Wonder Woman 1984 (2020) – Film Recensie

Wonder Woman 1984

Wonder Woman 1984 is een Amerikaanse superhelden-film uit 2020. Een andere titel die voor de film vaak gebruikt wordt is WW84. Dit is een vervolg op de eerste Wonder Woman-film uit 2017. De film is opnieuw geregisseerd door Patty Jenkins en is gebaseerd op het welbekende DC Comics-personage Wonder Woman. De film werd gedistribueerd door Warner Bros. Pictures. De hoofdrollen in deze tweede Wonder Woman-film worden vertolkt door Gal Gadot, Chris Pine, Kristen Wiig en Pedro Pascal

In Nederland werd op 15 december 2020 door Warner Bros. bekendgemaakt dat vanwege de lockdown de release van de film uitgesteld zou worden tot 20 januari 2021. De wereldwijde pandemie heeft er echter voor gezorgd dat de film niet op die datum uitkwam. In maart 2021 werd besloten dat de film helemaal niet meer zal verschijnen in de Nederlandse bioscopen. Er werd ook aangekondigd dat de film via diverse video-on-demand en streaming-kanalen te zien zou zijn.

Vandaag recenseer ik Wonder Woman 1984 aan de hand van een recensie-exemplaar dat ik heb mogen ontvangen van Warner Home Video en Day One MPM. Mijn dank aan beide voor deze samenwerkingsmogelijkheid. Ben jij benieuwd of deze veelbesproken film de veel ontvangen kritiek verdient? Lees dan snel mijn film recensie verder!

Over Wonder Woman 1984

In april 2017 onthulde regisseur Patty Jenkins al dat er plannen waren voor een vervolg op de eerste Wonder Woman-film. Dit werd al aangekondigd voordat de eerste Wonder Woman-film in première zou zijn gaan. Er werd verteld dat het de bedoeling was om het verhaal van de superheldin in de Verenigde Staten af te laten spelen. Ook zou het verhaal zich opnieuw in het verleden afspelen. 

In juni 2017 verklaarde filmproducent Geoff Johns dat hij met Jenkins aan een script voor de sequel was begonnen. In juli 2017 bevestigde Warner Bros. op San Diego Comic-Con dat er een vervolg zou komen. Twee maanden later sloot Patty Jenkins een nieuw contract af bij de studio, waardoor ze de best betaalde vrouwelijke regisseur van Hollywood werd. In april 2018 liet Jenkins weten dat het verhaal zich in de jaren 1980 zou afspelen. De titel van de film (Wonder Woman 1984) werd twee maanden later onthuld.

Wonder Woman 1984 speelt zich bijna 70 jaren na de evenementen van de eerste film af. Diana werkt ondertussen als antropologe en probeert haar activiteiten als Wonder Woman geheim te houden. De superheldin wordt geconfronteerd met de Koude Oorlog en komt oog in oog te staan met de levensgevaarlijke ‘Cheetah’ en de geflopte zakenman Max Lord.

Bekijk hier de officiële trailer van Wonder Woman 1984.

Twee Openingsscènes

Wonder Woman 1984 heeft niet één, maar twee openingsscènes. Hier belanden we al direct bij de veelbesproken problematiek van de sequel. Echter ben ik het niet volledig eens met alle kritiek die deze twee openingsscènes krijgen. Zo is de scène waarmee de film opent, de beste scène uit de film voor mij. Van de grandioze set design tot de indrukwekkende stunts. Alles aan deze eerste openingsscène voelt imposant aan. Veel fans en recensenten zijn fan van deze eerste scène. Daar zijn we het ook over eens, maar waar ik het simpelweg niet mee eens ben is dat deze eerste scène niet waardevol of van toepassing is voor het verhaal. Veel kijkers vinden de eerste openingsscène misplaatst.

Echter is het juist deze eerste scène die ons zoveel kan vertellen over de thematiek van WW84. Zo vertelt Robin Wright‘s personage over wat het betekent het om een held te zijn. Haar personage vertelt over hoe niemand een held wordt op basis van leugens. Volgens haar personage wordt iemand een held door haar of zijn daden. In haar woorden is het alleen de waarheid dat telt. Mijn problemen liggen meer bij de tweede openingsscène van de film.

Dit komt meer doordat de toon van deze tweede openingsscène erg anders aanvoelt dan de rest van de film. Deze scène voelt namelijk erg over-de-top aan. Het lukt de filmmakers ook zeker om de sfeer van de jaren 1980-films te herpakken, maar daarmee verliest het wel de toon die opgezet is aan het begin van de film. Qua scènes voelt deze tweede openingsscène vooral als de buitenstaander. Dit had opgelost kunnen worden door de scène wat serieuzer te maken of door de focus minder te leggen op het effect van dit tijdperk.

Wonder Woman 1984
Bron: Warner Home Video & Day One MPM.

Basis Symboliek en Thematiek in Wonder Woman 1984

Naast de wijze woorden die Antiope uitspreekt, valt de verschijning van Robin Wright’s personage me ook op. Als je de trailers van Wonder Woman 1984 gezien hebt, dan zul je weten dat Diana nogal moeite heeft met het loslaten van haar geliefden. In mijn ogen is de eerste openingsscène dus niet alleen bedoelt om het vakmanschap van van Patty Jenkins en de crew te laten zien, maar ook om de basis voor het verhaal neer te zetten. Robin Wright’s Antiope staat letterlijk symbool voor het accepteren van rouw en verlies. Terwijl Diana met de terugkeer van Steve Trevor de vijf fases van rouwverwerking induikt. 

De basis thematiek van Wonder Woman 1984 bestaat uit rouwverwerking en traumaverwerking. Dat laatste zien we ook terug in de zogenaamde schurken van deze film – De Cheetah en Maxwell Lord. Beide zijn getraumatiseerd door een verleden waar ze onmenselijk behandeld zijn. Beide willen ze nu aan de top komen te staan en degene zijn die de macht in handen hebben. Bij WW 1984 laten onze helden en schurken de slechtste kanten van hun persoonlijkheid zien.

Wonder Woman 1984
Bron: Warner Home Video & Day One MPM.

De Boodschap van WW84

Dit komt omdat ze niet kunnen leven met de waarheid en daarom een leven van leugens kiezen. Zo kan Diana niet accepteren dat ze moet leven zonder haar geliefde Steve Trevor, dus wilt ze liever een leugen leven door Steve Trevor terug te wensen. Maxwell Lord kan en wil niet accepteren dat hij misschien een mislukkeling is in de ogen van zijn zoon. Dus besluit hij zo machtig te worden, waardoor hij een leugen begint te leven waarin het contact met zijn zoon juist verslechterd. Het is thematisch van belang voor zowel de helden en schurken dat ze realiseren dat het leven niet altijd eerlijk is. De personages uit Wonder Woman 1984 komen er allemaal achter dat ze niet alles kunnen hebben en dat iedereen op zijn eigen manier de wereld anders voorstelde.

Veel mensen vinden dat deze film geen boodschap heeft, maar dat is naar mijn mening niet het geval. De boodschap van Wonder Woman 1984 is dat je beter waar kan blijven tot jezelf. Het is volgens WW 1984 van belang dat je niet een leven leeft vol leugens, omdat dit je niet gaat helpen met het accepteren van de waarheid. Een waarheid dat de wereld niet altijd vol rozen en zonneschijn is, maar dat het ook een oneerlijke wereld kan zijn. Patty Jenkins probeert aan de hand van haar film te laten zien wat de consequenties kunnen zijn van het niet accepteren van deze realiteit. Conceptueel is dit meesterlijk bedacht, maar er kan zeker gezegd worden dat het qua uitvoering beter had gekund.

Wonder Woman 1984
Bron: Warner Home Video & Day One MPM.

Acteerwerk & Camerawerk

Hierboven konden jullie een redelijk lange analyse lezen over de thematiek en symboliek van WW 1984, maar wat vind ik verder van de film? De grote nieuwe toevoegingen aan de cast (Pedro Pascal en Kristen Wiig) leveren sterk acteerwerk. Alleen krijgt Kristen Wiig’s personage wel duidelijk een stuk minder te doen dan Pedro Pascal’s personage. Het scenario van de film voelt onaf aan. Sterker nog het scenario voelt aan als een first draft. Het scenario had in mijn ogen het meeste werk nog nodig gehad om deze film beter te kunnen maken. Op conceptueel gebied zijn de ideeën namelijk erg sterk, maar in de uitvoering loopt het vaak vast in slechte beredeneringen en zwak dialoog.

De kwaliteit van het camerawerk is erg uit balans. Het ene moment weet de film met zijn camerawerk geweldige onthullingen doen. Zo wordt er gebruik gemaakt van panbewegingen waarbij de camera horizontaal, vanuit een vast standpunt, wordt bewogen. Hiermee geven de filmmakers meer informatie over het dagelijkse leven van de hoofdpersonages. Maar ook krijgen we als publiek informatie die de personages uit de film nog niet binnen hebben gekregen. Zoals bijvoorbeeld de onthulling van de droomsteen bij een bankoverval die aan het begin van de film plaatsvindt. Echter zijn het vooral de latere actie-scènes in WW 1984 waar beter camerawerk erg nuttig zou zijn geweest. We krijgen namelijk te weinig zicht op wat er in de actie-scènes gebeurt. Er wordt amper een totaal beeld geschetst. Met als gevolg dat het publiek een compleet beeld van de setting mist. Het overmatig gebruik van close-up shots helpt hier ook niet bij.

Wonder Woman 2020
Bron: Warner Home Video & Day One MPM.

Wonder Woman 1984 heeft een Problematisch Verhaal

Het grootste probleem van de film blijft echter het geschreven verhaal. Dit heeft volgens veel kijkers en recensenten te maken met de logica uit de film. In mijn ogen is het niet de logica dat mis is, maar eerder het gemis aan duidelijke informatie. Logica is in mijn ogen minder van toepassing op deze film, omdat het een superhelden-film is waar ook nog andere bijzondere voorwerpen in voorbij komen. We hebben al een lasso gezien die men de waarheid kan laten vertellen, dus van een droomsteen zouden we niet zo moeten opkijken. Alleen in de uitwerking van deze droomsteen loopt de film wel vast.

Want als iemand een wens doet om krachtig en opvallend te zijn, betekent dit dat iedereen dan onder de indruk van je is? De film laat zien dat dit bij bijna iedereen het geval is, behalve bij twee andere hoofdpersonages. Die zijn niet onder de indruk en kunnen nog hun eigen wensen maken. Maar waarom zijn ze niet zo betoverd dat ze zelf geen wens meer kunnen doen? Want dit is wel bij de rest van de kleine bijrollen het geval. Ook brengt de geschreven dialoog nogal veel vragen bij mij op. Als iemand wenst om de droomsteen zelf te worden, waarom wordt hij dan niet letterlijk de droomsteen zelf?

Bedoelen de schrijvers niet dat hij de krachten van deze droomsteen zelf wilt hebben? Daarnaast vraag ik me af waarom hij de krachten van de droomsteen wilt hebben, want dit personage wilt de machtigste persoon op aarde zijn. Waarom wenst hij niet direct daarvoor? Dan kan hij daarna gewoon de droomsteen vernietigen en is hij letterlijk niet te stoppen. Doordat het publiek duidelijkheid mist over hoe de droomsteen precies werkt, blijven de kijkers van WW84 met enorm veel ragen over. Met als gevolg dat de film minder plezierig is om te kijken.

Wonder Woman 1984
Bron: Warner Home Video & Day One MPM.

Conclusie

Uiteindelijk had Wonder Woman 1984 erg kunnen profiteren van een beter geschreven scenario. Vooral zodat de werking van de droomsteen beter uitgelegd had kunnen worden, maar ook om het dialoog tussen de hoofdpersonages wat te verbeteren. Echter ben ik over het algemeen nog best tevreden met een film als WW84. De thematiek en symboliek uit de film zijn erg diepgaand. Daarnaast is het acteerwerk van zowel de oude als de nieuwe castleden krachtig. Gal Gadot en Chris Pine zijn opnieuw het perfecte heldenduo om naar te kijken. Ook qua camerawerk weet de film over het algemeen te overtuigen. Helaas zijn de latere actie-scènes wat minder goed in beeld gebracht. Toch is de eerste openingsscène enorm indrukwekkend en sterk bewijs van het vakmanschap van de cast en crew van Wonder Woman 1984.

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp

Gerelateerde Artikelen

De Slag om de Schelde (2020)

De Slag om de Schelde (2020) – Film Recensie

De Slag om de Schelde is een Nederlandse oorlogsfilm uit 2020. De film is geregisseerd door Matthijs van Heijningen Jr. en het scenario is geschreven door Paula van der Oest. In de film staat (uiteraard) de Slag om de Schelde uit 1944 centraal. In 2020 was het 75 jaar geleden dat de oorlog eindigde en de film moest het herdenkingsjaar afsluiten. De film ging op 14 december 2020 in première in het CineCity in Vlissingen en de film zou landelijk uitkomen op 17 december 2020. Op 15 december 2020 werd echter bekendgemaakt dat de bioscooprelease van de Slag om de Schelde uitgesteld zou worden naar 2021 vanwege de corona maatregelen. Nu de bioscopen weer open zijn is de film eindelijk te zien. Maar is de film het wachten waard geweest?

Lees Verder >
Het (Niet) Willen Ondernemen

Het (Niet) Willen Ondernemen

Ondernemen of (niet) ondernemen? Het werd weer eens hoog tijd om mijn hart uit te luchten in wat geschreven teksten. Ik besloot een stuk te schrijven over de tweestrijd die zich dagelijks in mijn hoofd afspeelt. Het leek me leuk om dit stuk te delen op een nieuw platform (genaamd artikel.nl), maar helaas was het stuk volgens de mensen van artikel.nl meer geschikt voor Facebook. Nu lijkt het me leuker om mijn eigen geschreven stuk op mijn website te delen. Vandaag krijgen jullie dus weer opnieuw een kijk in het brein van de schrijver achter SebKijk.

Lees Verder >

Mortal Kombat (2021) – Movie Review

Mortal Kombat is a 2021 American martial arts fantasy film based on the video game franchise of the same name and a reboot of the Mortal Kombat film series. The film stars Lewis Tan, Jessica McNamee, Josh Lawson, Tadanobu Asano, Mechad Brooks, Ludi Lin, Chin Han, Joe Taslim, and Hiroyuki Sanada. It is directed by Simon McQuoid (in his feature directorial debut), from a screenplay by Greg Russo and David Callaham and a story of Russo and Oren Uziel. When hearing the words finish him and Fatality, most people will automatically think of the gruesome video games of the Mortal Kombat franchise. After the great success of the video games, the characters are now conquering the movie world once again! And I must sincerely say that the movie is surprisingly entertaining.

Lees Verder >
The Wind That Shakes The Barley (2006)

The Wind That Shakes The Barley (2006) – Film Recensie

Recent lanceerde Cinéart een plek waar je je kunt onderdompelen in de wereld van Cinéart’s toonaangevende regisseurs. Deze plek heeft de naam Directors’ Collection gekregen. De Directors’ Collection is de plek voor liefhebbers van auteurscinema. Het maakt niet uit of je al jaren een liefhebber bent of geïntrigeerd bent om te beginnen. Samen met Cinéart Nederland bespreek ik vandaag de film The Wind That Shakes The Barley van regisseur Ken Loach. Binnenkort zal Ken Loach in de schijnwerpers komen te staan op de Directors’ Collection. Met mijn film recensie hoop ik jullie alvast wat voorpret te geven.

Lees Verder >

Dé Beste Plek voor Nederlandse Recensies & Giveaways

Blu-ray & DVD

On Demand

Games

Neem contact op

Klik op de knop hieronder om bij de contact-pagina te komen van deze website. Of stuur hoofdredacteur Seb direct een mail via contact@sebkijk.nl.