Belle is een Japanse geanimeerde sciencefiction en fantasiefilm uit 2021. De Japanse filmtitel is Ryû to sobakasu no hime. De film is geregisseerd door Mamoru Hosoda. De regisseur schreef ook het scenario van de film. Belle werd met een staande ovatie ontvangen bij zijn wereldpremière op het Cannes Film Festival van 2021. De film is nu te zien op streamingdienst Sooner in Nederland.
Hoe cool klinkt 65? Dit is een film waarin een buitenaardse astronaut 65 miljoen jaar geleden neerstort op een, voor hem, onbekende planeet. De astronaut weet alleen niet dat hij eigenlijk is neergestort op onze planeet die nu nog bomvol zit met dinosaurussen. Met de naderende komeet die de wereld van de dinosaurussen zal laten instorten, bevindt deze astronaut zich in een strijd tegen de tijd om zo snel mogelijk een reddingsschip te bereiken. 65 klinkt met deze beschrijving als een krankzinnig coole film. Helaas is 65 niet zo geweldig geworden als het filmverhaal klinkt. 65 is het soort film dat een geweldig idee voor een filmverhaal bevat, maar dit concept niet naar een sterke film weet over te zetten. De film bevat gelukkig wel enkele positieve punten. Het acteerwerk van Adam Driver is redelijk goed. De acteur oogt betrokken bij de film. Daarnaast levert hij een zo goed mogelijke acteerprestatie met het materiaal dat hij gekregen heeft. De jonge actrices Ariana Greenblatt en Chloe Coleman leveren ook geen slecht acteerwerk in deze film, maar ze krijgen – net zoals Nika King – maar weinig te doen in 65. Het grootste pluspunt van 65 is het camerawerk van cinematograaf Salvatore Totino. De cinematograaf levert verbluffend camerawerk. Totino’s cinematografie is de grootste reden dat de tijdsgebonden filmwereld van 65 geloofwaardig overkomt. De film is overal niet verschrikkelijk slecht, maar is wel flink teleurstellend doordat de filmmakers niet de potentie van deze spannende sciencefiction thriller en actiefilm weten waar te maken.
Gelukkig nieuwjaar beste lezers! Om het begin van een nieuw jaar te vieren, mag ik samen met Universal Pictures Home Entertainment en Day One MPM een mooie winactie opzetten voor de Back to the Future filmtrilogie. Met de Back to the Future – The Complete Trilogy Winactie mag ik een keer een boxset weggeven van de Back to the Future filmtrilogie. Deze boxset bevat de drie Back to the Future films op 4K Ultra HD Blu-ray en Full-HD Blu-ray. Wil je weten hoe je kans maakt op deze fantastische prijs? Lees dan snel dit artikel verder en vul het formulier onderaan de winactie in! Mijn dank aan Universal Pictures Home Entertainment en Day One MPM voor de mogelijkheid tot deze samenwerking.
Met Asteroid City laat regisseur Wes Anderson de kunst van de ervaringsfilm zien. Een absurdistisch – en regelmatig onlogisch – verhaal zet goed de toon voor Andersons speelfilm neer. De filmmaker benadrukt dat het doel van creativiteit is om te voelen – niet om het te begrijpen of overanalyseren. Anderson gaat nog een stapje verder door indirect te zeggen dat het doel van creatievelingen is om hun verhaal zelfs te vertellen als ze het niet begrijpen. “Don’t try to understand it. Feel it,” zegt een van de bijpersonages in Christopher Nolans film Tenet. Hiermee lijkt de regisseur duidelijk in te spelen op de verwarring die filmtoeschouwers kunnen ervaren tijdens het kijken van de film. Andersons nieuwste speelfilm Asteroid City behoort – net zoals Tenet – tot het rijtje films die je beter kunt proberen te ervaren dan te begrijpen. Anderson speelt net zoals Nolan sterk in op het subgenre van de ervaringsfilm. Waar Nolan dit vooral deed op een audiovisueel gebied, pakt Anderson dit anders aan. In Asteroid City wordt het belang van de ervaringsfilm op zowel een audiovisueel als narratief gebied belicht. Op de voorgrond lijkt Asteroid City een absurdistische tragikomedie met veel glorieuze en humoristische onzin te zijn. Toch vertelt de film meer dan in eerste instantie overkomt. In zijn film laat Anderson zien dat creativiteit verbonden is aan sterfelijkheid. Niemand is onsterfelijk, maar de verhalen die we vertellen en onthouden, blijven bestaan. De regisseur gaat naar het basisdoel van alle creaties: het vertellen van verhalen. Anderson benadrukt hierbij dat het belangrijker is om een verhaal te kunnen voelen, dan te begrijpen. Asteroid City laat daarmee dualiteit van creativiteit zien, want om creatief te zijn moet je zowel beschikken over verbeeldingskracht als kritisch, reflecterend en analytisch vermogen. Creatief zijn is net zo lastig als het leven zelf. De regisseur lijkt dit te belichten door op meerdere aspecten te willen inspelen op thema’s rondom levenservaring(-en). In Asteroid City wordt richting het einde van de film meerdere malen gezegd: “You can’t wake up, if you don’t fall asleep.” Dit metafoor staat – naar mijn gevoel – voor het idee dat je gebeurtenissen in je leven eerst zal moeten voelen of ervaren. Op een later moment zul je pas begrijpen wat deze levenservaringen en gebeurtenissen voor je betekenen. Het accepteren van het niet altijd rooskleurige leven, vol ongemakkelijke levenservaringen en moeilijke emoties, zorgt ervoor dat je je eigen blauwdruk beter leert begrijpen. Eerst zul je moeten gaan verwerken en ervaren wie je bent. In Asteroid City hebben meerdere personages te maken met onzekerheden, identiteitsproblemen en onverwerkte trauma’s. Jason Schwartzmans Augie Steenbeck is emotioneel niet beschikbaar nadat hij zijn vrouw – en moeder van zijn vier kinderen – heeft verloren. Scarlett Johanssons Midge Campbell ziet haarzelf als een slechte moeder. Ze heeft haar kinderen niet als prioriteit heeft. Daar ervaart ze geen schuldgevoelens over. Sterker nog: deze heeft ze nooit gehad, maar wel gespeeld als actrice. Dit klein stukje dialoog is snel voorbij, maar het zegt zoveel over haar personage en de ware aard van Asteroid City als film. Anderson lijkt met Asteroid City het turbulente leven te willen onderzoeken. Wat zorgt ervoor dat we verhalen willen vertellen als het leven zo regelmatig verschrikkelijk en onbegrijpelijk is? De regisseur speelt op een wat rommelige, maar uitzonderlijke manier met al deze bovengenoemde thema’s. Dit heeft er toegeleid dat Asteroid City een toekomstige filmklassieker is die je minimaal een keer in je leven gezien moet hebben.
Het Imagine Fantastic Film Festival vestigt dit jaar haar aandacht op Iran met het themaprogramma “The Unveiled Revolt. Monsters, Myths and Power in Iranian genre cinema.” Het themaprogramma is geïnspireerd op de recente opstand in Iran. De inspiratie voor dit themaprogramma werd in eerste instantie gevoed door de onderdrukking van de vrouw in de patriarchale Iraanse samenleving. Daarom legt dit themaprogramma de focus op de manier waarop vrouwelijke perspectieven en ervaringen worden verbeeld in de Iraanse genre cinema. Hierbij brengt het Imagine Fantastic Film Festival van 2023 vier bijzonder Iraanse films, die niet of nauwelijks te zien zijn geweest in Nederland, naar hun filmprogramma. Het Imagine Fantastic Film Festival van 2023 is van 25 oktober tot en met 4 november te beleven in LAB111 en de Filmhallen in Amsterdam.
Transformers: Rise of the Beasts bevat helaas niet hetzelfde niveau van emotionele diepgang en aangrijpende verhaallijnen zoals zijn voorganger – Bumblebee uit 2018. Toch biedt dit vervolg zeker wel hetzelfde gehalte van spectaculaire actie. Eigenlijk bevat Transformers: Rise of the Beasts nog meer brute actiescènes dan Bumblebee. Daar ligt de grootste kracht van dit vervolg. Tegelijkertijd is dit ook het grootste minpunt van deze film. Hoe kan het grootste pluspunt van een film direct ook zijn achilleshiel zijn? Let me explain. Bumblebee wist een mooie balans te vinden tussen actiescènes, emotionele diepgang en een aangrijpend verhaal. Als filmkijker werd je hierdoor nog meer meegenomen in deze filmwereld, waardoor elke actiescène ook aanvoelde als een noodzaak. Transformers: Rise of the Beasts streeft ernaar om dezelfde balans te vinden, maar als puntje bij paaltje komt, kiest regisseur Steven Caple Jr. om de actiescènes voorrang te geven. In principe is dit geen groot drama, want dit is uiteindelijk een sciencefiction-actiefilm. Toch had ik zelf gehoopt op een Transformers film die, net zoals Bumblebee, een betere samenhang wist te vinden tussen brute actie en aangrijpend verhaal. De actiescènes zijn ook zeker weer explosief en spectaculair aanwezig, maar de emotionele kern van het verhaal komt hiermee op een tweede plaats te staan.
Dune is zonder enige twijfel een van de beste films uit 2021. Als filmrecensent en filmjournalist schaam ik me ervoor dat ik deze film niet in mijn top 10 lijst van beste films uit 2021 heb gezet. De afgelopen weken heb ik Dune driemaal opnieuw bekeken. Mijn waardering voor deze epische sciencefiction film is blijven stijgen. Regisseur Denis Villeneuve heeft zichzelf weten te overtreffen met deze nieuwste film van hem. Frank Herberts boek Dune is moeilijk te adapteren, waardoor het als een grote verrassing is gekomen dat Villeneuve zo goed het verhaal weet te verfilmen. Als iemand die niet echt bekend is met het schrijfwerk van Herbert, kon ik het verhaal van Dune toch goed volgen. Mensen die nog nooit de boeken hebben gelezen over dit universum, kunnen zonder enige kennis Denis Villeneuve’s Dune kijken en niet overweldigd of in de war raken. Dat is de grootste kracht van Villeneuve geweest in zijn adaptatie van Dune. Ik heb de boeken nog niet gelezen, maar na het zien Villeneuve’s Dune heb ik zeker interesse gekregen om dit wel te gaan doen!
Morgen is het eindelijk zover, want dan begint het de 51ste editie van het IFFR. Het International Film Festival Rotterdam 2022 betreft niet langer een volledig festivalprogramma in de Rotterdamse filmzalen. In plaats daarvan krijgt het publiek via IFFR.com een online selectie films aangeboden om in Nederland te bekijken. Ook is er een online aanbod IFFR Talks wereldwijd beschikbaar. Na 50 edities blijft het International Film Festival Rotterdam de hedendaagse vorm van cinema ondersteunen. Vandaag wil ik een groot aantal kijktips geven voor het International Film Festival Rotterdam 2022.
Als tiener werd ik bij het vak Culturele & Kunstzinnige Vorming geïntroduceerd tot de film Metropolis. Deze film werd besproken tijdens de filmgeschiedenis lessen. Alle leerlingen kregen een fragment van de film te zien, maar naar mijn weten was ik de enige die erg geboeid toekeek. Voor het vak CKV moesten we een verslag maken over een kunstvorm. Ik koos (uiteraard) voor film en mijn verslag moest een top 10 lijst worden. De top 10 lijst moest bestaan uit films die we besproken hadden tijdens de filmgeschiedenis lessen. Hierbij moest je De top 10 lijst moest bestaan uit films die we besproken hadden tijdens de filmgeschiedenis lessen. Hierbij moest je de top 10 films lijst maken op orde van interesse. De film Metropolis kwam uiteindelijk bij me op nummer 1. Ik was erg onder de indruk na het zien van het fragment. Nu dat ik de film volledig heb bekeken heb ik alleen maar meer bewondering gekregen voor deze zwart-wit film uit 1927.
Dat de eerste Venom een grote hit voor Sony zou worden, had bijna niemand verwacht. Toch bracht Venom ruim 850 miljoen dollar op en zorgde het al voor een vervolg (Venom: Let There Be Carnage). Online hoorde ik van veel recensenten dat Venom geen goede film is. Zo zou de film een redelijk slecht geschreven script bevatten met zwak geschreven dialoog. Tegelijkertijd hoorde ik veel vrienden (en alledaagse filmliefhebbers) dat Venom een geweldig leuke film is. Zelf had ik tot recent beide Venom films nog niet gezien. Na het kijken van Venom snap ik beide perspectieven. Daarnaast ben ik het ook met beide, de recensenten en het alledaagse publiek, eens. Zou ik dan een symbiotische relatie zijn tot Venom?