Tag: Video on Demand

Van de eerste drie afleveringen van de prequel serie House of the Dragon, is deze derde aflevering overduidelijk de zwakste schakel. House of the Dragon S1E3 – in andere woorden House of the Dragon Seizoen 1 Episode 3 – kwam uit op 5 september 2022. Na twee eerste briljante afleveringen, brachten de seriemakers – naar mijn mening – voor het eerst een tegenvallende aflevering. Dat House of the Dragon S1E3 zo enorm tegenvalt, ligt vooral aan het scenario en de regie van de actiescènes. Scenarioschrijvers Ryan J. Condal en Gabe Fonseca weten in House of the Dragon S1E3 geen goed samenhangend verhaal neer te zetten. Daarnaast lukt het regisseur Greg Yaitanes niet om het einde van House of the Dragon S1E3 goed op beeld te zetten. Datzelfde kan gezegd worden over de actiescènes – die onduidelijk op beeld zijn gezet, waarbij de belabberde montage van Tim Porter een slechte nasmaak achterliet voor mij. Echter bestaat House of the Dragon S1E3 niet alleen uit slechte aspecten. Het acteerwerk van de cast is nog steeds krachtig en de gecomponeerde muziek van Ramin Dwajadi weet ook weer indruk te maken. Maar wat House of the Dragon S1E3 echter vooral weet te redden is de symboliek en thematiek – dat zich in de eerste twee aktes van deze aflevering bevindt.

Niet lang na het succes van de eerste aflevering van House of the Dragon, werd het tweede seizoen van de serie al aangekondigd. Dit kwam niet als een grote verrassing, maar het is toch bijzonder dat HBO en HBO Max na één succesvolle aflevering al een tweede seizoen aankondigen. Dit kan uiteraard ook een marketingkeuze zijn geweest, om nog meer mensen naar de volgende afleveringen te laten komen kijken. Ik ben een van de vele mensen – en recensenten – die ook verder ging met het kijken van de serie. House of the Dragon S1E2 – in andere woorden House of the Dragon Seizoen 1 Episode 2 – kwam uit op 29 augustus 2022. Ondanks dat deze tweede aflevering wat controversie bereikte, vond ik deze tweede aflevering van House of the Dragon opnieuw uitstekend. De controversie is zeker begrijpelijk, want House of the Dragon S1E2 laat zien hoe koning Viserys op zoek gaat naar een nieuwe vrouw. Hierbij overweegt hij – op aanraden van raadslid Corlys Velaryon – de twaalfjarige Laena Velaryon. Ondanks dat dit een serie in een fictionele wereld is, blijft dit verkeerd om op beeld te zetten en ongemakkelijk om te aanschouwen. De seriemakers brengen deze ongemakkelijke aard ook zeker terug in deze tweede aflevering. Plus Game of Thrones stond – en staat – bekend om controversiële keuzes, maar dit neemt niet weg dat het zeker benoemd mag worden als verkeerd en ongemakkelijk. Ondanks deze verhaalkeuze blijft de rest van de tweede aflevering de sterke kwaliteit van de eerste aflevering aanhouden. Er kan dus zeker gezegd worden dat House of the Dragon S1E2 net zo goed is als de eerste aflevering.

Hit the Road is een van de beste films die ik in de laatste paar jaren heb bekeken. Daarnaast behoort de film ook tot mijn lijst van de beste films aller tijden. Nog nooit heb ik zo’n prachtig filmisch portret gezien over een familie die afscheid moet nemen van een van hun familieleden. Hit the Road is de film die het best weergeeft hoe het lege nest syndroom voor ouders aan kan voelen. Het lege nest syndroom ontstaat wanneer kinderen, jongeren of jongvolwassen mensen het huis – of in dit geval leven – van hun ouders verlaten. Hit the Road weet naast het lege nest syndroom aan te kaarten, ook op het onderbewustzijn van de toeschouwers te spelen, waarbij het informeert en activeert om na te denken over de toestand in Iran. Hit the Road mag dan op enkele momenten langdradig of langzaam overkomen, maar dit is onderdeel van de charme van de Iraanse film. Al jaren wacht ik op een roadtrip film dat meer een tragikomedie is, dan (alleen) een feel-good film. Het speelfilmdebuut van Panah Panahi weet dat zeker te bereiken. Sterker nog – Hit the Road blinkt uit als een tragikomedie met een gouden hart.

John Carpenters Halloween uit 1978 wordt (terecht) beschouwd als een van de meesterwerken van het slasher filmgenre. Halloween (1978) wist dit subgenre van de horrorfilm naar nieuwe hoogtes te brengen. Net zoals The Texas Chain Massacre uit 1974 wist Halloween (1978) een iconische seriemoordenaar, die op gruwelijke manieren zijn slachtoffers stalkt en vermoordt, te scheppen. Er zijn al veel vervolgen uitgekomen op de allereerste Halloween-film, maar tot nu toe leek geen enkel vervolg of remake echt dicht bij het niveau van John Carpenters meesterwerk te komen. Met Halloween (2018) kwam hier voor het eerst echt verandering in. Regisseur David Gordon Green weet met zijn Halloween-film het verhaal van John Carpenters Halloween perfect te vervolgen. Tegelijkertijd zorgt Green er ook voor dat zijn Halloween-film als een losstaand deel bekeken kan worden. Het is zeker mogelijk om eerst Halloween uit 2018 te kijken, zonder dat je de originele film van John Carpenter hebt gezien. Halloween (2018) werkt dus beide als een losstaand deel en een vervolg – wat best knap is voor een moderne slasher film.

Het verhaal van On the Basis of Sex is als film de afgelopen jaren (nog) actueler en belangrijker geworden. Zo heeft het Amerikaanse Hooggerechtshof de eerdere Amerikaanse abortuswet, die het recht op abortus veiligstelden, teruggeroepen. Hierdoor hebben vrouwen in Amerika niet langer zelf het recht om te beslissen over hun eigen lichaam. Het terugdraaien van de abortuswet laat zien dat Amerika nog steeds moeite heeft om niet te discrimineren op basis van geslacht. On the Basis of Sex vertelt juist het revolutionaire verhaal van Ruth Bader Ginsburg en haar missie om het discrimineren op basis van geslacht tegen te gaan. De eerste keer dat ik de film zag vond ik de film niet bijzonder goed, maar eerder middelmatig. Dat ik niet onder de indruk was kwam vooral door de (terechte) kritiek op de voorspelbaarheid van het verhaal. Nu ik de film opnieuw heb bekeken, realiseer ik me dat de voorspelbaarheid niet veel wegneemt van het verhaal. In plaats daarvan bouwt het juist verder op aan het thema van de film. Het thema van On the Basis of Sex gaat over dat het strijden voor gelijke rechten altijd van belang zal zijn – zelfs als elke grondwet een voor een moet worden aangepast. Dit maakt de film echter niet automatisch perfect. Zo loopt het verhaal duidelijk problemen op in het voorspelbaarheid van het verhaal.

Voordat Fantastic Beasts and Where to Find Them uitkwam werd in oktober 2014 al een tweede deel aangekondigd. Warner Bros. en J. K. Rowling zullen veel vertrouwen hebben gehad in de franchise. Ergens is dit best te begrijpen, want de Harry Potter-franchise (bestaande uit films, boeken en nog veel meer) was toen al een redelijk aantal jaren een wereldwijd succes. Na het denderende succes van Fantastic Beasts and Where to Find Them zullen Warner Bros. en J. K. Rowling wel de dollartekens in hun ogen hebben zien rollen. Het zal me niet verbazen dat de (lichtjes) teleurstellende box office van Fantastic Beasts: The Crimes of Grindelwald, vraagtekens opbracht bij Warner Bros. en J. K. Rowling. Fantastic Beasts: The Crimes of Grindelwald bracht ruim 659.9 miljoen Amerikaanse dollars op en werd daarmee de tiende best verdienende film van 2018. Ondanks dat werd Fantastic Beasts: The Crimes of Grindelwald de minst commerciële succesvolle film uit de Wizarding World-franchise. Dit veranderde pas toen Fantastic Beasts: The Secrets of Dumbledore uitkwam in 2022, want alleen dat deel bracht nog minder geld op dan Fantastic Beasts: The Crimes of Grindelwald. De film werd kritisch ook minder goed ontvangen dan de vorige delen uit de Wizarding World-franchise. Zo zou het plot overladen zijn onnodige en ingewikkelde details die dit deel verbinden met de eerdere – en toekomstige – films. Dit is een kritiekpunt waar ik het zelf ook mee eens ben. Fantastic Beasts: The Crimes of Grindelwald is in mijn ogen ook een van de slechtste films uit de Wizarding World-franchise.

Door de teleurstellende box office van Fantastic Beasts: The Secrets of Dumbledore vraagt Warner Bros. zich af of het nog nut heeft om nieuwe delen voor de Fantastic Beasts filmreeks te maken. Het is best jammer dat de Fantastic Beasts filmreeks nu kritisch en commercieel teleurstelt, want dit is niet altijd het geval geweest. Het eerste deel van de Harry Potter spin-off filmreeks – Fantastic Beasts and Where to Find Them – werd kritisch goed ontvangen. Daarnaast werd de film ook een box office succes. Het is niet gek dat Fantastic Beasts and Where to Find Them het grootste succes van deze drie delen behaalde. Deze eerste film is namelijk gemakkelijk het beste deel van de filmtrilogie te noemen. Fantastic Beasts and Where to Find Them weet als enige Fantastic Beasts-film tot bepaalde hoogte de kracht van de Harry Potter filmfranchise te behalen. Tegelijkertijd schiet Fantastic Beasts and Where to Find Them regelmatig op dezelfde vlakken tekort. Zo zijn enkele bijpersonages nogal eendimensionaal uitgeschreven. Daarnaast worden de verschillende verhaallijnen, maar magertjes met elkaar verbonden. Toch blijft Fantastic Beasts and Where to Find Them een uiterst vermakelijke en magische film.

The King’s Man is een film dat in de basis gaat over het ontstaan van een onafhankelijke inlichtingendienst tijdens de gruwelijke gebeurtenissen van de Eerste Wereldoorlog. Door de beschrijving van het verhaal verwacht je een spannende race tegen de klok waarbij de helden strijden om de catastrofes van de Eerste Wereldoorlog zo goed als mogelijk te beperken. Ondanks dat The King’s Man een geweldige opzet voor een verhaal heeft, maakt het zijn spannende beloftes niet waar. Toch is The King’s Man goed te kijken zonder enige voorkennis van de eerdere uitgekomen films, en het stripboek waar de films op zijn gebaseerd. Het is echter sterk aan te raden om The King’s Man niet als eerste film van deze franchise te kijken. Vooral niet als je een goed beeld wil krijgen van hoe krachtig of spectaculair de films uit deze franchise kunnen zijn. The King’s Man is op dit moment namelijk de zwakste schakel van deze franchise.

Niet lang nadat WandaVision uitkwam werd de volgende Marvel-serie – die zich plaatsvindt in de continuïteit van het Marvel Cinematic Universe – uitgebracht op Disney+. Deze tweede serie gaat over de avonturen van Sam Wilson en Bucky Barnes na de evenementen uit Avengers: Endgame. Deze miniserie – bestaande uit zes afleveringen – heet daarom ook The Falcon and the Winter Soldier. Net zoals WandaVision bespreekt The Falcon and the Winter Soldier met zijn verhaal belangrijke aspecten uit onze wereld. Waar WandaVision de focus neerlegde op de vijf fases van rouw, gaat The Falcon and the Winter Soldier dieper in op politieke en sociaal-maatschappelijke thema’s, waaronder racisme en posttraumatische stressstoornissen. WandaVision had een duidelijk hoofdpersonage, namelijk Wanda Maximoff. The Falcon and the Winter Soldier heeft er twee: Sam Wilson en Bucky Barnes. Ondanks dat er constant afgewisseld wordt met perspectieven en thema’s, is het verhaal rondom Sam Wilson duidelijk meer onderbouwd dan die van Bucky Barnes. Echter is dit een van de weinige kritiekpunten die bij deze miniserie echt te benoemen valt, want The Falcon and the Winter Soldier is een van de beste onderdelen uit fase vier van het Marvel Cinematic Universe.

Veel filmliefhebbers en seriekijkers zullen bekend zijn met de grootste Nederlandstalige websites over films en series. Zo zullen deze groep mensen bekend zijn met websites als FilmTotaal, SerieTotaal en Streamwijzer. Toch zijn er ook andere websites die het overzicht van de (grootste) streamingdiensten in Nederland klaar voor je hebben staan. Een van deze websites is Streamplayers.nl. Als het gaat om websites is dit de veelbelovende nieuwkomer voor een streamingdienst fanaat. Ondanks dat website nog niet zo veel nieuws bevat als FilmTotaal, of zoveel overzichten als Streamwijzer, is het zeker ambitieus te noemen wat Streamplayers.nl onderneemt. Want wat kun je allemaal zien en lezen op deze website? En is de website het bezoeken waard? Of is Streamplayers.nl simpelweg de kleinere (en wellicht amateuristische) versie van een website als FilmTotaal en Streamwijzer.