Na het grootse einde van Wicked (2024) keren Elphaba en Glinda in het vervolg Wicked: For Good terug als uitvergrote tegenpolen. De een wordt gedemoniseerd als de Wicked Witch of the West, terwijl de ander gekroond wordt tot een glamoureus symbool van goedheid. Wicked: For Good voltooit het verhaal dat Wicked opende. Daarbij stelt het vervolg nog nadrukkelijker de vraag: wat betekent het eigenlijk om een goed mens te zijn en wat kost het ons?
Over Wicked: For Good (2025)
Wicked: For Good is een Amerikaanse fantasiemusicalfilm uit 2025. De film is geregisseerd door Jon M. Chu. Het scenario is geschreven door Winnie Holzman en Dana Fox. Wicked: For Good is een direct filmvervolg op Wicked (2024). Wicked: For Good is de filmadaptatie van de tweede helft van de gelijknamige theatermusical van Stephen Schwartz en Holzman. De theatermusical is losjes gebaseerd op Gregory Maguire’s gelijknamige roman uit 1995.
Maguire’s roman – die ook bekend staat onder zijn langere titel Wicked: The Life and Times of the Wicked Witch of the West – is een herbewerking van L. Frank Baums boeken over Oz en de legendarische musicalfilm The Wizard of Oz (1939). Wicked: For Good wordt geproduceerd door Marc Platt en David Stone. De uitvoerend producenten van de film zijn Schwartz, David Nicksay, Jared LeBoff, Holzman en Fox. De filmmuziek is gecomponeerd door John Powell en Schwartz. De muziekliedjes en de teksten daarvan zijn geschreven door Schwartz.
De hoofdrollen in Wicked: For Good worden opnieuw gespeeld door Cynthia Erivo en Ariana Grande. Erivo en Grande spelen opnieuw de rollen van Elphaba en Glinda. In dit filmvervolg spelen Jonathan Bailey, Ethan Slater, Bowen Yang, Bronwyn James, Sharon D. Clarke, Michelle Yeoh en Jeff Goldblum dezelfde rollen als in de eerste film. Wicked: For Good werd net zoals zijn voorganger ook in de Nederlandstalige versie in de Nederlandse bioscopen uitgebracht.
De Nederlandstalige versie bevat (o.a.) de stemmen van Gaia Aikman, Vajèn van den Bosch, Cystine Carreon, Kees Boot, Jim Bakkum, Danique Graanoogst, Joey Schalker, Freek Bartels en Pip Pellens. De film heeft een speeltijd van 138 minuten. Op 4 november 2025 beleefde Wicked: For Good zijn wereldpremière in São Paulo. De film werd daarna in de Amerikaanse bioscopen uitgebracht op 21 november 2025. Wicked: For Good was vanaf 20 november 2025 te zien in de Nederlandse bioscopen. De film werd op 19 november 2025 in de Belgische bioscopen uitgebracht.
In Wicked: For Good zijn Elphaba en Glinda van elkaar vervreemd en moeten ze leven met de gevolgen van hun keuzes. Elphaba is nu gedemoniseerd als de Boze Heks van het Westen. Ze leeft in ballingschap in het bos. Daar gaat ze door met haar strijd voor de tot zwijgen gebrachte dieren van Oz en probeert ze de waarheid over de Tovenaar aan het licht te brengen. Glinda is ondertussen voor heel Oz het glamoureuze symbool van goedheid geworden.
Glinda woont in het paleis in Smaragdstad en geniet van haar roem en populariteit. Onder leiding van Madame Morrible wordt de bruisende Glinda ingezet om het gewone volk van Oz ervan te verzekeren dat alles goed gaat onder de heerschappij van de Tovenaar. Glinda wordt steeds beroemder en bereidt zich voor op haar bijzondere bruiloft. Daar zal ze trouwen met prins Fiyero. Desondanks zit haar conflict met Elphaba haar dwars. Ze probeert een verzoening tot stand te brengen tussen Elphaba en de Tovenaar, maar die poging is gedoemd te mislukken.
Nieuwsbrief
Wil je op de hoogte blijven van de nieuwste recensies, notities en andere teksten op SebKijk? Doe je graag mee aan leuke winacties voor (opkomende) films en series? Voer dan je e-mailadres in om je in te schrijven voor mijn nieuwsbrief. Zo ontvang je e-mailmeldingen van de nieuwste berichten op deze website.
De voorwaarden van goedheid
Wicked: For Good is een van die films die verschillende percepties van en invalshoeken op de waarheid gebruikt om het publiek aan het denken te zetten over wat ”de waarheid” nu eigenlijk echt betekent. Leugens worden op andere leugens gebouwd en veroorzaken miscommunicaties die weer voor misverstanden en andere leugens zorgen. Verschillende filmpersonages spelen met het misleiden van waarheden en de goedgelovigheid van anderen. Het verhaal laat zien dat een bijhorend effect hiervan kan zijn dat leugens en propaganda hierdoor een eigen leven gaan leiden.
Het filmverhaal bepleit dat een goedaardig persoon het beste antwoord op het tegengaan van leugens, misleiding en propaganda is. Wicked: For Good stelt daarom de vraag: wat betekent het om een goed persoon te zijn? De film bepleit dat iemand altijd al goed in zijn of haar hart kan zijn geweest, zelfs als iemand zich ook pas later zo begint te gedragen. De voorwaarden die Wicked: For Good stelt voor puurheid en goedheid is dat mensen zich zo ook (gaan) gedragen: zelfs als niemand ziet hoeveel het kost om echt goed te zijn.
De kleuren van Oz
Net als de vorige film, Wicked, begint Wicked: For Good met een veelzijdige en betekenisvolle zwart-witte titelsequentie. Tijdens de verschijning van het welbekende logo van filmstudio Universal Pictures gaat het beeld over van een zwart-witte kleurencombinatie naar een kleurencombinatie van roze en groen. De transitie van een zwart-witte kleurencombinatie naar het gebruik van de groen-roze kleurencombinatie blijft een duidelijke en mooie referentie naar filmklassieker The Wizard of Oz.
The Wizard of Oz opent als een zwart-witfilm en gaat over naar een kleurenfilm zodra Dorothy in Oz belandt. Toch werkt de kleurentransitie in Wicked: For Good wat anders dan in Wicked. Dit komt mede door de context van het einde van de vorige film en de sfeer van de titelsequentie. Na de kleurentransitie van zwart-wit naar groen-roze overheerst de groene kleur, die visueel symbool staat voor het hoofdpersonage Elphaba, nog meer.
Tijdens deze van kleuren veranderende titelsequentie horen filmtoeschouwers het personage Madam Morrible een nieuwsbericht voorlezen dat meer klinkt als een oorlogsrapport vol propaganda. Het doel hiervan blijft om de angst voor de Wicked Witch of the West in leven te houden. Met de grimmige filmmuziek, de snelle kleurentransitie en de kleurenverhouding spelen de filmmakers sterk in op het opgejaagde gevoel dat zowel de bewoners van Oz als Elphaba zullen voelen door deze propagandistische heksenjacht.
De transitie van een zwart-witte kleurencombinatie naar een groen-roze kleurencombinatie staat sterk verbonden met de transities tussen de verschillende personages en locaties in de openingsscène. In de titelsequentie opent de film zwart-wit met het propagandistische en angstzaaiende nieuwsbericht van Madame Morrible. Na de titelsequentie start de openingsscène met de angst die de bewoners van Oz voelen voor Elphaba. De bevolking van Oz lijkt een zwart-witte gedachtehoed te hebben en door de propaganda van Madame Morrible aan te houden.
De wereld bestaat namelijk uit pure, goede mensen en verschrikkelijke monsters als de Wicked Witch of the West. De zwart-witte kleurencombinatie heeft in het narratief dus zowel een visuele als een symbolische betekenis. De openingsscène gaat na het vertonen van de angst van de bevolking van Oz verder naar de verlangens van Elphaba, die verbonden staat aan de kleur groen. Hierna gaat de openingsscène gelijk verder naar het ”perfecte leven” van de populaire Glinda, die verbonden is met de kleur roze.
In tegenstelling tot Elphaba wordt Glinda nog steeds opgehemeld en is ze enorm geliefd. De openingsscène van Wicked: For Good mag dan simpel en enigszins repetitief overkomen in relatie tot de eerste film. Toch werkt de openingsscène uitstekend. Zo brengt de openingsscène het filmpubliek weer op de hoogte waar het is gebleven in het verhaal en brengt de openingsscène het filmpubliek in de juiste stemming in relatie tot de filmsfeer. Wat de openingsscène verder goed doet, is dat het filmpubliek de daden van Elphaba opnieuw gepresenteerd en geobserveerd ziet vanuit de bewoners van Oz.
De acties van Elphaba worden niet gezien als iets goeds, maar als kwaadaardige daden van de Wicked Witch of the West. Bovendien laat de openingsscène zien hoe de propaganda, via nieuwspamfletten, posters, radionieuws en mond-tot-mondreclame, steeds gevaarlijker, uitgebreider en meer ”wicked” wordt neergezet. De openingsscène van Wicked: For Good laat zien dat de verhoudingen richting Elphaba en Glinda sinds het einde van de vorige film niet zijn veranderd. Het vervolg laat zien dat ze nu definitief als tegenpolen zijn neergezet.
Een gelukkig leven
Met nummers als ”Thank Goodness / I Couldn’t Be Happier” speelt Wicked: For Good in op de consequenties van het blijven vasthouden aan het idee van een nep-sprookjesleven, omdat dat is wat je als kind altijd al hebt gewild. Het was Glinda’s kinderdroom om geliefd en aanschouwd te worden als tovenares. Deze droom van haar perfecte leven is gebouwd op een leugen die ze blijft leven en aanhouden, omdat ze anders haar acties en de consequenties die haar kinderwens ”waar” hebben gemaakt, onder ogen moet komen zien.
Terwijl Glinda zingt dat ze “gewoon niet gelukkiger zou kunnen zijn”, geeft ze ook toe dat haar geluk net iets anders is dan ze had verwacht en dat het uitkomen van haar dromen toch wat ingewikkelder blijkt te zijn. Wicked en Wicked: For Good laten zien dat om gelukkig te zijn je soms bruggen moet oversteken en keuzes moet maken die je gevoel van gelukkig zijn kunnen achtervolgen. In Wicked: For Good wordt gesteld dat het vasthouden aan een vals gevoel van geluk in sprookjes in feite het “echte sprookje” is.
In Wicked: For Good legt Glinda aan haar verloofde, prins Fiyero, uit dat ze haar rol als Glinda de Goede niet kan opgeven, omdat mensen op haar rekenen. Fiyero werpt hiertegen in dat Glinda haar rol niet zal opgeven, omdat ze de aandacht, populariteit en liefde die ze daardoor krijgt, niet kan weerstaan. Glinda geeft al snel toe dat dit waar is en vraagt zich af of dit echt slecht is.
Het is tenslotte menselijk. Wat Glinda zich aanvankelijk niet realiseert, maar wat de film duidelijk maakt, is dat haar verblijf in haar sprookjesachtige rol als Glinda de Goede ervoor zorgt dat ze een schijnleven blijft leiden waar ze eigenlijk niet van lijkt te genieten. In de film worstelt Glinda met haar geweten en haar enigszins bewuste gevoel dat haar gelukkige leven gebouwd is op leugens.
Glinda is niet de enige die in Wicked: For Good worstelt met haar geweten en haar relatie tot het hebben van een gelukkig leven. In het nummer ”No Good Deed” stelt Elphaba zichzelf de vraag of ze nu echt het beste voorhad of dat ze gewoon op zoek was naar aandacht. Zo zijn Elphaba’s daden niet alleen gericht op het stoppen van de Tovenaar om de bevolking en de dieren van Oz te redden. Elphaba zingt namelijk ook dat ze hoopt gehuldigd, gezien en geliefd te worden nadat ze de Tovenaar als een leugenaar en misleider weet te ontmaskeren.
Leven in een kooi
Dat Elphaba met de beste bedoelingen de leugens van de Tovenaar van Oz en Madame Morrible bestrijdt, kan niet ontkend worden. Toch brengen ook haar acties onverwachte consequenties met zich mee. In de eerste film redt Elphaba een leeuwenwelpje uit een kooi en brengt ze het naar de natuur. In Wicked: For Good keert het leeuwenwelpje terug als de volwassen Cowardly Lion (Bange Leeuw). De Cowardly Lion beargumenteert dat hij bang werd doordat hij leerde praten en denken in de vrije natuur. Bij intelligentie en bewustheid komt ook angst, piekeren en paniek kijken.
Had Elphaba hem in zijn kooi gelaten, dan had hij dat nooit kunnen leren. In een kooi hoef je niet te denken, te spreken of keuzes te maken. Dit wordt allemaal dan voor je gedaan. Wicked: For Good laat op een gelaagde manier de gevaren van het leven in mentale gevangenschap zien. Van Nessa, die door het inzetten van restrictiewetten en reisvergunningen haar geliefde Boq vlakbij haar weet te houden, tot Madame Morrible, die de bevolking met haar propaganda klein weet te houden.
De Tovenaar van Oz zegt terecht dat mensen geloven wat ze willen horen en willen geloven. De waarheid is gewoon datgene waar ”iedereen” het over eens is. Dit laat zien hoe gevaarlijk het is als we anderen voor ons laten denken en beslissingen laten maken. Het leven in een kooi is het niet waard, zelfs niet als dit het leven makkelijker zou kunnen maken. De film bepleit dat het maken van eigen keuzes en het accepteren van potentiële nare consequenties behoort tot het hebben van vrijheid.
Het oog van Alice Brooks
Het werk van cinematograaf Alice Brooks behoort tot de (technische) hoogtepunten van Wicked: For Good. Haar werk bevat meerdere cinematografische keuzes die goed inspelen op de meer donkere aspecten van het verhaal. Tijdens het nummer ”No Place Like Home” heeft de cinematograaf haar camera geplaatst in de tunnel die naar het land voorbij Oz gaat. In deze scène wordt Elphaba aan het begin van dit nummer centraal geplaatst, buiten aan de bovenzijde van de tunnel.
Op deze manier speelt Brooks in op de vraag waarmee het nummer ”No Place Like Home” opent. Elphaba zingt: ”Why do I love this place that has never loved me?” Deze vraag heeft altijd al centraal in haar leven gestaan. Door de camera tijdens dit nummer eerst in de ondergrondse tunnel te plaatsen, speelt de cinematograaf verder in op de vraag waar Elphaba zich zal vestigen als de plek waarvoor ze vecht haar daarvoor nooit heeft gewaardeerd?
Gaat ze mee met de dieren die Oz ontvluchten naar het land voorbij Oz, of blijft ze vechten voor waar ze in gelooft, zelfs als (bijna) niemand haar daarvoor zal waarderen? In Wicked: For Good lopen de spanningen tussen de personages en in het land van Oz op tot een hoogtepunt. Daarom maakt Brooks in deze tweede film meer gebruik van schaduwen en lichtbewerking om de zwaardere thema’s te benadrukken.
Een goed voorbeeld hiervan is de scène waarin Elphaba afdaalt in de donkere, verborgen kamer vol gekooide dieren. De beperkte lichtbronnen en de overheersende duisternis vormen een mooi contrast met de afdaling van Glinda, die naar prins Fiyero loopt om met hem te trouwen. Deze twee gebeurtenissen worden parallel aan elkaar afgespeeld. Deze karakterdefiniërende momenten werken nog beter door de contrasterende kleurenschema’s en de isolatie tussen licht- en schaduwgebruik.
Zowel thematisch als visueel staan de mooiste en donkerste momenten in het leven van Elphaba en Glinda in contrast met elkaar en vullen ze elkaar aan. Een ander prachtig individueel beeld is dat van de Tovenaar van Oz, die te zien is achter de mechanismen van zijn uitvindingen op het moment dat zijn grootste openbaring hem net heeft getroffen. Terwijl de camera langzaam uitzoomt, wordt het beeld van de tovenaar steeds kleiner en kleiner, en raakt het steeds meer verborgen tussen en achter de draaiende, donkere machines. De machines blijven gewoon doorwerken, terwijl de tovenaar zich de kosten van zijn eigen uitvindingen begint te realiseren.
Spiegeltje, spiegeltje aan de wand
De cinematograaf weet in haar camerawerk goed te spelen met de onderliggende betekenissen van spiegels en reflecties. Zo laat de film een reflectie van Glinda zien die door de bubbel van haar weerspiegeling in een raam kijkt en geraakt wordt door een herinnering uit haar jeugd. De herinnering is van toen ze als kind een toverstraf kreeg op haar verjaardag. In haar herinnering wordt al snel duidelijk gemaakt hoe Glinda vanaf een jonge leeftijd al graag geliefd wilde worden als haarzelf en als tovenares.
Gedurende de rest van de film wordt Glinda op meerdere momenten geconfronteerd met haar spiegelbeelden. Deze weerspiegelingen zijn mede gebruikt om in te spelen op de reflecterende momenten die ze heeft. Glinda leert tijdens deze reflecterende momenten dat wat je goed of bijzonder maakt niet te maken heeft met hoe je gezien wordt of welke magische krachten je hebt. Het gaat in plaats daarvan om wat je doet. Hierbij maakt het niet uit of deze handelingen onopgemerkt blijven.
Reflecties worden in Wicked: For Good ingezet om het innerlijke conflict van Glinda duidelijk te maken. Vanaf een jonge leeftijd neemt Glinda al erkenning voor andermans uitvindingen en acties. Glinda wil geliefd en erkend worden, maar tegelijkertijd wil ze ook dat liefde en erkenning richting haar oprecht is. In het eerste deel van deze film leeft Glinda nog steeds in een symbiotische relatie met haar drang om in de schijnwerpers te staan en haar wens om een goed persoon te zijn.
Richting het einde van de film leert Glinda iets goeds en zuivers te doen vanuit haar hart, zonder dat ze verwacht er (h-)erkenning of applaus ervoor te krijgen. En wellicht nog belangrijker: ze eist deze erkenning ook niet op. In Wicked: For Good maakt Glinda een breekpunt mee waarin ze door haar kamer rondloopt en zingt. Haar kamer zit vol met spiegels die tegenover elkaar staan. Deze spiegels zorgen voor een oneindig spiegelbeeld dat steeds kleiner wordt.
De cinematograaf volgt de beweging en weerspiegelingen van Glinda in deze scène. Het ziet er technisch indrukwekkend en significant uit. De manier waarop de cinematograaf het rondlopen van Glinda op beeld zet, geeft het filmpubliek het gevoel alsof ze zelf met haar mee aan het ijsberen zijn. Zo zit Glinda in de knoop met zichzelf, haar dromen, normen, waarden en verwachtingen. De film beargumenteert dat verwachtingen, dromen en hartwensen die uitkomen ook interne en externe consequenties met zich mee kunnen brengen.
Glinda is niet het enige personage dat in Wicked: For Good te maken krijgt met haar betekenisvolle weerspiegelingen. Zo laat de film ook de weerspiegelingen van Elphaba zien. Het hoogtepunt is het moment dat er meerdere reflecties van Elphaba op verschillende spiegels te zien zijn. De middelste spiegel daarvan is gebarsten. Op deze manier geeft de film aan dat Elphaba in haar kern gebroken is en dat ze, op dat moment in het verhaal, twijfelt over haar keuzes en acties.
Het filmpersonage Boq krijgt ook een veelzeggend filmmoment met een weerspiegeling. Boq ziet een reflectie van zichzelf in een kleine spiegel op een treinstation. De kleine spiegel geeft aan dat de wereld om hem heen hem klein probeert te houden. In de weerspiegeling zien we alleen het blije hoofd van Boq. Hiermee wordt getoond dat Boq blij is met wie hij is en hoe hij eruit ziet.
Daarnaast wordt hiermee aangegeven dat zijn problemen vooral extern zijn, omdat de wereld hem klein en gevangen probeert te houden, als een omlijsting om een kleine spiegel. Tegelijkertijd is dit een prachtig, betekenisvol en symbolisch voorteken van hoe Boq gevangen zal komen te zitten in een tinnen lichaam. In deze gevangenschap verdwijnen zijn oorspronkelijke persoonlijkheid en goede hart tot het niveau waarop alleen gevoelens van wraak en woede overblijven.
Zingen en acteren
De acteerprestaties van Ariana Grande en Cynthia Erivo zijn uitstekend. Waar Wicked meer Erivo’s film was, is Wicked: For Good meer de film van Grande en haar filmpersonage Glinda. In Wicked en Wicked: For Good heeft Grande het stereotype van het populaire, domme blonde meisje geperfectioneerd. Verder behoren de dynamiek en vriendschap tussen Elphaba en Glinda tot de hoogtepunten van de film. De emotionele connectie tussen de hoofdrolspeelsters is af te lezen aan hun onderlinge dynamiek en samenkomende acteerprestaties.
Michelle Yeoh is een fenomenale actrice. Toch bewijst ze met Wicked: For Good dat haar zangkwaliteiten niet tot haar acteertalenten behoren. Ze zingt niet alleen vals, maar ook uit de maat, wat resulteert in iets wat niet anders kan worden omschreven dan als een vreselijke zangprestatie. De actrice weet met haar acteerprestatie dit nog enigszins goed te maken. Yeoh weet vooral goed in te spelen op het acteerwerk van Grande. Yeoh’s personage Madame Morrible cirkelt om Grandes personage Glinda heen.
In het camerawerk en de montage wordt Madame Morrible gevolgd, terwijl ze Glinda te slim af probeert te zijn en haar over te halen een rol te spelen in de verdere plannen van de Tovenaar van Oz en haarzelf. Jeff Goldblum is ook niet de sterkste zanger, maar zijn charismatische en sprankelende acteerwerk maakt zijn mindere zangwerk makkelijker te vergeven en te accepteren. Verder zet Ethan Slater op een overtuigende manier het onderdanige sulletje Boq neer. In Wicked: For Good probeert Boq voor zichzelf en zijn vrijheid op te komen zonder de gevoelens van Nessa te kwetsen.
Ondanks dat Slater een kleinere rol heeft, steelt hij elke scène waarin hij te zien is, vooral naar zijn transformatie tot de Tin Man. Zijn lichaamshouding en manier van bewegen als de Tin Man is briljant. Slater gebruikt zijn onderlichaam om de Tin Man zwaarder en mechanischer te laten bewegen. Aan de andere kant beweegt Jonathan Bailey meer met zijn bovenlichaam om de Scarecrow slapperig en breekbaar weer te geven. De tot in de puntjes gedetailleerde make-up en grime van de Tin Man en Scarecrow versterken de fysieke kanten van hun acteerwerk.
Conclusie
Het eerste deel van Wicked: For Good komt over als een overbodige herhaling van de grootste (muzikale) hits en de belangrijkste verhaallijnen uit de vorige film. Elphaba en Glinda belanden samen opnieuw in de werkruimte van de Tovenaar van Oz. Daarna volgt weer een confrontatie rondom normen, waarden en morelen. Dit zorgt er nog een keer voor dat Elphaba en Glinda van elkaar opsplitsen. In de eerste helft van Wicked: For Good komt het verhaal niet echt verder, doordat de film dezelfde plotpunten als de laatste akte van de eerste film oppakt.
In principe gebeurd er in de eerste helft van de tweede film niets nieuws. Er komt geen vooruitgang of echte verandering in het verhaal. In plaats daarvan is er veel herhaling van liedjes, personagedynamiek en verhaallijnen, die net genoeg zijn aangepast zodat ze niet precies hetzelfde lijken. Pas richting de tweede helft van Wicked: For Good gaat het verhaal enigszins verder in nieuwe richtingen. Aangezien de film nu nog maar ongeveer een uur duurt, slaagt het verhaal er niet in om de nieuwe en afsluitende plotwendingen verder uit te diepen.
De tweede helft van Wicked: For Good gaat in een rap tempo door de nieuwe verhaalelementen heen. Dit laat zien dat de magie van de eerste film niet weg is, maar dat het nieuwe er wel van af is. Wicked: For Good bevat verder meer referenties naar de filmklassieker The Wizard of Oz. Toch krijgt het filmpubliek alleen het figuur van het personage Dorothy te zien. Dorothy wordt neergezet als een eendimensionale weldoener zonder gezicht, persoonlijkheid of stem.
Het is enigszins begrjpelijk dat de filmmakers ervoor hebben gekozen om Dorothy niet echt in beeld te brengen. Een iconisch personage als Dorothy is groot genoeg om de aandacht van Glinda en Elphaba naar zichzelf toe te trekken. Tegelijkertijd is het ook ongemakkelijk. Wicked en Wicked: For Good geven, net zoals de musical waarop ze gebaseerd zijn, meer diepte aan de personages Glinda en Elphaba.
Zowel Gregory Maguire’s roman Wicked: The Life and Times of the Wicked Witch of the West als de musical Wicked ontwikkelden Elphaba en Glinda meer als reactie op de eendimensionale representaties van deze personages in andere media. In Wicked: For Good maken regisseur Jon M. Chu en scenarioschrijvers Winnie Holzman en Dana Fox dezelfde fout door van Dorothy en haar metgezellen een oppervlakkige representatie neer te zetten.
Uiteindelijk is Wicked: For Good een film van twee helften. Een eerste helft die te veel leunt op de hoogtepunten van zijn voorganger en een tweede die het verhaal eindelijk vooruitduwt, maar daarvoor te weinig tijd overhoudt. Wat overeind blijft, zijn de prestaties van Cynthia Erivo en Ariana Grande, het betekenisvolle camerawerk van Alice Brooks en de thematische rijkdom rondom waarheid, vrijheid en goedheid. Hiermee lukt het Wicked: For Good het verhaal van Elphaba en Glinda op een manier af te sluiten die, ondanks de structurele gebreken, emotioneel aanslaat.
Op 5 maart 2026 brachten Universal Pictures Home Entertainment en Day One MPM de fantasierijke musicalfilm Wicked: For Good uit op 4K Ultra HD Blu-ray (inclusief Full-HD Blu-ray), Blu-ray en DVD. Mijn dank aan Universal Pictures Home Entertainment en Day One MPM voor het versturen van een recensie-exemplaar van de film. Wicked: For Good is nu te koop op 4K Ultra HD Blu-ray (inclusief Full-HD Blu-ray), Blu-ray en DVD op (o.a.) Bol.com. Daarnaast is de film vanaf 20 juni 2026 te streamen op SkyShowtime in Nederland. De film is nu ook al te huur en te koop op Pathé Thuis in Nederland.
