gezegd worden dat The Matrix een van de belangrijkste en beste sci-fi films aller tijden is. The Matrix heeft het filmlandschap van sci-fi films voor altijd veranderd. Dit heeft de film niet alleen voor elkaar gekregen door baanbrekende visuele en computer gegenereerde effecten, maar ook door het revolutionaire verhaal. The Matrix was eind jaren 1990 en begin jaren 2000 zo’n grote hit dat televisiereclames de film nadeden. Ik kan me nog vaag herinneren dat er een reclame op televisie was voor het galgje bordspel, waarbij het stokfiguurtje de gekozen letters ontwijkt. Dit doet het figuurtje net zoals Neo, toen hij voor het eerst kogels ontweek. De invloed van The Matrix iis niet alleen terug te zien in televisiereclames, maar ook in alle soorten sci-fi en actiefilms van tegenwoordig. Veel beginnende en ervaren filmmakers proberen een (spontaan) succes als The Matrix voor elkaar te krijgen. Het lijkt er echter op dat The Matrix toch echt een succes is dat niet te herhalen valt. Amerikaanse recensenten benoemen regelmatig het “lightning in a bottle” gevoel van de film. In andere woorden The Matrix wist te slagen op een manier die gelukkig en onwaarschijnlijk was. De Wachowski’s vingen bliksem in een fles met The Matrix. Ondanks dat het succes (commercieel en kritisch) nooit geëvenaard is, kunnen we nog steeds blij zijn dat de iconische film The Matrix bestaat.

Vandaag bespreek ik Somersault van de Australische filmmaker Cate Shortland. Deze Australische romantische dramafilm uit 2004 is haar regiedebuut. Cate Shortland kunnen de superhelden liefhebbers kennen van de Marvel film Black Widow. Dit is een superhelden film die gemixt ontvangen is door de fans, maar ik kan Shortland’s Marvel film zeker waarderen. Op 16 september 2004 werd Somersault uitgebracht. Daarvoor werd de film op 17 mei 2004 uitgebracht in de Un Certain Regard-sectie op het Filmfestival van Cannes. Somersault zou de status van cultklassieker kunnen krijgen; wellicht heeft de film dat zelfs al. Zo won Somersault alle speelfilm prijzen bij de 2004 Australian Film Institute Awards. Daarnaast werd de film ook goed ontvangen door de critici. Op de website Rotten Tomatoes heeft de film een gunstige beoordeling van 83%. Maar waarom wordt Somersault zo gewaardeerd door beide jury’s en critici? En waar gaat de film überhaupt over?

Meeting the Man is een docu-portret van James Baldwin. Hij was een van de figuren binnen de 20ste-eeuwse Amerikaanse literatuur, de zwarte gemeenschap en het politiek denken. Meeting the Man: James Baldwin in Paris is vanaf nu te zien op MUBI Nederland. Dit docu-portret kwam oorspronkelijk uit in 1970. De film is een exclusieve MUBI release. Het is een restoratie van de oorspronkelijke korte film die geregisseerd is door Terence Dixon. Mijn dank aan MUBI Nederland voor de samenwerkingsmogelijkheden en het online recensie-exemplaar.

Dead Pigs is een Amerikaans-Chinese komische drama film uit 2018. De film is geschreven en geregisseerd door Cathy Yan. Deze regisseur is ook bekend voor het regisseren van de film Birds of Prey uit 2020. Dead Pigs was haar regiedebuut en had zijn wereldpremière op 19 januari 2018. De film ging in première bij de World Cinema Dramatic Competition section op het Sundance Film Festival. In China kwam de film uit op 25 januari 2019. Het won bij het Sundance Film Festival de Special Jury Prize for ensemble acting. De ensemblecast bestaat uit Vivian Wu, Haoyu Yang, Mason Lee, Meng Li, David Rysdahl en Zazie Beetz. Het is voor een lange tijd de vraag geweest wanneer Dead Pigs een internationale release zou krijgen. Nu wordt het lange wachten eindelijk beloont. Dead Pigs is namelijk vanaf 12 februari 2021 te zien op MUBI in Nederland. Mijn dank aan MUBI Nederland voor de samenwerking en het recensie-exemplaar.

Loving Vincent is een Pools-Britse biografische animatiefilm. De film is geschreven en geregisseerd door Dorota Kobiela en Hugh Welchman. Op 12 juni 2017 ging de film in première op het Festival international du film d’animation d’Annecy. Loving Vincent werd onthaald met een minutenlange staande ovatie. Dit is niet zo gek, want Loving Vincent is een […]

Farewell Amor is het speelfilmdebuut van de Tanzaniaans-Amerikaanse regisseur Ekwa Msangi. De film vertelt het verhaal van een gezin dat, na 17 jaar gescheiden te zijn, weer bij elkaar komt. De dochter en vrouw van Walter, een Angolese immigrant, verhuizen naar de Verenigde Staten. De afgelopen 17 jaar heeft Walter hier alleen gewoond en na die lange tijd is het gezin erg vervreemd van elkaar geraakt. Nu moeten ze elkaar weer ontdekken en leren kennen. Wellicht dat hun gedeelde liefde voor dansen hierbij kan helpen…

Op 28 december 2020 zal MUBI de film All the Vermeers in New York exclusief uitbrengen op zijn streaming platform. All the Vermeers in New York is een Amerikaanse film uit 1990 die geschreven, geproduceerd en geregisseerd is door Jon Jost. In 1991 won het de Caligari Film Award bij de Berlin International Film Festival. […]